śmiertelność wczesna
Śmiertelność wczesna to wskaźnik określający liczbę zgonów pacjentów w krótkim okresie po zabiegu, interwencji medycznej lub rozpoznaniu choroby. W zależności od kontekstu klinicznego, może obejmować 7, 30 lub 90 dni od momentu interwencji lub hospitalizacji.
W chirurgii śmiertelność wczesna jest kluczowym parametrem oceny skuteczności zabiegów i jakości opieki okołooperacyjnej. Stanowi ważny punkt końcowy w badaniach klinicznych oraz element systemów monitorowania jakości w placówkach medycznych. Wskaźnik ten jest szczególnie istotny w przypadku dużych zabiegów kardiochirurgicznych, neurochirurgicznych oraz transplantacji narządów.
Analiza śmiertelności wczesnej pomaga w identyfikacji czynników ryzyka zgonu pooperacyjnego, rozwoju protokołów postępowania oraz optymalizacji ścieżek leczenia. Wysoka śmiertelność wczesna może wskazywać na konieczność modyfikacji technik operacyjnych, protokołów znieczulenia lub opieki pooperacyjnej. Wskaźnik ten jest również wykorzystywany w modelach predykcyjnych służących do szacowania ryzyka zabiegów u poszczególnych pacjentów.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wenlafaksyny, substancji czynnej preparatu Faxolet ER, nie wykazały działania rakotwórczego ani mutagennego w modelach zwierzęcych (szczury, myszy). Długoterminowa ekspozycja nie zwiększyła częstości nowotworów, a testy in vitro i in vivo nie potwierdziły genotoksyczności. W zakresie wpływu na reprodukcję zaobserwowano istotne zmiany u potomstwa szczurów przy dawce 30 mg/kg/dobę (4-krotność maksymalnej dawki ludzkiej 375 mg/dobę w przeliczeniu na mg/kg), takie jak zmniejszenie masy urodzeniowej, zwiększona liczba płodów martwo urodzonych oraz wyższa śmiertelność w pierwszych 5 dniach laktacji. Dawka bezobjawowa wynosiła 1,3-krotność dawki terapeutycznej stosowanej u ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, Faxolet ER, indukcja zmian genetycznych, metabolit aktywny, metabolizm leku, mutagenność, O-demetylowenlafaksyna, płód martwo urodzony, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, różnica międzygatunkowa, śmiertelność wczesna, wenlafaksyna, wpływ na reprodukcję, zmniejszenie masy ciała, zmniejszenie płodności -
Leksykon leków
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wenlafaksyny (Faxigen XL) wykazały brak potencjału rakotwórczego i mutagennego na modelach gryzoni (szczury, myszy), co jest istotne dla długoterminowej terapii zaburzeń depresyjnych i lękowych. Ocena genotoksyczności obejmowała testy in vitro i in vivo, które nie potwierdziły działania mutagennego substancji czynnej. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej, u szczurów po dawce 30 mg/kg mc./dobę (4-krotność dawki ludzkiej 375 mg) zaobserwowano zmniejszenie masy urodzeniowej potomstwa, wzrost liczby płodów martwo urodzonych oraz podwyższoną śmiertelność wczesną w ciągu pierwszych 5 dni laktacji. Dawka graniczna, poniżej której nie stwierdzono negatywnych efektów reprodukcyjnych, wynosiła 1,3-krotność dawki stosowanej u ludzi.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka graniczna, genotoksyczność, in vitro, in vivo, laktacja, metabolit, płód martwo urodzony, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, śmiertelność wczesna, test mutagenności, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, wenlafaksyna, zaburzenia lękowe, zaburzenie depresyjne
