mechanizm działania szczepionki
Mechanizm działania szczepionki opiera się na stymulowaniu układu odpornościowego do wytworzenia pamięci immunologicznej przeciwko określonemu patogenowi bez wywoływania choroby. Szczepionki zawierają antygeny patogenów – całe osłabione lub inaktywowane drobnoustroje, ich fragmenty lub wytworzone laboratoryjnie antygeny.
Po podaniu szczepionki, komórki prezentujące antygen (APC), głównie komórki dendrytyczne, rozpoznają obce struktury, pochłaniają je i prezentują limfocytom T. Prowadzi to do aktywacji limfocytów T pomocniczych (Th), które z kolei stymulują limfocyty B do produkcji przeciwciał specyficznych dla antygenu zawartego w szczepionce.
Równolegle dochodzi do powstania komórek pamięci immunologicznej – limfocytów T i B pamięci, które pozostają w organizmie przez długi czas. W przypadku kontaktu z prawdziwym patogenem, komórki te umożliwiają szybką i skuteczną odpowiedź immunologiczną, zapobiegając rozwojowi choroby lub znacząco łagodząc jej przebieg.
Nowoczesne technologie szczepionkowe obejmują szczepionki wektorowe (wykorzystujące nieszkodliwe wirusy jako nośniki genów kodujących antygeny patogenów) oraz szczepionki mRNA (zawierające instrukcje do syntezy białek patogenu bezpośrednio w komórkach organizmu). Te innowacyjne metody pozwalają na szybsze opracowywanie szczepionek i zwiększają ich skuteczność przy zachowaniu wysokiego profilu bezpieczeństwa.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Efluelda Tetra 60 mcg HA/szczep, 1 dawka (0,7 ml)
W przypadku czterowalentnej szczepionki przeciw grypie Efluelda Tetra (rozszczepiony wirion, inaktywowana, 60 mikrogramów HA/szczep) nie przeprowadzono standardowych badań farmakokinetycznych, gdyż właściwości farmakokinetyczne nie mają zastosowania do immunobiologicznych preparatów leczniczych tego typu. Szczepionka zawiera inaktywowane, rozszczepione wiriony wirusa grypy czterech szczepów: A/Victoria/4897/2022 (H1N1)pdm09, A/Thailand/8/2022 (H3N2), B/Austria/1359417/2021 oraz B/Phuket/3073/2013, każdy w dawce 60 mikrogramów hemaglutyniny (HA) w objętości 0,7 ml. Po podaniu domięśniowym składniki szczepionki nie podlegają klasycznym procesom farmakokinetycznym, takim jak wchłanianie, dystrybucja, metabolizm czy wydalanie, lecz wywołują odpowiedź immunologiczną organizmu.
albumina jaja kurzego, ampułko-strzykawka, charakterystyka produktu leczniczego, formaldehyd, hemaglutynina, immunogenność, mechanizm działania szczepionki, nadwrażliwość, odpowiedź immunologiczna, podanie domięśniowe, preparat immunobiologiczny, szczepionka czterowalentna przeciw grypie, wirion rozszczepiony inaktywowany, wirus grypy, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Wirus ospy wietrznej – Właściwości farmakokinetyczne
Wirus ospy wietrznej (Varicella-Zoster Virus, VZV) stosowany w szczepionkach Varilrix, Varivax oraz Priorix-Tetra to żywy, atenuowany szczep Oka, namnażany w ludzkich komórkach diploidalnych MRC-5. Zawartość wirusa w szczepionkach wyrażana jest w jednostkach PFU (Plaque Forming Units), które określają liczbę cząstek wirusa zdolnych do zakażenia komórek i wywołania efektu cytopatycznego. Minimalna zawartość wirusa wynosi nie mniej niż 10 PFU (około 2000 PFU) w Varilrix i Priorix-Tetra oraz 1350 PFU w Varivax. Szczepionki te różnią się dawkami i formulacjami, jednak mechanizm ich działania opiera się na kontrolowanej replikacji wirusa i indukcji specyficznej odpowiedzi immunologicznej, a nie na klasycznych procesach farmakokinetycznych charakterystycznych dla leków chemicznych.
efekt cytopatyczny, immunogenność, jednostka PFU, jednostka tworząca łysinkę, komórki diploidalne MRC-5, linia komórkowa MRC-5, mechanizm działania szczepionki, miano wirusa, odpowiedź immunologiczna, odpowiedź serologiczna, szczep Oka, szczepionka Priorix-Tetra, szczepionka przeciwko ospie wietrznej, szczepionka Varilrix, szczepionka Varivax, węzeł chłonny, wirus atenuowany, wirus ospy wietrznej, wirus szczepionkowy