mięśnie gładkie stercza
Mięśnie gładkie stercza stanowią istotny element budowy gruczołu krokowego, tworząc około 40% jego objętości. Składają się głównie z komórek mięśniowych gładkich ułożonych w uporządkowane wiązki, które otaczają zrąb gruczołowy prostaty.
Z punktu widzenia fizjologii, mięśnie gładkie stercza odgrywają kluczową rolę w procesie ejakulacji, kiedy to ich skurcz powoduje wyrzut wydzieliny sterczowej do cewki moczowej. Unerwienie tych struktur pochodzi głównie z układu autonomicznego – część współczulna (receptory α1-adrenergiczne) odpowiada za skurcz, natomiast przywspółczulna za rozkurcz mięśniówki.
W patofizjologii prostaty, przerost mięśni gładkich odgrywa znaczącą rolę w rozwoju łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Nadmierna aktywność receptorów α1-adrenergicznych prowadzi do zwiększonego napięcia mięśniówki gładkiej, co przyczynia się do objawów z dolnych dróg moczowych (LUTS). Dlatego antagoniści receptorów α1-adrenergicznych, takie jak tamsulosyna czy alfuzosyna, stanowią podstawową grupę leków stosowanych w farmakoterapii BPH.
Mięśnie gładkie stercza są również przedmiotem badań w kontekście raka prostaty, gdzie zaobserwowano zmiany w ich mikrośrodowisku mogące wpływać na progresję nowotworu i procesy przerzutowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Terazosyna – Wskazania do stosowania
Terazosyna jest selektywnym antagonistą receptorów α1-adrenergicznych, stosowanym w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) oraz nadciśnienia tętniczego. W terapii BPH, dostępna w dawkach 2 mg, 5 mg i 10 mg, działa poprzez rozluźnienie mięśni gładkich stercza, torebki sterczowej i cewki moczowej, co zmniejsza opór w drogach moczowych i poprawia parametry mikcji. Wskazania obejmują objawy dolnych dróg moczowych takie jak osłabienie i przerywany strumień moczu, wydłużenie czasu mikcji, uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza, nykturie oraz parcia naglące. Terazosyna jest lekiem pierwszego wyboru w monoterapii BPH, szczególnie u pacjentów z nasilonymi objawami LUTS, a jej działanie kliniczne obserwuje się zwykle w ciągu 1-2 tygodni od rozpoczęcia leczenia.
antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptorów α1-adrenergicznych, beta-adrenolityk, bloker kanału wapniowego, BPH, diuretyk, hipotonia ortostatyczna, inhibitor konwertazy angiotensyny, łagodny rozrost gruczołu krokowego, LUTS, mięśnie gładkie stercza, mikcja, nadciśnienie tętnicze, nykturia, przepływ cewkowy, przeszkoda podpęcherzowa, receptory α₁-adrenergiczne, ryzyko sercowo-naczyniowe, terapia skojarzona, uroflowmetria, zaburzenia oddawania moczu, zatrzymanie moczu, α1-adrenolityk - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zoxon 1 1 mg
Lek Zoxon, zawierający doksazosynę w dawkach 1 mg, 2 mg oraz 4 mg, jest wskazany do leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego oraz objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Doksazosyna, jako alfa-adrenolityk, blokuje receptory alfa-1-adrenergiczne, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i obniżenia oporu obwodowego, skutkując redukcją ciśnienia tętniczego. W terapii BPH lek zmniejsza napięcie mięśni gładkich stercza, torebki stercza i szyi pęcherza moczowego, poprawiając przepływ moczu i łagodząc objawy dolnych dróg moczowych (LUTS), takie jak trudności w mikcji, osłabiony strumień moczu, uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza, częstomocz i parcia naglące. Tabletki Zoxon 2 i 4 mg posiadają linię podziału, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta.
alfa-adrenolityk, compliance, częstomocz, doksazosyna, dysuria, łagodny rozrost gruczołu krokowego, mezylan, mięśnie gładkie stercza, monoterapia, nadciśnienie tętnicze pierwotne, nadciśnienie tętnicze samoistne, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, objawy dolnych dróg moczowych, opór obwodowy, osłabiony strumień moczu, parcie naglące, przepływ moczu, przerost prostaty, receptor alfa-1-adrenergiczny, szyja pęcherza moczowego, terapia złożona, torebka stercza, zaleganie moczu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy