ostra niewydolność układu krążenia

Ostra niewydolność układu krążenia to stan nagłego medycznego zagrożenia życia, charakteryzujący się gwałtownym spadkiem zdolności serca do zapewnienia adekwatnego przepływu krwi do tkanek i narządów. Prowadzi to do niedostatecznej perfuzji tkankowej i zaburzeń metabolicznych w organizmie.

Etiologia obejmuje m.in. ostry zespół wieńcowy, zaburzenia rytmu serca, tamponadę osierdzia, zatorowość płucną, infekcyjne zapalenie wsierdzia oraz zaostrzenie przewlekłej niewydolności serca. Diagnostyka wymaga szybkiego działania i obejmuje badania laboratoryjne (m.in. troponiny, BNP/NT-proBNP), EKG, echokardiografię oraz badania obrazowe w zależności od podejrzewanej przyczyny.

Objawy kliniczne to duszność, ortopnoe, tachykardia, hipotensja, zaburzenia świadomości, oliguria oraz objawy zastoju w krążeniu płucnym i systemowym. W badaniu fizykalnym często stwierdza się wilgotne rzężenia nad polami płucnymi, poszerzone żyły szyjne, hepatomegalię i obrzęki obwodowe.

Leczenie ma charakter wielokierunkowy i zależy od przyczyny oraz manifestacji klinicznej. Obejmuje tlenoterapię, leki inotropowe, diuretyki, wazodylatatory, a w ciężkich przypadkach mechaniczne wspomaganie krążenia (kontrapulsacja wewnątrzaortalna, ECMO). Kluczowe jest jednoczesne leczenie przyczyny wywołującej niewydolność, np. rewaskularyzacja w zawale serca czy leczenie przeciwzakrzepowe w zatorowości płucnej.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl