penicylina oporna na β-laktamazę

Penicylina oporna na β-laktamazę to specjalny rodzaj antybiotyku, który został opracowany w odpowiedzi na rosnącą oporność bakterii na tradycyjne penicyliny. Β-laktamazy to enzymy produkowane przez bakterie, które potrafią rozkładać pierścień β-laktamowy – kluczowy element struktury penicylin, powodując ich inaktywację.

Do grupy penicylin opornych na β-laktamazę należą m.in. kloksacylina, dikloksacylina, flukloksacylina i oksacylina. Ich mechanizm działania polega na modyfikacji struktury cząsteczki, która utrudnia enzymom bakteryjnym dostęp do pierścienia β-laktamowego, zachowując jednocześnie aktywność przeciwbakteryjną.

Antybiotyki te są szczególnie skuteczne w leczeniu zakażeń wywołanych przez gronkowce wytwarzające β-laktamazy, w tym niektóre szczepy Staphylococcus aureus. Ich spektrum działania jest węższe niż w przypadku innych β-laktamów, jednak znajdują zastosowanie w terapii celowanej zakażeń skóry i tkanek miękkich, układu oddechowego czy zakażeń kości i stawów wywołanych przez wrażliwe patogeny.

Warto zaznaczyć, że bakterie mogą rozwijać oporność również na te zmodyfikowane penicyliny poprzez inne mechanizmy, np. poprzez zmianę białek wiążących penicylinę (PBP). Przykładem jest oporność MRSA (methicyllin-resistant Staphylococcus aureus), gdzie konieczne jest zastosowanie antybiotyków z innych grup.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl