stężenie zydowudyny w osoczu

Stężenie zydowudyny w osoczu to kluczowy parametr monitorowany podczas terapii antyretrowirusowej u pacjentów zakażonych wirusem HIV. Zydowudyna (AZT), jako nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, wymaga utrzymania odpowiedniego poziomu w osoczu dla zapewnienia skuteczności terapeutycznej przy jednoczesnym uniknięciu toksyczności.

Optymalne stężenie terapeutyczne zydowudyny w osoczu mieści się zwykle w zakresie 0,2-2,0 μmol/l. Monitorowanie tego parametru jest szczególnie istotne ze względu na wąski indeks terapeutyczny leku oraz znaczącą zmienność farmakokinetyczną obserwowaną u różnych pacjentów. Stężenia przekraczające rekomendowane wartości wiążą się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, takich jak supresja szpiku kostnego, podczas gdy zbyt niskie stężenia mogą prowadzić do niepowodzenia terapeutycznego i rozwoju lekooporności.

Oznaczanie stężenia zydowudyny w osoczu wykonuje się najczęściej metodami chromatograficznymi (HPLC) lub za pomocą spektrometrii mas. Badanie to należy przeprowadzać w stanie stacjonarnym, zwykle 2-4 godziny po podaniu leku, gdy osiąga on szczytowe stężenie. Wyniki interpretuje się w kontekście schematu dawkowania, czasu od ostatniej dawki oraz klinicznych i laboratoryjnych wskaźników skuteczności terapii i toksyczności.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl