bradykardia węzłowa

Bradykardia węzłowa to zaburzenie rytmu serca, w którym impuls elektryczny powstaje w węźle przedsionkowo-komorowym zamiast w węźle zatokowo-przedsionkowym, przy czym częstość akcji serca jest obniżona poniżej 60 uderzeń na minutę. W warunkach fizjologicznych węzeł przedsionkowo-komorowy pełni rolę wtórnego rozrusznika, przejmując kontrolę nad rytmem serca w sytuacjach dysfunkcji węzła zatokowego.

Etiologia bradykardii węzłowej obejmuje zaburzenia przewodnictwa w węźle zatokowym, choroby strukturalne serca, efekty działania leków (β-adrenolityki, antagoniści wapnia, digoksyna), zwiększony napięcie nerwu błędnego oraz zaburzenia elektrolitowe. U sportowców może występować jako fizjologiczna adaptacja do intensywnego treningu, podobnie jak u osób w czasie snu.

Objawy bradykardii węzłowej zależą od stopnia zwolnienia akcji serca i mogą obejmować zawroty głowy, męczliwość, omdlenia, duszność oraz bóle w klatce piersiowej. W EKG stwierdza się rytm o częstości poniżej 60/min, zespoły QRS poprzedzone wstecznymi załamkami P lub zespoły QRS bez widocznych załamków P.

Leczenie bradykardii węzłowej zależy od nasilenia objawów i przyczyny. W przypadkach bezobjawowych często nie wymaga interwencji. Postępowanie może obejmować modyfikację leczenia farmakologicznego, podanie atropiny w stanach ostrych oraz implantację stymulatora serca w przypadku objawowej bradykardii opornej na leczenie farmakologiczne.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl