śmiertelność zarodków
Śmiertelność zarodków to zjawisko polegające na obumarciu zarodka w okresie jego wczesnego rozwoju. W medycynie reprodukcyjnej jest to istotny parametr kliniczny, odnoszący się zarówno do naturalnych procesów rozrodczych, jak i technik wspomaganego rozrodu.
W naturalnym cyklu rozrodczym śmiertelność zarodkowa sięga 30-70%, przy czym większość obumiera jeszcze przed implantacją w endometrium macicy, co sprawia, że kobieta często nie jest świadoma poczęcia. Główne przyczyny obejmują nieprawidłowości chromosomalne, defekty genetyczne, zaburzenia immunologiczne, infekcje, czynniki środowiskowe oraz problemy metaboliczne.
W procedurach in vitro śmiertelność zarodków jest ściśle monitorowana i stanowi ważny wskaźnik efektywności technik wspomaganego rozrodu. Kluczowe znaczenie ma ocena jakości zarodków przed transferem do macicy, obejmująca analizę morfologiczną, tempo podziałów komórkowych oraz badania genetyczne, co pozwala na selekcję zarodków o najwyższym potencjale rozwojowym.
Zrozumienie mechanizmów prowadzących do śmiertelności zarodkowej ma fundamentalne znaczenie w diagnozowaniu i leczeniu niepłodności oraz nawracających poronień. Postępy w dziedzinie embriologii i genetyki molekularnej przyczyniają się do opracowania coraz skuteczniejszych metod zwiększających odsetek implantacji i prawidłowego rozwoju ciąży.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Alteplaza – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności alteplazy, substancji czynnej Actilyse, przeprowadzone na szczurach i małpach marmoset wykazały brak nieoczekiwanych działań niepożądanych, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa. Testy mutagenności nie wykazały potencjału mutagennego, co eliminuje ryzyko kancerogenne związane z terapią. W kontekście bezpieczeństwa reprodukcyjnego alteplaza nie wykazywała działania teratogennego przy dawkach terapeutycznych podawanych dożylnie w okresie organogenezy. Jednakże, w badaniach na królikach zaobserwowano embriotoksyczność przy dawkach przekraczających 3 mg/kg/dobę, znacznie wyższych niż stosowane klinicznie. Badania na szczurach potwierdziły brak negatywnego wpływu na rozwój okołoporodowy i poporodowy przy dawkach do 10 mg/kg/dobę.
aktywność biologiczna, aktywność specyficzna, alteplaza, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, komórki jajowe chomika chińskiego, organogeneza, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rekombinacja DNA, rozwój okołoporodowy, ryzyko kancerogenne, śmiertelność zarodków, test mutagenności, toksyczność podostra, wada wrodzona płodu, zahamowanie wzrostu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tegretol 20 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące karbamazepiny, substancji czynnej leku Tegretol (20 mg/ml, zawiesina doustna), obejmują szeroki zakres badań farmakologicznych, w tym toksyczność po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, tolerancję miejscową, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. Wyniki nie wskazują na istotne zagrożenia dla pacjentów stosujących lek w dawkach terapeutycznych. Jednak badania reprodukcyjne na zwierzętach (myszy, szczury, króliki) wykazały potencjalne działanie teratogenne, zwłaszcza przy dawkach powyżej 200 mg/kg mc./dobę, które powodowały toksyczność u matki oraz zwiększoną śmiertelność zarodków i opóźnienia wzrostu płodów. W dawkach klinicznych działanie teratogenne było nieznaczne lub nieobserwowane. Ponadto, potomstwo szczurów karmione mlekiem matek otrzymujących 192 mg/kg mc./dobę wykazywało zmniejszony przyrost masy ciała.
badanie farmakologiczne, brak spermatogenezy, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, guz komórek wątrobowych, karbamazepina, łagodny guz jądra, margines bezpieczeństwa, organogeneza, potencjał rakotwórczy, śmiertelność zarodków, substancja czynna, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wpływ na reprodukcję, zanik jądra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Actilyse 20 20 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa alteplazy (Actilyse) obejmują badania toksyczności podostrej na szczurach i małpach marmoset, które nie wykazały nieoczekiwanych działań niepożądanych, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa leku. Testy mutagenności nie wykazały potencjału mutagennego, co eliminuje ryzyko wywoływania mutacji genetycznych. W kontekście wpływu na reprodukcję, alteplaza nie wykazywała działania teratogennego przy dawkach terapeutycznych podawanych dożylnie ciężarnym zwierzętom. Jednak u królików zaobserwowano działanie embriotoksyczne przy dawkach przekraczających 3 mg/kg mc./dobę, objawiające się zwiększoną śmiertelnością zarodków oraz zahamowaniem ich wzrostu, natomiast u szczurów nie stwierdzono wpływu na rozwój okołoporodowy i poporodowy nawet przy dawkach do 10 mg/kg mc./dobę.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Chorapur 5000 IU
Lek Chorapur, zawierający wysoko oczyszczoną ludzką gonadotropinę kosmówkową (hCG) w dawkach 1500 IU lub 5000 IU, jest wskazany do leczenia niepłodności. Preparat ten, pozyskiwany z moczu kobiet w ciąży, występuje w formie liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Kluczowe jest, aby lekarz poinformował pacjentkę o specyficznym zastosowaniu leku oraz o przeciwwskazaniach, zwłaszcza w kontekście ciąży i laktacji. Chorapur nie powinien być stosowany u kobiet ciężarnych ani karmiących piersią, gdyż brak jest wskazań klinicznych do jego stosowania w tych okresach.
ciąża, gonadotropina kosmówkowa, implantacja zarodka, indukcja owulacji, karmienie piersią, laktacja, masa liofilizowana, niepłodność, okres okołokoncepcyjny, płód, podanie parenteralne, proszek i rozpuszczalnik, przeciwwskazania, roztwór do wstrzykiwań, śmiertelność zarodków, uzasadnienie kliniczne, wskazania terapeutyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fenta MX 100 100 mcg/h
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa fentanylu, substancji czynnej produktu Fenta MX, obejmują szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych oraz reprodukcyjnych. Badania na zwierzętach wykazały brak wpływu na płodność u samców szczurów oraz brak działania teratogennego u szczurów i królików. U samic szczurów odnotowano zmniejszoną płodność i zwiększoną śmiertelność zarodków, co wiązano z toksycznością matczyną, a nie bezpośrednim działaniem na płód. W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego zaobserwowano zmniejszoną przeżywalność potomstwa przy dawkach powodujących nieznaczne obniżenie masy ciała matek, co mogło wynikać z zaburzonej opieki matczynej lub bezpośredniego wpływu fentanylu na potomstwo, jednak bez zaburzeń rozwoju fizycznego czy behawioralnego. Potencjał mutagenny fentanylu był negatywny in vivo i w badaniach na bakteriach, natomiast in vitro wykazano mutagenność jedynie przy wysokich, nieklinicznych stężeniach. Długoterminowe badania na szczurach nie wykazały działania rakotwórczego.
badanie bakteryjne, badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek fentanylu, działanie onkogenne, działanie teratogenne, fentanyl, lek opioidowy, opioidowy lek przeciwbólowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność potomstwa, rozwój fizyczny, śmiertelność zarodków, system transdermalny, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, zachowanie potomstwa, zmniejszona płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levetiracetam Aurovitas 100 mg/ml
Lewetyracetam, substancja czynna leku Levetiracetam Aurovitas, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo stosowania. W badaniach na szczurach i myszach zaobserwowano adaptacyjne zmiany w wątrobie (zwiększenie masy, przerost środkowej części zrazika, nacieczenie tłuszczowe, podwyższenie enzymów wątrobowych), które nie występowały u ludzi w badaniach klinicznych. Badania reprodukcyjne na szczurach przy dawkach do 1800 mg/kg mc./dobę (6-krotność MRHD w mg/m²) nie wykazały negatywnego wpływu na płodność i reprodukcję. W badaniach rozwoju zarodkowo-płodowego na szczurach dawka NOAEL dla ciężarnych wyniosła 3600 mg/kg mc./dobę (12-krotność MRHD), a dla płodów 1200 mg/kg mc./dobę, przy czym najwyższa dawka wiązała się z niewielkim zmniejszeniem masy płodu i marginalnym wzrostem nieprawidłowości szkieletowych, bez zwiększenia wad rozwojowych czy śmiertelności zarodków.
badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, enzym wątrobowy, genotoksyczność, lewetyracetam, nacieczenie tłuszczowe, nieprawidłowość szkieletowa, nieprawidłowość układu krążenia, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przerost zrazika, punkt końcowy, reakcja adaptacyjna, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność zarodków, toksyczność ciążowa, wada rozwojowa, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flucorta 50 mg
Badania przedkliniczne flukonazolu wykazały, że lek nie wykazuje właściwości karcinogennych u gryzoni przy dawkach do 10 mg/kg mc./dobę (2-7-krotność dawki ludzkiej), choć u samców szczurów przy dawkach 5 i 10 mg/kg mc./dobę zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolaków wątrobowokomórkowych. W zakresie płodności nie stwierdzono negatywnego wpływu przy dawkach doustnych 5-20 mg/kg mc./dobę oraz pozajelitowych 5-75 mg/kg mc. Wpływ na rozwój płodu był dawko-zależny: dawki 5-10 mg/kg mc. nie wywoływały teratogenności, natomiast dawki 25-50 mg/kg mc. indukowały anomalie anatomiczne (dodatkowe żebra, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego, opóźnienie kostnienia), a bardzo wysokie dawki 80-320 mg/kg mc. powodowały zwiększoną śmiertelność zarodków oraz poważne wady rozwojowe (falistość żeber, rozszczep podniebienia, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki).
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki, opóźnienie kostnienia, płód martwy, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego, potencjał rakotwórczy, przebieg porodu, przedłużony poród, rozszczep podniebienia, śmiertelność zarodków, wada rozwojowa, właściwość karcinogenna, wpływ na rozrodczość, zastosowanie kliniczne, zmniejszenie stężenia estrogenów - Leksykon substancji czynnych
Etofenamat – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Etofenamat, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) stosowany miejscowo, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania etofenamatu w ciąży, a mechanizm działania poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn może wpływać na przebieg ciąży. Stosowanie w I i II trymestrze jest możliwe jedynie przy bezwzględnej konieczności, po ocenie stosunku korzyści do ryzyka, z zachowaniem zalecanej dawki dobowej. Epidemiologiczne dane wskazują na zwiększone ryzyko poronień, wad rozwojowych serca oraz wytrzewień wrodzonych, z ryzykiem wrodzonych wad sercowo-naczyniowych wzrastającym z <1% do około 1,5%. Badania na zwierzętach potwierdzają potencjalne ryzyko zwiększonej śmiertelności zarodków i wad wrodzonych przy stosowaniu inhibitorów syntezy prostaglandyn w okresie organogenezy.
dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, efekt antyagregacyjny, etofenamat, inhibitor syntezy prostaglandyn, krwawienie, laktacja, małowodzie, nadciśnienie płucne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, organogeneza, plaster leczniczy, poronienie, powikłanie, śmiertelność zarodków, synteza prostaglandyn, trymestr ciąży, trzeci trymestr ciąży, układ krążenia, utrata implantacyjna, wada rozwojowa, wada rozwojowa serca, wada sercowo-naczyniowa, wytrzewienie wrodzone, zamknięcie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Matrifen 25 mikrogramów/godzinę system transdermalny 25 mcg/h
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa fentanylu, stosowanego w systemie transdermalnym Matrifen, obejmowała szeroki zakres badań toksykologicznych i farmakologicznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach stwierdzono brak wpływu na płodność samców, natomiast u samic zaobserwowano zmniejszoną płodność oraz zwiększoną śmiertelność zarodków, co przypisano toksyczności matczynej, a nie bezpośredniemu działaniu fentanylu. Badania teratogenności na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego. W rozwoju pourodzeniowym odnotowano znamienne zmniejszenie przeżywalności potomstwa przy dawkach powodujących nieznaczne obniżenie masy ciała samic, bez wpływu na rozwój fizyczny i zachowanie potomstwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, badanie teratogenności, chlorowodorek fentanylu, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie teratogenne, fentanyl, genotoksyczność, hodowla komórkowa ssaków, opioidowy lek przeciwbólowy, parenteralna droga podania, płodność samców, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodowy i pourodzeniowy, śmiertelność zarodków, system transdermalny, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flucofast 50 mg
Badania przedkliniczne flukonazolu zawartego w preparacie Flucofast wykazały, że toksyczne efekty obserwowane u zwierząt pojawiały się przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi. Długoterminowe badania na myszach i szczurach, z dawkami 2,5; 5 i 10 mg/kg mc./dobę (około 2-7-krotnie wyższymi niż u ludzi), nie wykazały potencjału rakotwórczego, choć u samców szczurów przy dawkach 5 i 10 mg/kg mc. zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków wątrobowokomórkowych. Testy mutagenności, obejmujące m.in. testy na Salmonella typhimurium, komórkach L5178Y oraz badania cytogenetyczne in vivo i in vitro, nie wykazały działania mutagennego flukonazolu.
badanie cytogenetyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, chłoniak myszy, działanie teratogenne, estrogen, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, kostnienie twarzoczaszki, limfocyt ludzki, opóźnienie kostnienia, płód martwy, płodność, potencjał rakotwórczy, przeżywalność noworodków, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, śmiertelność zarodków, szpik kostny, test mutagenności, toksyczność reprodukcyjna, układ kielichowo-miedniczkowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – CoArprenessa 10 mg + 2,5 mg
Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania preparatu CoArprenessa, zawierającego 10 mg peryndoprylu z argininą oraz 2,5 mg indapamidu, wykazały, że preparat ten charakteryzuje się nieznacznie zwiększoną toksycznością w porównaniu do poszczególnych składników stosowanych oddzielnie. W badaniach na modelach zwierzęcych zaobserwowano nefrotoksyczność u szczurów, jednak bez nasilenia przy stosowaniu preparatu złożonego, toksyczność żołądkowo-jelitową u psów oraz zwiększony toksyczny wpływ na organizm matki u szczurów. Wszystkie działania niepożądane występowały przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na zachowanie szerokiego marginesu bezpieczeństwa w praktyce klinicznej.
CoArprenessa, działanie karcynogenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, indapamid, nefrotoksyczność, peryndopryl z argininą, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, śmiertelność zarodków, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność żołądkowo-jelitowa, uszkodzenie materiału genetycznego, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Alepton 100 mg
W praktyce klinicznej stosowanie kwasu acetylosalicylowego (ASA) w dawce 100 mg/dobę, jak w preparacie Alepton, u kobiet planujących ciążę, w ciąży lub karmiących wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka. Dawki do 100 mg/dobę stosowane krótkotrwale w położnictwie są uznawane za względnie bezpieczne, jednak konieczny jest ścisły nadzór medyczny. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania dawek 100-500 mg/dobę, dlatego zaleca się stosowanie zasad obowiązujących dla dawek ≥500 mg. ASA hamuje syntezę prostaglandyn, co może zwiększać ryzyko poronienia oraz wad rozwojowych serca i wytrzewienia, podnosząc bezwzględne ryzyko wad układu sercowo-naczyniowego z <1% do około 1,5%. Ryzyko to rośnie wraz z dawką i czasem terapii. W pierwszym i drugim trymestrze ASA powinien być stosowany tylko w sytuacjach bezwzględnej konieczności, w możliwie najniższej dawce i przez najkrótszy czas.
działanie przeciwpłytkowe, inhibitor syntezy prostaglandyn, kwas acetylosalicylowy, małowodzie, nadciśnienie płucne, niewydolność nerek, organogeneza, owulacja, poronienie, salicylany, śmiertelność zarodków, strata przedimplantacyjna, trymestr ciąży, wada rozwojowa serca, wada rozwojowa układu sercowo-naczyniowego, wydłużenie czasu krwawienia, wytrzewienie, zahamowanie skurczów macicy, zahamowanie syntezy prostaglandyn, zamknięcie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klertis 25 mg
Badania przedkliniczne sunitynibu wykazały toksyczność wielonarządową przy klinicznie istotnych stężeniach leku w osoczu, obejmującą przewód pokarmowy (nudności, biegunki, krwotoki), nadnercza (przekrwienie, martwica, włóknienie), układ krwiotwórczy (zmniejszenie liczby komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), zewnątrzwydzielniczą część trzustki (degranulacja, martwica), ślinianki (przerost gronek), stawy (zgrubienie płytki wzrostu) oraz układ rozrodczy (zanik macicy, zmniejszony wzrost pęcherzyków jajnikowych, zanik kanalików jądrowych). Dodatkowo obserwowano wydłużenie odstępu QTc i zmniejszenie LVEF, rozrost komórek mezangium w nerkach oraz przerost komórek płata przedniego przysadki. Większość zmian była odwracalna w ciągu 2-6 tygodni po zakończeniu terapii. Potencjał genotoksyczny sunitynibu nie wykazał mutagenności ani klastogenności in vivo, jednak stwierdzono poliploidię in vitro, a genotoksyczność głównego metabolitu nie została oceniona.
aberracja chromosomalna, atrezja pęcherzyków, degranulacja komórek pęcherzykowych, działanie klastogenne, frakcja wyrzutowa lewej komory, genotoksyczność, guz chromochłonny, martwica komórek, opóźnienie kostnienia, organogeneza, poliploidia, przekrwienie kory nadnerczy, przerost gronek ślinianek, rak gruczołów Brunnera, rakotwórczość, resorpcja płodu, rozrost komórek mezangium, rozrost rdzenia nadnerczy, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, śmiertelność zarodków, toksyczność wielokrotnej dawki, wydłużenie odstępu QTc, zanik kanalików jądrowych, zanik macicy, zanik tkanki limfoidalnej, zgrubienie płytki wzrostu, złośliwy śródbłoniak krwionośny, zmniejszenie komórek szpiku kostnego, zwyrodnienie ciałek żółtych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluconazole Polfarmex 50 mg
Badania przedkliniczne flukonazolu wykazały brak potencjału rakotwórczego w długoterminowych testach na myszach i szczurach przy dawkach doustnych 2,5-10 mg/kg/dobę, co odpowiada 2-7-krotnej ekspozycji terapeutycznej u ludzi. Zaobserwowano jednak zwiększoną częstość gruczolaków wątrobowokomórkowych u samców szczurów przy dawkach 5 i 10 mg/kg/dobę. Flukonazol nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic szczurów przy podaniu doustnym (5-20 mg/kg/dobę) oraz pozajelitowym (5-75 mg/kg/dobę). W badaniach teratogennych stwierdzono dawkozależne efekty: dawki 5-10 mg/kg nie wywoływały zmian, natomiast dawki ≥25 mg/kg indukowały anomalie rozwojowe, takie jak dodatkowe żebra, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego oraz opóźnienie kostnienia. Przy bardzo wysokich dawkach (80-320 mg/kg) obserwowano poważniejsze wady, w tym falistość żeber, rozszczep podniebienia i nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki.
badanie przedkliniczne, dodatkowe żebro, efekt teratogenny, ekspozycja terapeutyczna, falistość żeber, Fluconazole Polfarmex, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki, opóźnienie kostnienia, podanie dożylne, potencjał rakotwórczy, przeżywalność noworodków, rozszczep podniebienia, śmiertelność zarodków, wada rozwojowa płodu, zaburzenie porodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tegretol CR 200 200 mg
Dane przedkliniczne dotyczące karbamazepiny, substancji czynnej preparatu Tegretol CR, obejmują szeroki zakres badań toksyczności jednorazowej i wielokrotnej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Wyniki nie wskazują na istotne zagrożenia kliniczne, choć badania reprodukcyjne wykazały potencjalne działanie teratogenne, szczególnie u myszy, gdzie dawki powyżej 200 mg/kg mc./dobę podczas organogenezy powodowały wyraźne efekty teratogenne. U szczurów zaobserwowano wzrost śmiertelności zarodków i płodów, a u królików opóźnienia wzrostu płodów. W badaniach rakotwórczości u szczurów stwierdzono zwiększoną częstość guzów komórek wątrobowych u samic oraz łagodnych guzów jąder u samców, jednak brak jest dowodów na bezpośrednie przełożenie tych wyników na ludzi stosujących karbamazepinę terapeutycznie.
badanie rakotwórczości, brak spermatogenezy, działanie teratogenne, guz komórek wątrobowych, karbamazepina, łagodny guz jąder, margines bezpieczeństwa, organogeneza, potencjał rakotwórczy, rozwój postnatalny, śmiertelność zarodków, Tegretol CR, toksyczność przewlekła, właściwość genotoksyczna, wytwarzanie plemników, zanik jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flectorgo 25 mg
Diklofenak, substancja czynna preparatu Flectorgo dostępnego w dawkach 12,5 mg i 25 mg w postaci kapsułek miękkich, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej nie wykazały specyficznego ryzyka przy stosowaniu dawek terapeutycznych, a testy genotoksyczności i mutagenności potwierdziły brak potencjału do uszkodzeń materiału genetycznego. Ponadto, badania rakotwórczości na modelach zwierzęcych nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworowe związane z diklofenakiem w dawkach klinicznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania preparatu Flectorgo w dawkach 12,5 mg i 25 mg.
dawka toksyczna, diklofenak epolamina, diklofenak potasowy, genotoksyczność, inhibitor syntezy prostaglandyn, mutagenność, obumieranie jaja po zagnieżdżeniu, obumieranie jaja przed zagnieżdżeniem, organogeneza, poronienie, rakotwórczość, śmiertelność zarodków, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, trymestr ciąży, wada układu sercowo-naczyniowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Abrea 160 mg
Kwas acetylosalicylowy (ASA) w dawkach do 100 mg/dobę może być stosowany w I i II trymestrze ciąży pod ścisłym nadzorem lekarskim, jednak wymaga to regularnej kontroli ze względu na potencjalne ryzyko. Dawkowanie w zakresie 100-500 mg/dobę oraz ≥500 mg/dobę w tym okresie jest odradzane, chyba że jest to bezwzględnie konieczne, ze względu na zwiększone ryzyko poronienia oraz wad rozwojowych, zwłaszcza układu sercowo-naczyniowego, gdzie ryzyko wzrasta z mniej niż 1% do około 1,5%. W III trymestrze ciąży stosowanie ASA w dawkach ≥100 mg/dobę jest przeciwwskazane z powodu toksycznego wpływu na płód, w tym ryzyka przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego, nadciśnienia płucnego, zaburzeń czynności nerek oraz hamowania skurczów macicy, co może prowadzić do wydłużenia porodu i zwiększonego ryzyka krwawień u matki i noworodka.
działanie przeciwagregacyjne, hamowanie skurczów macicy, inhibitor syntezy prostaglandyny, kwas acetylosalicylowy, małowodzie, nadciśnienie płucne, nadzór medyczny, niewydolność nerek, poronienie, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, salicylan, śmiertelność zarodków, strata przedimplantacyjna, tabletka dojelitowa, toksyczność sercowo-płucna, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa serca, wydłużony czas krwawienia, wytrzewienie, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vetira 750 mg
Lewetyracetam, substancja czynna Vetira, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, obejmujących farmakologię, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na reprodukcję i rozwój. W badaniach na szczurach i myszach przy dawkach do 1800 mg/kg mc./dobę (6-krotność MRHD) zaobserwowano adaptacyjne zmiany w wątrobie, takie jak zwiększenie masy, przerost środkowej części zrazika, nacieczenie tłuszczowe oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, które nie wystąpiły w badaniach klinicznych u ludzi. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność i funkcje reprodukcyjne przy dawkach do 1800 mg/kg mc./dobę. W badaniach rozwoju zarodkowo-płodowego u szczurów dawka NOAEL wynosiła 3600 mg/kg mc./dobę dla samic (12-krotność MRHD) i 1200 mg/kg mc./dobę dla płodów (4-krotność MRHD), przy czym najwyższa dawka wiązała się z nieznacznym zmniejszeniem masy płodu i marginalnymi zmianami szkieletowymi, bez wpływu na śmiertelność zarodków czy występowanie wad rozwojowych.
badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, funkcja reprodukcyjna, laktacja, lewetyracetam, MRHD, nacieczenie tłuszczowe, nieprawidłowość szkieletowa, nieprawidłowość układu krążenia, NOAEL, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przerost wątroby, przerost zrazika wątrobowego, przeżywalność, reakcja adaptacyjna, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność zarodków, substancja czynna, toksyczność, wada rozwojowa, zmiana w wątrobie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fenta MX 50 50 mcg/h
Bezpieczeństwo stosowania fentanylu w postaci systemu transdermalnego zostało potwierdzone w licznych badaniach przedklinicznych obejmujących farmakologię, toksykologię, wpływ na reprodukcję oraz potencjał mutagenny i rakotwórczy. Standardowe badania farmakologiczne i toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu nerwowego, sercowo-naczyniowego i oddechowego, zgodnie z profilem działania opioidów. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów stwierdzono brak wpływu na płodność samców, natomiast u samic obserwowano zmniejszoną płodność i zwiększoną śmiertelność zarodków, co wiązało się z toksycznością dla matki, a nie bezpośrednim działaniem na zarodek. Badania teratogenności na szczurach i królikach nie wykazały wad rozwojowych, a rozwój fizyczny i zachowanie potomstwa nie uległy zaburzeniu mimo zmniejszonej przeżywalności potomstwa przy dawkach obniżających masę ciała matek.
badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie teratogenne, fentanyl, hodowla komórkowa ssaków, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój przed- i pourodzeniowy, śmiertelność zarodków, system transdermalny, test bakteryjny, toksyczność dla matki, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Durogesic 50 mcg/h
Przedkliniczne badania toksykologiczne fentanylu, substancji czynnej systemu transdermalnego Durogesic, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa w zakresie toksyczności ogólnoustrojowej. Badania wielokrotnego podawania nie ujawniły istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. W zakresie wpływu na reprodukcję, fentanyl nie oddziaływał negatywnie na płodność samców szczurów, natomiast u samic zaobserwowano zmniejszoną płodność i zwiększoną śmiertelność zarodków, co wiązano z toksycznością matczyną, a nie bezpośrednim działaniem teratogennym. Badania na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, a rozwój fizyczny i behawioralny potomstwa nie ulegał zaburzeniom. Zmniejszona przeżywalność potomstwa obserwowana przy dawkach toksycznych dla matek sugeruje wpływ toksyczności matczynej i zmienionej opieki macierzyńskiej.
badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, chlorowodorek fentanylu, Durogesic, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie teratogenne, fentanyl, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, opioidowy lek przeciwbólowy, płodność samców, podanie parenteralne, potencjał genotoksyczny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przeżywalność potomstwa, rozwój płodowy, śmiertelność zarodków, system transdermalny, toksyczność, toksyczność matczyna, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność systemowa, wada rozwojowa płodu, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon substancji czynnych
Naproksen – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Naproksen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje względnie niską toksyczność w badaniach przedklinicznych, z wartością LD50 około 0,5 g/kg u szczurów oraz powyżej 1,0 g/kg u myszy, chomików i psów. Główne działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i nerek, co jest typowe dla NLPZ. Badania wielokrotnego podawania wykazały dobrą tolerancję u myszy, królików, małp i świń, natomiast u szczurów i psów obserwowano wyraźniejsze objawy toksyczne. Nie stwierdzono działania rakotwórczego ani mutagennego naproksenu w testach na różnych modelach, w tym na szczurach (dawki 8, 16, 24 mg/kg/dobę przez 24 miesiące) oraz w testach genotoksyczności na Salmonella typhimurium i Saccharomyces cerevisiae. Ponadto, naproksen nie wpływał negatywnie na płodność u szczurów przy dawkach do 30 mg/kg/dobę u samców i 20 mg/kg/dobę u samic, choć hamowanie cyklooksygenazy może powodować przemijające zaburzenia owulacji u kobiet.
chłoniak, cyklooksygenaza, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, nadciśnienie płucne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, opóźnienie porodu, organogeneza, podrażnienie żołądka, przewód Botalla, przewód pokarmowy, śmiertelność zarodków, strata przedimplantacyjna, synteza prostaglandyn, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie nerek, wada rozwojowa układu sercowo-naczyniowego, wada wrodzona, wpływ na płodność, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levetiracetam Teva 1500 mg
Lewetyracetam wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń genotoksycznych ani rakotwórczych. W badaniach na szczurach i myszach zaobserwowano adaptacyjne zmiany w wątrobie, takie jak zwiększenie masy wątroby, przerost środkowej części zrazika, nacieczenie tłuszczowe oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, jednak nie potwierdzono ich klinicznego znaczenia. W zakresie reprodukcji i płodności, dawki do 1800 mg/kg mc./dobę (6-krotność MRHD) nie wywołały negatywnych efektów u szczurów. Badania rozwoju zarodkowo-płodowego wykazały, że u szczurów dawka NOAEL wynosiła 3600 mg/kg mc./dobę dla samic oraz 1200 mg/kg mc./dobę dla płodów, przy czym najwyższa dawka wiązała się jedynie z marginalnym zmniejszeniem masy płodu i drobnymi zmianami szkieletowymi bez wpływu na śmiertelność zarodków.
działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność i rakotwórczość, lewetyracetam, maksymalna zalecana dawka, MRHD, nacieczenie tłuszczowe, nieprawidłowości szkieletowe, nieprawidłowości układu krążenia, NOAEL, płodność i reprodukcja, populacja pediatryczna, profil bezpieczeństwa, przerost zrazika wątrobowego, punkt końcowy, reakcja adaptacyjna, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność zarodków, toksyczność ciążowa, toksyczność matczyna, wada rozwojowa, zmiany wątrobowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Naproxen Hasco 500 mg
Naproksen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) i inhibitor syntezy prostaglandyn, wykazuje istotne ryzyko dla kobiet w wieku rozrodczym, szczególnie tych planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Lek dostępny jest w postaci czopków o dawkach 250 mg i 500 mg. Stosowanie naproksenu może negatywnie wpływać na płodność żeńską, dlatego nie jest zalecany u kobiet planujących ciążę oraz u pacjentek z trudnościami w zajściu w ciążę. Hamowanie syntezy prostaglandyn przez naproksen może prowadzić do zwiększonego ryzyka poronień oraz wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego i wytrzewienia jelit, ze wzrostem bezwzględnego ryzyka wad z mniej niż 1% do około 1,5%. Ryzyko to rośnie wraz z dawką i czasem leczenia. Po 20. tygodniu ciąży naproksen może powodować małowodzie i zwężenie przewodu tętniczego, co wymaga monitorowania przedporodowego i natychmiastowego odstawienia leku w przypadku wykrycia powikłań.
działanie przeciwpłytkowe, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, monitorowanie przedporodowe, nadciśnienie płucne, niepłodność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, organogeneza, płodność żeńska, poronienie, śmiertelność zarodków, strata implantacyjna, synteza prostaglandyn, wada rozwojowa układu sercowo-naczyniowego, wydłużenie czasu krwawienia, wytrzewienie jelit, zaburzenie czynności nerek płodu, zahamowanie skurczów macicy, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lixim 70 mg
Etofenamat, substancja czynna plastrów leczniczych Lixim 70 mg, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) stosowanym miejscowo, co skutkuje mniejszą akumulacją ogólnoustrojową w porównaniu do postaci doustnych. Mimo to, mechanizm działania polegający na hamowaniu syntezy prostaglandyn niesie ryzyko dla ciąży, w tym zwiększone ryzyko poronień oraz wad wrodzonych, zwłaszcza malformacji serca i wytrzewienia. Ryzyko malformacji układu sercowo-naczyniowego wzrasta z mniej niż 1% do około 1,5%, zależnie od dawki i czasu stosowania. W I i II trymestrze ciąży etofenamat powinien być stosowany wyłącznie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, w najmniejszej skutecznej dawce i przez najkrótszy możliwy czas. W III trymestrze stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko toksycznego działania na układ krążenia i oddechowy płodu (m.in. przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, nadciśnienie płucne), zaburzenia czynności nerek oraz powikłania u matki i noworodka, takie jak zaburzenia krzepnięcia i zahamowanie skurczów macicy.
działanie antyagregacyjne, etofenamat, inhibitor syntezy prostaglandyn, kwas flufenamowy, malformacja serca, malformacja układu sercowo-naczyniowego, małowodzie, nadciśnienie płucne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, organogeneza, plaster leczniczy, śmiertelność zarodków, synteza prostaglandyn, utrata poimplantacyjna, wada wrodzona, wytrzewienie, zaburzenie krzepnięcia, zamknięcie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Normeg 750 mg
Lewetyracetam, substancja czynna preparatu Normeg, przeszedł szeroki zakres badań przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo stosowania, obejmujących farmakologię, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. Nie wykazano istotnego ryzyka dla ludzi. W badaniach na szczurach i myszach zaobserwowano adaptacyjne zmiany w wątrobie, takie jak zwiększenie masy wątroby, przerost środkowej części zrazika, nacieczenie tłuszczowe oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, które nie pojawiły się w badaniach klinicznych. Wpływ na płodność i zdolności rozrodcze szczurów był nieistotny przy dawkach do 1800 mg/kg mc./dobę (6-krotność MRHD w przeliczeniu na mg/m²). W badaniach rozwoju zarodkowo-płodowego u szczurów dawka NOAEL dla samic wyniosła 3600 mg/kg mc./dobę (12-krotność MRHD), a dla płodów 1200 mg/kg mc./dobę (4-krotność MRHD), przy czym najwyższa dawka wiązała się z niewielkim zmniejszeniem masy płodu i marginalnym wzrostem nieprawidłowości szkieletowych bez wpływu na śmiertelność zarodków.
badanie przedkliniczne, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, laktacja, lewetyracetam, maksymalna zalecana dawka, nacieczenie tłuszczowe, nieprawidłowość szkieletowa, nieprawidłowość układu krążenia, NOAEL, płodność, potencjał rakotwórczy, praktyka kliniczna, przerost wątroby, przerost zrazika wątrobowego, przeżywalność, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność zarodków, substancja czynna, toksyczność, wada rozwojowa, zmiana wątrobowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ranolteril 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa winianu tolterodyny, substancji czynnej Ranolteril 1 mg i 2 mg, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych. Standardowe testy farmakologiczne, toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności oraz rakotwórczości nie ujawniły istotnych zagrożeń dla pacjentów. W modelach zwierzęcych (myszy, króliki) nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność ani teratogenności przy ekspozycji odpowiadającej dawkom terapeutycznym, choć przy stężeniach w osoczu wielokrotnie przekraczających Cmax (20×) i AUC (7× u myszy, 3× u królików) odnotowano zwiększoną śmiertelność zarodków oraz wady wrodzone. Wyniki te podkreślają bezpieczeństwo stosowania tolterodyny w zalecanych dawkach, z zachowaniem ostrożności przy potencjalnym narażeniu na wysokie stężenia.
badanie elektrofizjologiczne, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, dysuria, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, funkcja rozrodcza, gen HERG, odstęp QT, potencjał czynnościowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, prąd potasowy, repolaryzacja, śmiertelność zarodków, stężenie terapeutyczne, wada wrodzona, winian tolterodyny, włókna Purkinjego, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flumycon 200 mg
Dane przedkliniczne dotyczące flukonazolu wskazują na brak potencjału rakotwórczego w badaniach 24-miesięcznych na myszach i szczurach przy dawkach doustnych 2,5, 5 oraz 10 mg/kg mc./dobę, odpowiadających 2-7-krotności dawki ludzkiej. Jedynym istotnym efektem było zwiększone występowanie gruczolaków wątrobowokomórkowych u samców szczurów przy dawkach 5 i 10 mg/kg. Badania mutagenności, przeprowadzone na szczepach Salmonella typhimurium, komórkach chłoniaka L5178Y oraz ludzkich limfocytach (stężenie 1000 μg/ml), nie wykazały działania mutagennego ani mutacji chromosomalnych. Flukonazol nie wpływał negatywnie na płodność szczurów przy dawkach doustnych 5, 10, 20 mg/kg oraz pozajelitowych 5, 25, 75 mg/kg mc./dobę.
badanie cytogenetyczne, chłoniak L5178Y, dodatkowe żebro, działanie mutagenne, działanie teratogenne, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, limfocyt ludzki, mutacja chromosomalna, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki, opóźnienie kostnienia, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego, potencjał rakotwórczy, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, śmiertelność zarodków, szpik kostny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Frisium 10 10 mg
Badania przedkliniczne klobazamu (Frisium 10) wykazały dawkozależne efekty toksyczności przewlekłej u szczurów (12-1000 mg/kg/dobę), psów (2,5-80 mg/kg/dobę) i małp (2,5-20 mg/kg/dobę). U szczurów przy najwyższej dawce zaobserwowano zmniejszenie aktywności spontanicznej, przyrostu masy ciała, zahamowanie ośrodka oddechowego oraz hipotermię. U psów i małp początkowo występowały objawy neurologiczne (uspokojenie, senność, ataksja, drżenia), które z czasem ustępowały. Klobazam nie wykazał działania genotoksycznego ani mutagennego. W badaniach rakotwórczości u szczurów dawka 100 mg/kg/dobę spowodowała istotny wzrost liczby gruczolaków komórek pęcherzykowych tarczycy, co wiąże się z aktywacją tarczycy typową dla benzodiazepin, jednak zmiany te nie wystąpiły u innych gatunków.
aktywacja tarczycy, ataksja, badanie reprodukcyjne, benzodiazepina, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gruczolak komórek pęcherzykowych tarczycy, hipotermia, klobazam, laktacja, N-demetyloklobazam, NOAEL, organogeneza, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność noworodków, reprodukcja, śmiertelność zarodków, talidomid, toksyczność przewlekła, toksyczność zarodkowa, wady rozwojowe płodu, zaburzenia płodności, zahamowanie ośrodka oddechowego - Leksykon substancji czynnych
Gadobutrol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Gadobutrol, substancja czynna Gadovist 1,0, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, nie wykazując działania genotoksycznego ani teratogennego nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki diagnostyczne stosowane u ludzi (od 8 do 32 razy na powierzchnię ciała, od 25 do 100 razy na masę ciała). W badaniach toksykologicznych odnotowano opóźnienie rozwoju zarodkowego i zwiększoną śmiertelność zarodków u zwierząt (szczury, króliki, małpy) jedynie przy dawkach 8-16 razy wyższych niż dawki diagnostyczne, jednak brak jest danych dotyczących wpływu pojedynczej dawki diagnostycznej. Badania u młodych szczurów nie wykazały szczególnego ryzyka dla populacji pediatrycznej, w tym noworodków i niemowląt. Gadobutrol nie wywołuje reakcji uczulających ani miejscowych działań niepożądanych po podaniu dożylnym i dotętniczym, choć możliwe są niewielkie reakcje miejscowe po podaniu pozanaczyniowym.
badanie toksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, ciśnienie krwi, dawka diagnostyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie uczulające, gadobutrol, in vitro, in vivo, kurczliwość mięśnia sercowego, mutacja chromosomalna, mutacja genomowa, mutacja genowa, organogeneza, podanie domięśniowe, podanie dotętnicze, podanie dożylne, podanie podskórne, podanie pozanaczyniowe, populacja pediatryczna, potencjał genotoksyczny, śmiertelność zarodków, środek kontrastowy, środek kontrastowy oparty na gadolinie, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, układ krążenia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Normeg 250 mg
Lewetyracetam, substancja czynna leku Normeg, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo farmakologiczne, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. Wyniki nie wskazały na ryzyko dla ludzi przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W badaniach na szczurach i myszach zaobserwowano adaptacyjne zmiany w wątrobie, takie jak zwiększenie masy wątroby, przerost środkowej części zrazika, nacieczenie tłuszczowe oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych w osoczu. Badania reprodukcyjne na szczurach wykazały brak negatywnego wpływu na płodność i zdolności rozrodcze przy dawkach do 1800 mg/kg/dobę (6-krotność MRHD w mg/m²). W badaniach rozwoju zarodkowo-płodowego na szczurach dawka NOAEL dla samic wyniosła 3600 mg/kg/dobę (12-krotność MRHD), a dla płodów 1200 mg/kg/dobę (4-krotność MRHD), przy czym najwyższa dawka wiązała się z niewielkim zmniejszeniem masy płodu i marginalnym wzrostem nieprawidłowości szkieletowych, bez wpływu na śmiertelność zarodków czy częstość wad rozwojowych.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie toksyczne, ekspozycja na lek, enzym wątrobowy, lewetyracetam, maksymalna zalecana dawka, nacieczenie tłuszczowe, nieprawidłowość szkieletowa, nieprawidłowość układu krążenia, NOAEL, płodność, potencjał genotoksyczny, rozwój okołoporodowy, rozwój potomstwa, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność zarodków, wada rozwojowa, zrazik wątrobowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Durogesic 25 mcg/h
Przedkliniczne badania toksykologiczne fentanylu, substancji czynnej systemu transdermalnego Durogesic, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu terapeutycznym. Badania na szczurach potwierdziły brak wpływu na płodność samców, natomiast u samic zaobserwowano zmniejszoną płodność oraz zwiększoną śmiertelność zarodków, co wiązano z toksycznością matczyną, a nie bezpośrednim działaniem fentanylu. Testy teratogenności na szczurach i królikach nie wykazały wad rozwojowych, a długoterminowe badania rakotwórczości u szczurów Sprague Dawley (2 lata) nie potwierdziły działania onkogennego. W badaniach mutagenności in vivo nie stwierdzono działania mutagennego, natomiast in vitro fentanyl indukował mutagenność przy wysokich stężeniach, znacznie przekraczających dawki kliniczne.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek fentanylu, Durogesic, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie teratogenne, fentanyl, genotoksyczność, męski układ rozrodczy, opioidowy lek przeciwbólowy, płodność samca, płodność samicy, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, śmiertelność zarodków, system transdermalny, teratogenność, toksyczność, toksyczność matczyna, toksyczny wpływ na reprodukcję, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gadovist 1,0 604,72 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Gadovist 1,0 (gadobutrol) wykazały brak istotnego ryzyka dla pacjentów przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami. W toksyczności reprodukcyjnej zaobserwowano opóźnienie rozwoju zarodkowego i zwiększoną śmiertelność zarodków u szczurów i królików przy dawkach 8-16-krotnie (powierzchnia ciała) lub 25-50-krotnie (masa ciała) wyższych niż dawka diagnostyczna u ludzi. Nie stwierdzono działania teratogennego nawet przy dawkach przekraczających 8-32 razy (powierzchnia ciała) lub 25-100 razy (masa ciała) dawkę ludzką. Badania toksyczności u noworodków i młodych szczurów nie wykazały zagrożeń, co sugeruje bezpieczeństwo stosowania u dzieci, w tym noworodków donoszonych i niemowląt. Ocena genotoksyczności nie wykazała mutagenności in vivo i in vitro, a badania rakotwórczości uznano za zbędne ze względu na brak właściwości genotoksycznych i toksyczności na szybko rosnące tkanki.
dawka diagnostyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie uczulające, gadobutrol, Gadovist, kurczliwość mięśnia sercowego, margines bezpieczeństwa, mutacja genowa, noworodek donoszony, organogeneza, podanie pozanaczyniowe, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowy, śmiertelność zarodków, środek kontrastowy oparty na gadolinie, środek kontrastowy z gadolinem, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nimotop S 30 mg
Przedkliniczne badania toksyczności nimodypiny, przeprowadzone zgodnie ze standardowymi protokołami, nie wykazały istotnych klinicznie zagrożeń po podaniu jednorazowym i wielokrotnym. Analizy genotoksyczności i potencjału rakotwórczego nie potwierdziły ryzyka uszkodzenia DNA ani indukcji nowotworów. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów zaobserwowano dawkozależne efekty embriotoksyczne: przy dawce 30 mg/kg m.c./dobę zahamowanie rozwoju zarodka i zmniejszenie jego masy, a przy 100 mg/kg m.c./dobę śmiertelność zarodków. Nie stwierdzono jednak efektu teratogennego u szczurów ani embriotoksycznego i teratogennego u królików przy dawkach do 10 mg/kg m.c./dobę.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Frimig 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sumatryptanu, substancji czynnej leku Frimig, wykazały brak działania genotoksycznego oraz rakotwórczego w testach in vitro i na modelach zwierzęcych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa przy przewlekłym stosowaniu. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów zaobserwowano zmniejszenie zdolności do inseminacji po doustnym podaniu sumatryptanu przy stężeniach w osoczu około 200-krotnie wyższych niż u ludzi po standardowej dawce 100 mg, natomiast podanie podskórne, nawet przy stężeniach 150-krotnie wyższych, nie wywołało takiego efektu. U królików stwierdzono śmiertelność zarodków, jednak bez wyraźnych wad wrodzonych, co wskazuje na brak teratogenności substancji.
badanie in vitro, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, inseminacja, model zwierzęcy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, śmiertelność zarodków, stężenie terapeutyczne, sumatryptan, teratogenność, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa płodu, wada wrodzona, właściwość genotoksyczna, wpływ na reprodukcję