rywaroksaban i dabigatran
Rywaroksaban i dabigatran to nowoczesne doustne antykoagulanty nienależące do grupy antagonistów witaminy K (NOAC), stosowane w profilaktyce i leczeniu powikłań zakrzepowo-zatorowych. Rywaroksaban jest bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa, natomiast dabigatran działa jako bezpośredni inhibitor trombiny.
Oba leki wykazują przewidywalną farmakokinetykę, nie wymagają rutynowego monitorowania parametrów krzepnięcia i mają mniej interakcji lekowych w porównaniu z warfaryną. Rywaroksaban przyjmuje się raz na dobę, zazwyczaj z posiłkiem, natomiast dabigatran podawany jest dwa razy dziennie, niezależnie od posiłku.
Wskazania do stosowania obu leków obejmują profilaktykę udarów mózgu i zatorowości systemowej u pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków, leczenie i profilaktykę nawrotowej zakrzepicy żył głębokich oraz zatorowości płucnej. Rywaroksaban jest dodatkowo zarejestrowany w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po zabiegach ortopedycznych.
Istotną zaletą dabigatranu jest dostępność swoistego antidotum – idarucizumabu (Praxbind), który w sytuacjach nagłych może odwrócić działanie przeciwkrzepliwe. Dla inhibitorów czynnika Xa, w tym rywaroksabanu, swoistym antidotum jest andeksanet alfa, jednak nie jest on powszechnie dostępny we wszystkich krajach.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Sugammadex Zentiva 100 mg/ml
Profil interakcji sugammadeksu opiera się na mechanizmach wyparcia i wychwytu leków, co może prowadzić do nawrotu blokady nerwowo-mięśniowej lub zmniejszenia skuteczności innych terapii. Wyparcie rokuronium lub wekuronium z kompleksu z sugammadeksem może nastąpić po podaniu toremifenu (wysokie powinowactwo, ryzyko nawrotu blokady, konieczne monitorowanie przez co najmniej 15 minut) oraz dożylnego kwasu fusydowego (umiarkowane ryzyko wydłużenia czasu powrotu stosunku T4/T1 do 0,9). Sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. zmniejsza ekspozycję na progestageny o 34% (AUC), co odpowiada pominięciu dawki doustnego środka antykoncepcyjnego i wymaga stosowania dodatkowych metod antykoncepcji przez 7 dni przy preparatach nieodoustnych. Ponadto, sugammadeks może krótkotrwale wydłużać aPTT (do 22%) i PT (INR do 22%) po dawkach do 16 mg/kg mc., co jest istotne przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów witaminy K, heparyn i nowych doustnych antykoagulantów.
antagonista witaminy K, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, czas protrombinowy, depresja ośrodkowego układu nerwowego, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, hormonalny lek antykoncepcyjny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kwas fusydowy, lek anestetyczny, nawrót blokady nerwowo-mięśniowej, progestagen, rywaroksaban i dabigatran, środek zwiotczający mięśnie szkieletowe, stosunek T4/T1, sugammadeks, toremifen, wentylacja mechaniczna, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sugammadex Juta
Sugammadeks jest selektywnym antagonistą steroidowych środków zwiotczających mięśnie szkieletowe, stosowanym do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej rokuronium i wekuronium. Po jego podaniu konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjenta pod kątem nawrotu blokady, który występuje z częstością około 0,20% przy stosowaniu dawek zależnych od stopnia blokady. Wentylacja mechaniczna powinna być utrzymana do momentu powrotu spontanicznej czynności oddechowej, a w przypadku nawrotu blokady po ekstubacji należy natychmiast zapewnić odpowiednią wentylację. Sugammadeks może wpływać na parametry krzepnięcia, powodując krótkotrwałe wydłużenie aPTT do 22% i PT (INR) do 22% przy dawce 16 mg/kg mc., jednak badania kliniczne nie wykazały istotnego klinicznie wzrostu ryzyka powikłań krwotocznych przy dawce 4 mg/kg mc., nawet u pacjentów stosujących leki przeciwzakrzepowe. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia, INR > 3,5 lub przyjmujących dawkę 16 mg/kg mc. sugammadeksu.
antagonista witaminy K, aPTT, atropina, blokada nerwowo-mięśniowa, choroba sercowo-naczyniowa, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, dializoterapia, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, koagulopatia, lek antycholinergiczny, lek przeciwzakrzepowy, nawrót blokady, niesteroidowy lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, pankuronium, parametr krzepnięcia, płytkie znieczulenie, pochodna kumaryny, profilaktyka przeciwzakrzepowa, PT/INR, reakcja anafilaktyczna, rokuronium i wekuronium, rywaroksaban i dabigatran, stan obrzękowy, steroidowy lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, steroidowy środek zwiotczający, sugammadeks, wentylacja mechaniczna, wrodzony niedobór czynników krzepnięcia, wydolność oddechowa, znaczna bradykardia, związek benzyloizochinolinowy, związek sukcynylocholiny