torbiel włączeniowa naskórka

Torbiel włączeniowa naskórka (łac. cystis epidermalis, ang. epidermal inclusion cyst) to łagodna zmiana podskórna, która powstaje w wyniku inwaginacji naskórka do skóry właściwej. Charakteryzuje się obecnością torebki wypełnionej masami rogowymi i serowatą treścią, składającą się głównie z keratyny i komórek naskórka.

Klinicznie torbiel włączeniowa naskórka objawia się jako podskórny, ruchomy, dobrze odgraniczony guzek, najczęściej występujący na twarzy, szyi, tułowiu lub plecach. Zmiana zwykle rośnie powoli i bezobjawowo, osiągając różne rozmiary – od kilku milimetrów do kilku centymetrów. Charakterystyczną cechą jest obecność małego, widocznego ujścia na powierzchni skóry, przez które czasami może wydobywać się biała, serowata treść o nieprzyjemnym zapachu.

Diagnostyka torbieli włączeniowej naskórka opiera się głównie na badaniu klinicznym, choć w przypadkach wątpliwych wykonuje się badanie histopatologiczne. Leczenie polega na chirurgicznym usunięciu zmiany wraz z torebką, co zapobiega nawrotom. Powikłaniami torbieli mogą być zakażenie, zapalne zmiany okołotorbielowe oraz pęknięcie z uwolnieniem zawartości do skóry, co może prowadzić do silnej reakcji zapalnej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl