wahania stężenia glukozy

Wahania stężenia glukozy (glikemii) to zjawisko fizjologiczne, które może przybierać charakter patologiczny w różnych stanach chorobowych. U osób zdrowych poziom glukozy we krwi utrzymuje się w zakresie 70-99 mg/dl na czczo oraz poniżej 140 mg/dl po posiłku, a mechanizmy homeostatyczne skutecznie przeciwdziałają znacznym odchyleniom od normy.

Nadmierne wahania glikemii są charakterystyczne dla cukrzycy i stanów przedcukrzycowych. Hiperglikemia (wzrost stężenia glukozy) może prowadzić do powikłań mikro- i makronaczyniowych, podczas gdy hipoglikemia (spadek stężenia poniżej 70 mg/dl) wywołuje objawy adrenergiczne i neuroglikopeniczne, stanowiąc bezpośrednie zagrożenie dla funkcji mózgu.

Zmienność glikemii (glycemic variability) jest obecnie uznawana za niezależny czynnik ryzyka powikłań cukrzycowych, niezależnie od wartości HbA1c. Do jej oceny stosuje się parametry takie jak odchylenie standardowe glikemii, MAGE (Mean Amplitude of Glycemic Excursions) czy współczynnik zmienności, które można określić na podstawie ciągłego monitorowania glikemii (CGM).

Ograniczanie wahań stężenia glukozy stanowi istotny cel terapeutyczny w cukrzycy. Osiąga się to poprzez odpowiednie dawkowanie insulin, stosowanie nowoczesnych analogów insuliny, systemy automatycznego podawania insuliny, dietę o niskim indeksie glikemicznym oraz regularną aktywność fizyczną.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl