chemioprofilaktyka antybiotykowa

Chemioprofilaktyka antybiotykowa to planowe stosowanie leków przeciwdrobnoustrojowych w celu zapobiegania rozwojowi zakażeń. W odróżnieniu od terapii empirycznej lub celowanej, celem chemioprofilaktyki nie jest leczenie istniejącego zakażenia, ale niedopuszczenie do jego rozwoju u osób z grupy ryzyka.

Najczęściej chemioprofilaktykę antybiotykową stosuje się w chirurgii przed zabiegami operacyjnymi, szczególnie w przypadku operacji czystych-skażonych i skażonych. Ważne jest podanie antybiotyku we właściwym czasie – zwykle 30-60 minut przed nacięciem skóry, aby uzyskać odpowiednie stężenie leku w tkankach w momencie zabiegu. Standardowo stosuje się pojedynczą dawkę, przedłużenie profilaktyki ponad 24 godziny po zabiegu rzadko jest uzasadnione.

Chemioprofilaktyka znajduje również zastosowanie w zapobieganiu infekcyjnemu zapaleniu wsierdzia u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka poddawanych procedurom stomatologicznym, a także w zapobieganiu zakażeniom u osób z obniżoną odpornością, np. po transplantacji narządów czy w neutropenii. Stosuje się ją również u osób po ekspozycji na patogeny chorobotwórcze, np. po kontakcie z chorym na inwazyjną chorobę meningokokową.

Racjonalne stosowanie chemioprofilaktyki antybiotykowej wymaga starannej oceny stosunku potencjalnych korzyści do ryzyka działań niepożądanych i selekcji szczepów opornych. Wybór antybiotyku powinien uwzględniać spektrum działania obejmujące najbardziej prawdopodobne patogeny dla danej procedury lub sytuacji klinicznej.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl