przerzutowy SCC
Przerzutowy rak płaskonabłonkowy (SCC – Squamous Cell Carcinoma) to zaawansowana postać nowotworu nabłonka płaskiego, który rozprzestrzenił się z pierwotnego ogniska do innych narządów. Najczęściej przerzuty SCC występują w regionalnych węzłach chłonnych, płucach, wątrobie, kościach i mózgu.
Przerzutowy SCC może wywodzić się z różnych lokalizacji pierwotnych, takich jak skóra, jama ustna, gardło, krtań, przełyk, płuca, szyjka macicy czy okolica odbytu. Rokowanie w przerzutowym SCC jest zazwyczaj poważne i zależy od lokalizacji ogniska pierwotnego, stopnia zaawansowania choroby, obecności markerów molekularnych i stanu ogólnego pacjenta.
Leczenie przerzutowego SCC obejmuje podejście multimodalne, w tym chirurgię (jeśli możliwa), radioterapię oraz leczenie systemowe. W ostatnich latach wprowadzono immunoterapię z zastosowaniem inhibitorów punktów kontrolnych układu immunologicznego (np. pembrolizumab, nivolumab), które wykazują skuteczność w leczeniu niektórych przypadków zaawansowanego SCC, szczególnie w lokalizacji głowy i szyi oraz płuc.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Płaskonabłonkowy rak skóry – Epidemiologia
Płaskonabłonkowy rak skóry (SCC) stanowi około 20-30% wszystkich nowotworów skóry niebędących czerniakiem, z roczną częstością występowania w USA sięgającą około 262 przypadków na 100 000 osobolat. Występuje częściej u mężczyzn (2-3 razy) oraz u osób starszych, ze średnim wiekiem zachorowania około 70 lat, a u osób powyżej 75 roku życia ryzyko jest 5-10-krotnie wyższe. Ekspozycja na promieniowanie UV jest kluczowym czynnikiem etiologicznym, co potwierdza zależność geograficzna – najwyższe wskaźniki notuje się w Australii (467/100 000 osobolat), a najniższe w krajach skandynawskich (<10/100 000 osobolat). Osoby o jasnej karnacji, zwłaszcza z rudymi lub blond włosami i niebieskimi lub zielonymi oczami, mają nawet 5-krotnie wyższe ryzyko rozwoju SCC. Szczególnie wysokie ryzyko obserwuje się u biorców przeszczepów narządów (ryzyko wzrasta nawet do 198-krotnego) oraz pacjentów z dystroficznym przybłonkowym oddzielaniem się naskórka (RDEB), u których przebieg choroby jest agresywny, a 5-letnia przeżywalność po diagnozie pierwszego SCC wynosi zaledwie 33,3% w ciężkiej uogólnionej postaci RDEB.
biorca przeszczepu, filtr przeciwsłoneczny, fototyp skóry, gruczoł ekrynowy, immunosupresja, keratynocyty naskórka, nieczerniakowy nowotwór skóry, nikotynamid, płaskonabłonkowy rak skóry, proces bliznowacenia, promieniowanie UV, przerzut do węzłów chłonnych, przerzutowy SCC, rak podstawnokomórkowy, witamina B3, zajęcie okołonerwowe, zmiana przedrakowa - Leksykon chorób i schorzeń
Rak skóry nieczerniakowy – Epidemiologia
Nowotwory skóry typu non-melanoma (NMSC), obejmujące głównie raki podstawnokomórkowe (BCC, 70-80% przypadków) oraz raki kolczystokomórkowe (SCC, 20-25%), stanowią najczęstszy nowotwór złośliwy u osób rasy białej. Zapadalność na NMSC rośnie globalnie, z 7,7 mln przypadków w 2017 roku i standaryzowanym wiekowo współczynnikiem zapadalności (ASIR) wzrastającym z 54,08/100 000 w 1990 do 79,10/100 000 w 2019 roku (EAPC 1,78). Najwyższe wskaźniki obserwuje się w Australii (>1000/100 000 osobolat), a w Europie roczny wzrost zapadalności na BCC i SCC wynosi od 1,4% do 11,6%. Czynniki ryzyka to przede wszystkim ekspozycja na promieniowanie UV (UVA/UVB), jasna karnacja, wiek powyżej 50 lat, immunosupresja oraz wcześniejsze NMSC. Lokalizacja zmian to głównie obszary eksponowane na słońce (głowa, szyja), a guzy SCC >2 cm wiążą się z dwukrotnie wyższym ryzykiem nawrotu i trzykrotnie wyższym ryzykiem przerzutów. Mimo niskiego wskaźnika przerzutów, NMSC powoduje około 56 054 zgonów rocznie na świecie, z przeżywalnością przerzutowego SCC na poziomie 10-20%.
blizna, czerniak, czynnik prognostyczny, ekspozycja na promieniowanie UV, filtr przeciwsłoneczny, immunosupresja, kończyna, mutacja DNA, owrzodzenie, promieniowanie ultrafioletowe, promieniowanie UVA/UVB, przerzutowy SCC, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, roczna zmiana procentowa, ryzyko przerzutów, SPF, stres oksydacyjny, supresja odporności przeciwnowotworowej, tułów, twarz, wskaźnik DALY, zapalenie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Rak skóry nieczerniakowy – Epidemiologia
Rak skóry nieczerniakowy (NMSC) jest najczęstszym nowotworem złośliwym u osób o jasnej karnacji, stanowiąc około 90% wszystkich złośliwych guzów skóry. Dominują wśród nich rak podstawnokomórkowy (BCC) – 70% przypadków oraz rak kolczystokomórkowy (SCC) – 25%. Globalna zachorowalność na NMSC rośnie, z 6,64 mln nowych przypadków w 2021 roku i standaryzowanym współczynnikiem zachorowalności (ASIR) 77,66/100 000 osób, a roczna zmiana procentowa (EAPC) wynosi 1,78%. Szczególnie wysoka jest zachorowalność w Australii (>1000/100 000), USA (około 5,4 mln przypadków rocznie) oraz Europie, gdzie obserwuje się wzrost o 38% w ostatnich dekadach. Czynniki ryzyka to przede wszystkim ekspozycja na promieniowanie UV (odpowiedzialna za 90% przypadków), starzenie się populacji, płeć męska, immunosupresja, jasna karnacja oraz historia oparzeń słonecznych. Epidemiologia wykazuje wyraźną korelację z wiekiem, z medianą diagnozy BCC na poziomie 67 lat, oraz różnice płciowe – mężczyźni są dwukrotnie częściej dotknięci BCC niż kobiety.
badanie przesiewowe, czerniak, ekspozycja na promieniowanie UV, ekspozycja słoneczna, filtr UV, immunosupresja, lata życia skorygowane niepełnosprawnością, nowotwór krwi, nowotwór złośliwy, oparzenie słoneczne, promieniowanie ultrafioletowe, przerzutowy SCC, rak kolczystokomórkowy, rak kości, rak mózgu, rak podstawnokomórkowy, rak prostaty, rak skóry nieczerniakowy, roczna zmiana procentowa, standaryzowany współczynnik zachorowalności, stres oksydacyjny, supresja odporności przeciwnowotworowej, uszkodzenie DNA, zapalenie, zmiana skórna