kamptokormia

Kamptokormia to zaburzenie postawy charakteryzujące się nieprawidłowym, nadmiernym zgięciem kręgosłupa w odcinku piersiowo-lędźwiowym, które nasila się podczas stania i chodzenia, a zmniejsza w pozycji leżącej i siedzącej. Termin pochodzi z języka greckiego: „kamptos” (zgięty) i „kormos” (tułów).

W praktyce klinicznej kamptokormia najczęściej występuje jako objaw choroby Parkinsona, dystrofii mięśniowej, miastenii, zaburzeń neurologicznych lub psychiatrycznych. Patofizjologia obejmuje zarówno czynniki neurologiczne (dysfunkcja jąder podstawy mózgu), jak i mięśniowe (osłabienie mięśni prostowników grzbietu).

Diagnostyka kamptokormii wymaga kompleksowego podejścia z wykorzystaniem badań obrazowych (MRI kręgosłupa i mózgu), elektromiografii oraz oceny neurologicznej. Leczenie jest uzależnione od przyczyny – obejmuje farmakoterapię choroby podstawowej, fizjoterapię, głęboką stymulację mózgu w wybranych przypadkach, a niekiedy interwencje ortopedyczne z zastosowaniem gorsetów korekcyjnych.

Różnicowanie kamptokormii powinno uwzględniać ankylozing spondylitis, kifozę strukturalną oraz zespół psychogennego zgięcia tułowia. W odróżnieniu od typowej kifozy, kamptokormia ma charakter dynamiczny i jest potencjalnie odwracalna po wyeliminowaniu czynnika przyczynowego.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl