reakcja wzdrygnięcia
Reakcja wzdrygnięcia (ang. startle response) to nagła, mimowolna reakcja organizmu na niespodziewany bodziec, najczęściej dźwiękowy, dotykowy lub wzrokowy. Jest to odruch obronny o charakterze fizjologicznym, manifestujący się gwałtownym skurczem mięśni, szczególnie widocznym w obrębie twarzy, szyi i ramion, któremu często towarzyszy mrugnięcie powiekami i przyspieszenie akcji serca.
Z neurologicznego punktu widzenia, reakcja wzdrygnięcia jest zapośredniczona przez pień mózgu, głównie przez most i rdzeń przedłużony. Droga nerwowa tego odruchu jest stosunkowo prosta i krótka, co pozwala na szybką odpowiedź organizmu na potencjalne zagrożenie. Amplituda reakcji wzdrygnięcia może podlegać modulacji w zależności od stanu emocjonalnego pacjenta – nasila się w stanach lękowych i przy wzmożonej czujności.
W praktyce klinicznej ocena reakcji wzdrygnięcia może mieć znaczenie diagnostyczne, szczególnie w zaburzeniach neurologicznych, takich jak choroba Parkinsona, gdzie obserwuje się jej zaburzenia. Nadmierna reakcja wzdrygnięcia występuje w zespole wzmożonej reakcji wzdrygnięcia (hyperekplexia), rzadkim zaburzeniu neurologicznym o podłożu genetycznym, charakteryzującym się przesadną odpowiedzią na nieoczekiwane bodźce, prowadzącą nawet do upadków.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fingolimod Reddy 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fingolimodu przeprowadzone na myszach, szczurach, psach i małpach wykazały istotne efekty na układ limfatyczny (limfopenia, zanik tkanki limfoidalnej), płuca (przyrost masy, hipertrofia mięśni gładkich), serce (ujemny efekt chronotropowy, zmiany degeneracyjne) oraz naczynia krwionośne (waskulopatia u szczurów przy dawce ≥0,15 mg/kg mc., co odpowiada około 4-krotności ekspozycji u ludzi po dawce 0,5 mg/dobę). Potencjał rakotwórczy oceniono w dwuletnich badaniach: u szczurów nie wykazano działania rakotwórczego przy dawkach do 2,5 mg/kg mc. (około 50-krotność ekspozycji u ludzi), natomiast u myszy zaobserwowano wzrost częstości chłoniaków złośliwych przy dawkach ≥0,25 mg/kg mc. (około 6-krotność ekspozycji u ludzi). Fingolimod nie wykazywał działania genotoksycznego ani negatywnego wpływu na parametry płodności u zwierząt, nawet przy dawkach do 10 mg/kg mc. (około 150-krotność ekspozycji u ludzi).
chłoniak złośliwy, ciśnienie krwi, dawka terapeutyczna, dysfagia, działanie mutagenne, efekt chronotropowy ujemny, ekspozycja układowa, hipertrofia mięśni gładkich, limfopenia, mineralna gęstość kości, odpowiedź immunologiczna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, przerost tkanki mięśniowej gładkiej, przetrwały pień tętniczy, reakcja wzdrygnięcia, śmiertelność zarodka, wada przegrody komorowej, waskulopatia, zaburzenia neurobehawioralne, zmiany okołonaczyniowe, zwyrodnienie mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Efigalo 0,5 mg
Badania przedkliniczne fingolimodu przeprowadzone na myszach, szczurach, psach i małpach wykazały istotne efekty na układ limfatyczny (limfopenia, zanik tkanki limfoidalnej), płuca (przyrost masy, hipertrofia mięśni gładkich), serce (ujemny efekt chronotropowy, wzrost ciśnienia krwi, zmiany okołonaczyniowe, zwyrodnienie mięśnia sercowego) oraz naczynia krwionośne (waskulopatia u szczurów przy dawkach ≥0,15 mg/kg, odpowiadających 4-krotności ekspozycji AUC u ludzi przy dawce 0,5 mg/dobę). W badaniach rakotwórczości nie stwierdzono działania u szczurów przy dawkach do 2,5 mg/kg (50-krotność AUC u ludzi), natomiast u myszy zaobserwowano wzrost częstości chłoniaków przy dawkach ≥0,25 mg/kg (6-krotność AUC). Fingolimod nie wykazywał działania mutagennego ani klastogennego. W zakresie rozrodczości nie wpływał na płodność szczurów nawet przy dawce 10 mg/kg (150-krotność AUC), jednak wykazano działanie teratogenne u szczurów przy dawkach ≥0,1 mg/kg (ekspozycja porównywalna do ludzkiej dawki terapeutycznej), z wadami wrodzonymi takimi jak przetrwały pień tętniczy i wada przegrody komorowej. U królików obserwowano zwiększoną śmiertelność zarodków przy dawkach ≥1,5 mg/kg oraz opóźnienia wzrostu przy 5 mg/kg, przy ekspozycji porównywalnej do ludzkiej.
chłoniak złośliwy, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt chronotropowy, fingolimod, hemocyjanina, hipertrofia mięśni gładkich, limfopenia, mineralna gęstość kości, naczynie krwionośne, odpowiedź immunologiczna, opóźnione dojrzewanie płciowe, potencjał rakotwórczy, przenikanie przez łożysko, przerost tkanki mięśniowej gładkiej, przetrwały pień tętniczy, reakcja wzdrygnięcia, śmiertelność zarodka i płodu, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ limfatyczny, wada przegrody komorowej, waskulopatia, zanik tkanki limfoidalnej, zwyrodnienie mięśnia sercowego