AUC w stanie stacjonarnym
AUC (Area Under the Curve) w stanie stacjonarnym to parametr farmakokinetyczny określający pole pod krzywą zależności stężenia leku we krwi od czasu, w warunkach równowagi stężeń, osiąganej po wielokrotnym podaniu leku. W stanie stacjonarnym ilość przyjmowanego leku równoważy się z ilością wydalaną, co prowadzi do ustabilizowania się stężeń maksymalnych i minimalnych między kolejnymi dawkami.
Wartość AUC w stanie stacjonarnym (AUCss) jest szczególnie istotna w ocenie bezpieczeństwa i skuteczności terapii długoterminowych. Parametr ten pozwala na określenie całkowitej ekspozycji organizmu na lek podczas regularnego dawkowania i jest kluczowy przy ustalaniu optymalnych schematów dawkowania, zwłaszcza dla leków o wąskim indeksie terapeutycznym.
Stan stacjonarny osiągany jest zwykle po podaniu 4-5 dawek leku w odstępach odpowiadających jego okresowi półtrwania. Porównanie AUC po pojedynczej dawce z AUCss umożliwia ocenę liniowości farmakokinetyki oraz przewidywanie kumulacji leku w organizmie. W praktyce klinicznej monitorowanie AUCss jest wykorzystywane do indywidualizacji terapii, minimalizacji działań niepożądanych i optymalizacji efektu terapeutycznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apra 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa arypiprazolu obejmowały toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, działanie rakotwórcze oraz wpływ na reprodukcję i rozwój. Wyniki wskazują, że przy zalecanych dawkach terapeutycznych nie występuje istotne ryzyko dla pacjentów. W toksykologii zaobserwowano toksyczne efekty jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi, m.in. toksyczny wpływ na nadnercza u szczurów przy dawkach 20-60 mg/kg mc./dobę (3-10-krotna ekspozycja AUC względem ludzi), zwiększoną częstość raków nadnerczy u samic szczurów przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (10-krotna ekspozycja AUC), oraz kamicę żółciową u małp przy dawkach 25-125 mg/kg mc./dobę (1-3-krotna ekspozycja AUC). W badaniach genotoksyczności arypiprazol nie wykazał działania genotoksycznego, a toksyczność rozwojowa obejmowała opóźnienie mineralizacji kości u szczurów i możliwy efekt teratogenny u królików przy ekspozycjach 3-11 razy wyższych niż u ludzi. Nie stwierdzono neurotoksyczności ani negatywnego wpływu na rozwój młodych zwierząt.
arypiprazol, AUC w stanie stacjonarnym, badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, ekspozycja farmakologiczna, genotoksyczność, gruczolak, kamica żółciowa, lipofuscyna, metabolit arypiprazolu, neurotoksyczność, obumieranie komórek miąższowych, opóźnienie mineralizacji kości, profil toksyczności, rak nadnerczy, toksyczność matczyna, toksyczność nadnerczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, właściwość genotoksyczna, wpływ na reprodukcję, wpływ teratogenny, związki siarczanowe sprzężone - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Durogesic 75 mcg/h
Systemy transdermalne Durogesic zapewniają ciągłe uwalnianie fentanylu przez 72 godziny, z wysoką biodostępnością około 92%. Po aplikacji stężenie fentanylu w surowicy stabilizuje się między 12 a 24 godziną i utrzymuje na stałym poziomie przez kolejne 48 godzin. Stan równowagi dynamicznej osiągany jest po drugiej aplikacji plastra, przy czym AUC i Cmax w stanie stacjonarnym są o około 40% wyższe niż po jednorazowym podaniu. Farmakokinetyka fentanylu charakteryzuje się dużą zmiennością indywidualną, zależną od przepuszczalności skóry i metabolizmu, a także jest wrażliwa na czynniki takie jak temperatura skóry, która może znacząco zwiększyć stężenia leku (np. podgrzewanie plastra poduszką elektryczną zwiększa AUC 2,2-krotnie). Fentanyl wykazuje liniową farmakokinetykę, a jego okres półtrwania po aplikacji transdermalnej wynosi 20-27 godzin, co jest 2-3 razy dłuższe niż po podaniu dożylnym. Lek jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 do nieaktywnych metabolitów, a około 75% dawki jest wydalane z moczem, głównie w formie metabolitów.
AUC w stanie stacjonarnym, bariera krew-mózg, biodostępność, CYP3A4, cytochrom P450, dyfuzja fentanylu, keratynocyt, klasyfikacja Child-Pugh, klirens fentanylu, krążenie systemowe, liniowa farmakokinetyka, marskość wątroby, matryca polimerowa, metabolizm skórny, norfentanyl, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pacjent pediatryczny, stan równowagi dynamicznej, stan stacjonarny, system transdermalny, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna, zmienność osobnicza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Explemed 15 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne arypiprazolu wykazały brak istotnych zagrożeń toksycznych przy stosowaniu dawek terapeutycznych u ludzi. W badaniach długoterminowych u szczurów podawanie dawek 20-60 mg/kg mc./dobę przez 104 tygodnie (3-10-krotna ekspozycja AUC względem maksymalnej dawki u ludzi) skutkowało toksycznym wpływem na nadnercza, w tym gromadzeniem lipofuscyny i obumieraniem komórek miąższowych. U samic szczurów przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (>10-krotna ekspozycja AUC) zaobserwowano zwiększoną częstość raków nadnerczy i gruczolaków. W badaniach na małpach dawki 25-125 mg/kg mc./dobę (1-3-krotna ekspozycja AUC względem ludzi) indukowały kamicę żółciową związaną z odkładaniem siarczanowych metabolitów arypiprazolu. Nie stwierdzono neurotoksyczności ani negatywnego wpływu na rozwój młodych zwierząt, a badania genotoksyczności potwierdziły brak właściwości genotoksycznych substancji czynnej.
arypiprazol, AUC w stanie stacjonarnym, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, ekspozycja farmakologiczna, genotoksyczność, gruczolak, kamica żółciowa, lipofuscyna, martwica komórek miąższowych, metabolity hydroksylowane, neurotoksyczność, opóźnienie mineralizacji kości, rak nadnerczy, rakotwórczość, teratogenność, toksyczność nadnerczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa płodu, właściwość genotoksyczna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Liberelle 0,25 mg + 0,035 mg
Produkt leczniczy Liberelle zawiera norgestimat (0,25 mg) oraz etynyloestradiol (0,035 mg), które charakteryzują się odmiennymi profilami farmakokinetycznymi. Norgestimat po podaniu doustnym ulega szybkiemu metabolizmowi pierwszego przejścia, dając aktywne metabolity: norelgestromin i norgestrel, osiągające maksymalne stężenia w surowicy po około 1,5 godziny. Norelgestromin wiąże się głównie z albuminami, nie wykazując powinowactwa do SHBG, co zwiększa jego aktywność biologiczną, natomiast norgestrel wiąże się głównie z SHBG, co ogranicza jego aktywność. Czas półtrwania eliminacji wynosi 24,9 godziny dla norelgestrominu i 45 godzin dla norgestrelu. Eliminacja zachodzi przez nerki (47%) i kał (37%). W stanie stacjonarnym AUC0-24 dla norelgestrominu wynosi 18,1 h*ng/ml, a dla norgestrelu 3,64 h*ng/ml.
aktywność biologiczna, AUC w stanie stacjonarnym, biodostępność, Cmax i AUC, czas półtrwania eliminacji, doustny środek antykoncepcyjny, etynyloestradiol, globulina wiążąca hormony płciowe, lewonorgestrel, Liberelle, metabolit hydroksylowy, metabolizm pierwszego przejścia, norelgestromin, norgestimat, norgestrel, stężenie w surowicy, szybkie wchłanianie, wiązanie z albuminami surowicy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Arpixor 15 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa arypiprazolu obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych oraz oceny wpływu na rozród i rozwój. Wyniki nie wskazują na istotne ryzyko dla pacjentów przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych. Toksyczne efekty obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki kliniczne, m.in. toksyczny wpływ na nadnercza u szczurów przy dawkach 20-60 mg/kg m.c./dobę (3-10-krotna ekspozycja AUC względem ludzi), zwiększona częstość raków nadnerczy u samic szczurów przy dawce 60 mg/kg m.c./dobę (>10-krotna ekspozycja AUC), oraz kamica żółciowa u małp przy dawkach 25-125 mg/kg m.c./dobę (1-3-krotna ekspozycja AUC lub 16-81-krotna wg mg/m²). W badaniach genotoksyczności arypiprazol nie wykazał działania genotoksycznego, a profil toksyczności u młodych zwierząt był porównywalny z dorosłymi, bez neurotoksyczności.
arypiprazol, AUC w stanie stacjonarnym, badania in vitro, badania toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, gruczolak nadnercza, hydroksyarypiprazol, kamica żółciowa, lipofuscyna, metabolity arypiprazolu, mineralizacja kości, neurotoksyczność, obumieranie komórek miąższowych, potencjał rakotwórczy, profil toksyczności, rak nadnerczy, toksyczność matczyna, toksyczność nadnerczy, toksyczność reprodukcyjna, właściwości genotoksyczne, związki siarczanowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aripilek 30 mg
Przedkliniczne badania arypiprazolu, substancji czynnej Aripileku, wykazały brak istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u szczurów (20-60 mg/kg mc./dobę, AUC 3-10x wyższa niż u ludzi) zaobserwowano toksyczny wpływ na nadnercza, w tym gromadzenie lipofuscyny i obumieranie komórek miąższowych. U samic szczurów poddanych dawce 60 mg/kg mc./dobę (AUC 10x wyższa) stwierdzono zwiększoną częstość raków i gruczolaków nadnerczy. U małp podawano dawki 25-125 mg/kg mc./dobę (AUC 1-3x wyższa, a wg mg/m² pc. 16-81x wyższa), co skutkowało kamicą żółciową związaną z odkładaniem sprzężonych metabolitów arypiprazolu. W badaniach genotoksyczności arypiprazol nie wykazywał działania genotoksycznego, a profil toksyczności u młodych zwierząt był porównywalny z dorosłymi, bez dowodów neurotoksyczności.
Aripilek, arypiprazol, AUC w stanie stacjonarnym, badanie farmakologiczne, dawka maksymalna, genotoksyczność, gruczolak nadnercza, kamica żółciowa, lipofuscyna, martwica komórek miąższowych, metabolity hydroksylowane, neurotoksyczność, rak nadnerczy, rakotwórczość, teratogenność, toksyczność, toksyczność nadnerczy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, zaburzenie mineralizacji kości - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Explemed 30 mg
Dane przedkliniczne dotyczące arypiprazolu, substancji czynnej Explemed, wskazują na brak istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych. W badaniach toksykologicznych zaobserwowano toksyczny wpływ na nadnercza u szczurów przy dawkach 20-60 mg/kg mc./dobę, z AUC przekraczającym 3-10-krotnie wartości ludzkie. Długoterminowo odnotowano zwiększoną częstość raków nadnerczy u samic szczurów przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (AUC >10-krotne względem ludzi). U małp stwierdzono kamicę żółciową przy dawkach 25-125 mg/kg mc./dobę, związane z odkładaniem siarczanowych metabolitów arypiprazolu; ekspozycja AUC była 1-3-krotnie wyższa niż u ludzi przy maksymalnej dawce 30 mg/dobę, a stężenie sprzężonych metabolitów w żółci człowieka nie przekraczało 6% wartości małp. Profil toksyczności u młodych szczurów i psów był porównywalny z dorosłymi, bez dowodów neurotoksyczności. Arypiprazol nie wykazuje właściwości genotoksycznych ani wpływu na płodność.
arypiprazol, AUC w stanie stacjonarnym, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie toksykologiczne, genotoksyczność, gruczolak, kamica żółciowa, komórki miąższowe, lipofuscyna, metabolity arypiprazolu, mineralizacja płodowa kości, nadnercza, neurotoksyczność, rak nadnerczy, rakotwórczość, substancja czynna, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, właściwość genotoksyczna, wpływ na reprodukcję, wpływ teratogenny, zaburzenie płodności, związki siarczanowe sprzężone