patologia pęcherzyka żółciowego
Patologia pęcherzyka żółciowego obejmuje szereg schorzeń dotyczących tego narządu, począwszy od kamicy żółciowej, poprzez stany zapalne, aż po zmiany nowotworowe. Kamica żółciowa jest najczęstszą patologią, dotykającą około 10-15% populacji krajów rozwiniętych, przy czym tylko u części pacjentów wywołuje objawy kliniczne.
Ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego (cholecystitis acuta) rozwija się najczęściej w następstwie zablokowania przewodu pęcherzykowego przez złóg. Stan ten charakteryzuje się silnym bólem w prawym podżebrzu, często promieniującym do prawej łopatki, gorączką, nudnościami oraz wymiotami. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się leukocytozę i podwyższone parametry stanu zapalnego.
Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego (cholecystitis chronica) to długotrwały proces zapalny, najczęściej związany z kamicą. Objawy mogą być mniej nasilone niż w przypadku ostrego zapalenia, lecz powtarzające się. Diagnostyka obejmuje badania obrazowe, głównie USG jamy brzusznej, a w przypadkach wątpliwych także tomografię komputerową lub cholangiopankreatografię rezonansu magnetycznego (MRCP).
Rak pęcherzyka żółciowego jest rzadkim, lecz wysoce złośliwym nowotworem, rozpoznawanym często w zaawansowanym stadium. Czynnikami ryzyka są przewlekła kamica żółciowa, przewlekłe zapalenie pęcherzyka oraz anomalie anatomiczne dróg żółciowych. Leczenie większości patologii pęcherzyka żółciowego, szczególnie objawowej kamicy oraz zapaleń, polega na cholecystektomii, obecnie najczęściej wykonywanej laparoskopowo.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Crestor 40 mg
Przedkliniczne badania rozuwastatyny, substancji czynnej preparatu Crestor, wykazały brak istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Ocena bezpieczeństwa opierała się na badaniach farmakologicznych, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. W modelach zwierzęcych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie, szczególnie u myszy i szczurów, oraz uszkodzenia jąder u małp i psów, jednak te efekty występowały przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów odnotowano zmniejszenie masy urodzeniowej i przeżywalności potomstwa przy ekspozycji wielokrotnie wyższej niż u ludzi, co wskazuje na istotny margines bezpieczeństwa.
dawka lecznicza, działanie farmakologiczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, margines bezpieczeństwa, model zwierzęcy, monitorowanie funkcji wątroby, patologia pęcherzyka żółciowego, repolaryzacja mięśnia sercowego, rozuwastatyna, substancja czynna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozuwastatyny, uszkodzenie jąder, zmiany histopatologiczne wątroby, zmiany patologiczne wątroby