Dawkowanie i sposób podawania
Retrovir 50 mg/5 ml

Dawkowanie leku Retrovir

Retrovir w postaci roztworu doustnego zawierający 50 mg/5 ml zydowudyny powinien być stosowany pod nadzorem lekarza specjalisty doświadczonego w leczeniu zakażeń HIV. Szczegółowe wytyczne dotyczące dawkowania obejmują zalecenia dla różnych grup pacjentów z uwzględnieniem masy ciała, wieku oraz stanu klinicznego pacjenta¹.

Dawkowanie u dorosłych i młodzieży

U pacjentów dorosłych oraz młodzieży o masie ciała co najmniej 30 kg zalecana dawka doustna zydowudyny w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwretrowirusowymi wynosi 250 mg lub 300 mg dwa razy na dobę².

Dawkowanie u dzieci

Dawkowanie u dzieci jest uzależnione od masy ciała i zostało podzielone na następujące kategorie:

• Dzieci o masie ciała 9-30 kg: zalecana dawka produktu Retrovir to 0,9 ml/kg mc. (9 mg/kg mc.) dwa razy na dobę, podawana w skojarzeniu z innymi lekami przeciwretrowirusowymi. Na przykład, dla dziecka o masie ciała 15 kg dawka wynosi 13,5 ml roztworu doustnego dwa razy na dobę. Maksymalna dawka nie powinna przekraczać 300 mg (30 ml) dwa razy na dobę³.
• Dzieci o masie ciała 4-9 kg: zalecana dawka produktu Retrovir to 1,2 ml/kg mc. (12 mg/kg mc.) dwa razy na dobę w skojarzeniu z innymi lekami przeciwretrowirusowymi. Przykładowo, dla dziecka o masie ciała 5 kg odpowiednia dawka wynosi 6 ml roztworu doustnego dwa razy na dobę⁴.
• Dzieci o masie ciała poniżej 4 kg: aktualnie brak jest wystarczających danych do ustalenia specjalnego schematu dawkowania dla dzieci poniżej 4 kg⁵.

Dawkowanie w zapobieganiu przeniesieniu zakażenia HIV z kobiety ciężarnej na płód i noworodka

W przypadku profilaktyki wertykalnej transmisji wirusa HIV schemat dawkowania obejmuje:

1. Kobiety ciężarne: po 14. tygodniu ciąży należy podawać doustnie 500 mg na dobę (100 mg pięć razy na dobę) do czasu rozpoczęcia porodu⁶.
2. Podczas porodu: zydowudynę należy podawać dożylnie – początkowo jako jednogodzinną infuzję w dawce 2 mg/kg mc., a następnie w ciągłej infuzji dożylnej w dawce 1 mg/kg mc./godzinę aż do momentu zaciśnięcia pępowiny⁷.
3. Noworodki: dawkę doustną 0,2 ml/kg mc. (2 mg/kg mc.) co 6 godzin należy rozpocząć przed upływem 12 godzin od porodu i kontynuować do ukończenia przez noworodka 6 tygodni życia⁸.

Dla zapewnienia dokładności dawkowania u noworodków, konieczne jest stosowanie strzykawek o odpowiedniej wielkości, z podziałką dziesiętną (0,1 ml)⁹.

Dawkowanie u noworodków w profilaktyce zakażenia HIV

W sytuacji, gdy doustne podawanie leku noworodkowi nie jest możliwe, zydowudynę należy podawać dożylnie co 6 godzin w dawce 1,5 mg/kg mc. w półgodzinnej infuzji dożylnej¹⁰.

W przypadku planowanego cięcia cesarskiego, infuzję dożylną zydowudyny należy rozpocząć 4 godziny przed operacją. Jeśli zabieg zostanie przełożony, należy zakończyć infuzję i wznowić podawanie doustne¹¹.

Modyfikacje dawkowania w przypadku działań niepożądanych

W przypadku wystąpienia istotnych klinicznie hematologicznych działań niepożądanych, takich jak obniżenie stężenia hemoglobiny do poziomu 7,5-9,0 g/100 ml (4,65-5,59 mmol/l) lub zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych do wartości 0,75-1,0 × 10^9/l, zalecane jest zmniejszenie dawki lub czasowe przerwanie podawania produktu Retrovir¹².

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku

Nie przeprowadzono badań farmakokinetycznych zydowudyny u pacjentów powyżej 65. roku życia. W tej grupie wiekowej wymagana jest jednak szczególna ostrożność ze względu na związane z wiekiem zmiany, takie jak pogorszenie czynności nerek i zmiany parametrów hematologicznych. Zaleca się przeprowadzanie odpowiednich badań kontrolnych zarówno przed rozpoczęciem, jak i w trakcie terapii produktem Retrovir¹³.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤ 10 ml/min) oraz u pacjentów z krańcową niewydolnością nerek poddawanych hemodializie lub dializie otrzewnowej zaleca się dawkę 100 mg podawaną co 6 do 8 godzin (300 do 400 mg w ciągu doby). Należy uwzględnić, że parametry hemodynamiczne i odpowiedź kliniczna mogą wpływać na konieczność dalszego dostosowania dawki¹⁴.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby

Dane kliniczne wskazują, że u pacjentów z marskością wątroby może dochodzić do kumulacji zydowudyny w organizmie z powodu zmniejszenia procesu sprzęgania z kwasem glukuronowym. Może to wymagać modyfikacji dawkowania, jednak z powodu niepełnych danych nie można obecnie podać precyzyjnych zaleceń. W przypadku braku możliwości monitorowania stężenia zydowudyny w osoczu, należy szczególnie uważnie obserwować pacjenta pod kątem objawów złej tolerancji leku (takich jak niedokrwistość, leukopenia, neutropenia) i odpowiednio zmniejszać dawkę i/lub wydłużać odstępy między kolejnymi dawkami¹⁵.