penetracja nabłonka
Penetracja nabłonka to proces, w którym określone substancje, patogeny lub narzędzia medyczne przechodzą przez warstwę komórek nabłonkowych, które wyściełają powierzchnie i jamy ciała. W kontekście medycznym termin ten może odnosić się do różnych zjawisk, w tym do transportu leków przez bariery nabłonkowe, inwazji patogenów przez nabłonek lub procedur diagnostycznych i terapeutycznych wymagających przekroczenia bariery nabłonkowej.
W farmakologii penetracja nabłonka jest kluczowym aspektem biodostępności leków, szczególnie w przypadku podania doustnego, wziewnego czy przez skórę. Skuteczność penetracji zależy od właściwości fizykochemicznych substancji (m.in. lipofilności, masy cząsteczkowej, ładunku elektrycznego) oraz stanu bariery nabłonkowej. Zaburzenia integralności nabłonka, występujące w stanach chorobowych takich jak zapalenie czy nowotwory, mogą zmieniać kinetykę penetracji substancji.
W mikrobiologii i immunologii penetracja nabłonka przez patogeny stanowi pierwszy etap wielu infekcji. Mikroorganizmy wykształciły różnorodne mechanizmy umożliwiające im pokonanie tej bariery, w tym wydzielanie enzymów degradujących połączenia międzykomórkowe, indukowanie endocytozy czy bezpośrednie uszkadzanie komórek nabłonka. Zrozumienie mechanizmów penetracji nabłonka przez patogeny jest istotne dla opracowywania nowych strategii terapeutycznych i profilaktycznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dicortineff (2 500 j.m. + 25 j.m. + 1 mg)/ml
Produkt leczniczy Dicortineff w postaci zawiesiny do stosowania miejscowego w okulistyce i otolaryngologii zawiera neomycynę (2500 j.m./ml), gramicydynę (25 j.m./ml) oraz fludrokortyzonu octan (1 mg/ml). Po aplikacji do worka spojówkowego, neomycyna i fludrokortyzon ulegają minimalnemu wchłanianiu do krążenia ogólnego przez naczynia spojówki i przewody nosowo-łzowe, co ogranicza ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Gramicydyna, będąca antybiotykiem peptydowym, nie wykazuje istotnego wchłaniania systemowego po podaniu miejscowym. Substancja pomocnicza, chlorek benzalkoniowy (0,1 mg/ml), może zwiększać penetrację składników aktywnych przez nabłonek rogówki i spojówki, co może wpływać na ich farmakokinetykę lokalną.
antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk peptydowy, badanie farmakokinetyczne, chlorek benzalkoniowy, działanie niepożądane, fludrokortyzon, gramicydyna, kortykosteroid syntetyczny, krążenie ogólne, nabłonek rogówki, nabłonek spojówki, naczynie krwionośne, neomycyna, penetracja nabłonka, przewód nosowo-łzowy, wchłanianie systemowe, worek spojówkowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby