postać miejscowa leku

Postać miejscowa leku to forma farmaceutyczna przeznaczona do aplikacji na skórę, błony śluzowe lub do jam ciała w celu uzyskania efektu terapeutycznego ograniczonego do miejsca podania. Preparaty te są projektowane tak, aby substancja czynna działała powierzchniowo lub przenikała do głębszych warstw tkanek, jednak bez znaczącej absorpcji ogólnoustrojowej.

Do najczęściej stosowanych postaci miejscowych leków należą: maści, kremy, żele, pasty, zawiesiny, emulsje, aerozole, płyny, roztwory, plastry lecznicze oraz proszki do stosowania zewnętrznego. Każda z tych form charakteryzuje się specyficznymi właściwościami fizykochemicznymi, które determinują głębokość penetracji substancji czynnej, szybkość uwalniania oraz długość działania.

Wybór odpowiedniej postaci miejscowej leku zależy od wielu czynników, w tym od rodzaju schorzenia, lokalizacji zmian chorobowych, stanu skóry (np. sucha, wilgotna, uszkodzona), właściwości substancji czynnej oraz preferencji pacjenta. Przykładowo, na ostre stany zapalne z wysiękiem zaleca się roztwory lub lotne żele, natomiast w przypadku suchej skóry bardziej odpowiednie będą tłuste maści zapewniające okluzję i nawilżenie.

Postaci miejscowe leków znajdują zastosowanie w leczeniu wielu schorzeń dermatologicznych, okulistycznych, otolaryngologicznych, a także w terapii bólu mięśniowo-szkieletowego. Ich zaletą jest możliwość uzyskania wysokiego stężenia substancji czynnej w miejscu aplikacji przy jednoczesnym ograniczeniu działań niepożądanych związanych z absorpcją ogólnoustrojową.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl