włókno bezmielinowe
Włókno bezmielinowe (inaczej włókno niezmielinizowane) to rodzaj włókna nerwowego, które nie posiada otaczającej je osłonki mielinowej. W przeciwieństwie do włókien zmielinizowanych, impulsy nerwowe w tych aksonach przewodzone są znacznie wolniej, gdyż depolaryzacja musi przebiegać wzdłuż całej długości aksonu.
Włókna bezmielinowe występują głównie w autonomicznym układzie nerwowym, gdzie tworzą pozazwojowe włókna przywspółczulne oraz pozazwojowe włókna współczulne. Spotyka się je również w układzie czuciowym, gdzie przewodzą bodźce bólowe, temperatury oraz niektóre typy czucia dotyku. Charakteryzują się małą średnicą (0,2-2,0 μm) i niską prędkością przewodzenia impulsów (0,5-2,0 m/s).
Z punktu widzenia klinicznego, uszkodzenia włókien bezmielinowych mogą prowadzić do neuropatii małych włókien, która objawia się zaburzeniami czucia bólu i temperatury przy zachowaniu innych rodzajów czucia. Tego typu neuropatie często towarzyszą cukrzycy, amyloidozie czy niektórym chorobom autoimmunologicznym. Diagnostyka uszkodzeń włókien bezmielinowych jest trudniejsza niż w przypadku włókien zmielinizowanych i wymaga specjalistycznych badań.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Cetylopirydyniowy chlorek – Właściwości farmakodynamiczne
Chlorek cetylopirydyniowy (CPC) to czwartorzędowa sól amoniowa o szerokim spektrum działania antyseptycznego, wykazująca aktywność bakteriobójczą wobec bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych (z mniejszą skutecznością), przeciwgrzybiczą wobec Candida albicans oraz przeciwwirusową wobec wirusów otoczkowych. Mechanizm działania CPC polega na zwiększaniu przepuszczalności błony komórkowej drobnoustrojów, co prowadzi do utraty enzymów, koenzymów i jonów potasowych, zaburzenia procesów oddychania tlenowego i glikolizy oraz ostatecznie śmierci komórki. Substancja charakteryzuje się dobrą penetracją do tkanek, w tym do trudno dostępnych miejsc anatomicznych błon śluzowych jamy ustnej i gardła, co jest kluczowe w leczeniu miejscowych zakażeń. CPC jest często stosowany w preparatach złożonych, łączony m.in. z lidokainą, jonami cynku lub benzydaminą, co pozwala na uzyskanie synergistycznego efektu terapeutycznego.
aktywność przeciwdrobnoustrojowa, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, benzydamina, błona śluzowa, Candida albicans, chlorek cetylopirydyniowy, czwartorzędowa sól amoniowa, działanie antyseptyczne, działanie bakteriobójcze, działanie bakteriostatyczne, działanie przeciwgrzybicze, działanie przeciwwirusowe, efekt synergistyczny, enzymy oddechowe, hamowanie syntezy prostaglandyn, klasyfikacja farmakoterapeutyczna, lidokaina, penetracja tkankowa, pompa sodowo-potasowa, przepuszczalność błony komórkowej, spektrum przeciwdrobnoustrojowe, system ATC, terapia skojarzona, tkanka zapalna, wirus otoczkowy, włókno bezmielinowe, zakażenie jamy ustnej i gardła, znieczulenie miejscowe