golimumab
Golimumab to ludzkie przeciwciało monoklonalne należące do grupy inhibitorów TNF-α (czynnika martwicy nowotworów alfa). Jest stosowany w leczeniu chorób autoimmunologicznych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczycowe zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa oraz wrzodziejące zapalenie jelita grubego.
Mechanizm działania golimumabu polega na wiązaniu się z rozpuszczalnym i błonowym TNF-α, co hamuje prozapalną aktywność tego cytokinu. Lek podawany jest podskórnie w postaci wstrzyknięć, zwykle raz w miesiącu, co stanowi zaletę w porównaniu do innych leków biologicznych wymagających częstszego dawkowania.
Skuteczność golimumabu została potwierdzona w badaniach klinicznych, w których wykazano znaczącą poprawę w zakresie objawów klinicznych, parametrów laboratoryjnych oraz jakości życia pacjentów. Do najczęstszych działań niepożądanych należą reakcje w miejscu wstrzyknięcia, infekcje górnych dróg oddechowych oraz zwiększone ryzyko infekcji oportunistycznych.
Przed rozpoczęciem terapii golimumabem konieczne jest wykluczenie aktywnej gruźlicy oraz innych poważnych infekcji. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością serca (klasa III/IV wg NYHA) oraz wymaga monitorowania pacjentów pod kątem rozwoju chorób demielinizacyjnych i nowotworów.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Wrzodziejące zapalenie jelita grubego – Leczenie
Wrzodziejące zapalenie jelita grubego (WZJG) to przewlekła choroba zapalna charakteryzująca się nawracającymi zaostrzeniami i remisjami. Podstawą leczenia farmakologicznego są aminosalicylany (np. mesalazyna, sulfasalazyna) stosowane w indukcji i podtrzymaniu remisji, szczególnie w łagodnych i umiarkowanych postaciach choroby. Kortykosteroidy (prednizon, budezonid, hydrokortyzon) są zarezerwowane do indukcji remisji w umiarkowanych i ciężkich przypadkach, ze względu na działania niepożądane niezalecane do długotrwałego stosowania. Immunomodulatory (azatiopryna, 6-merkaptopuryna, metotreksat) oraz leki biologiczne (inhibitory TNF-alfa: infliksymab, adalimumab, golimumab; inhibitory integryn: wedolizumab; inhibitory interleukin: ustekinumab, risankizumab, guselkumab) są stosowane u pacjentów opornych na konwencjonalne terapie lub wymagających leczenia podtrzymującego. Nowoczesne doustne leki celowane, takie jak inhibitory kinazy janusowej (tofacitinib, upadacitinib, filgotynib) oraz modulatory receptora S1P (ozanimod, etrasimod), oferują alternatywę dla terapii biologicznej, z wygodą podania doustnego. W ciężkich zaostrzeniach stosuje się dożylne kortykosteroidy (np. hydrokortyzon 400 mg/dobę, metyloprednizolon 60 mg/dobę) oraz terapię ratunkową infliksymabem lub cyklosporyną. Leczenie chirurgiczne (proktokolektomia z ileostomią lub J-pouch) jest wskazane w przypadku oporności na leczenie, powikłań takich jak toksyczne rozdęcie okrężnicy, perforacja, masywne krwawienie, dysplazja lub rak jelita grubego.
adalimumab, aminosalicylany, azatiopryna, budezonid, cyklosporyna, dysplazja, gojenie śluzówki, golimumab, guselkumab, hydrokortyzon, ileostomia, infliksymab, inhibitory kinazy Janusowej, inhibitory TNF-alfa, kalprotektyna, kortykosteroidy, laktoferyna, leki biologiczne, leki immunomodulujące, megacolon toxicum, merkaptopuryna, mesalazyna, metotreksat, mikrobiota jelitowa, perforacja jelita, prednizon, proktokolektomia, remisja, remisja kliniczna, risankizumab, stan zapalny, sulfasalazyna, takrolimus, tofacytynib, toksyczne rozdęcie okrężnicy, upadacytynib, ustekinumab, wedolizumab, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie odbytnicy, zbiornik jelitowy