mózgowa choroba małych naczyń
Mózgowa choroba małych naczyń (ang. cerebral small vessel disease, CSVD) to grupa patologii dotyczących drobnych naczyń krwionośnych mózgu – tętnic przeszywających, tętniczek, żył i naczyń włosowatych. Jest jedną z głównych przyczyn udarów lakunarnych, krwotoków śródmózgowych oraz demencji naczyniowej.
Choroba charakteryzuje się zmianami strukturalnymi w ścianie małych naczyń mózgowych, które prowadzą do zwężenia ich światła, uszkodzenia bariery krew-mózg oraz zaburzeń autoregulacji przepływu mózgowego. W obrazie radiologicznym typowe zmiany obejmują hiperintensywne obszary istoty białej (WMH), mikrokrwawienia mózgowe, lakuny oraz poszerzone przestrzenie okołonaczyniowe Virchowa-Robina.
Główne czynniki ryzyka CSVD to nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, hipercholesterolemia, palenie tytoniu oraz zaawansowany wiek. Klinicznie choroba może manifestować się zaburzeniami poznawczymi, spowolnieniem psychoruchowym, zaburzeniami chodu, upadkami oraz epizodami udarowymi. Diagnostyka opiera się przede wszystkim na badaniach obrazowych mózgu (MRI), a leczenie koncentruje się na modyfikacji czynników ryzyka sercowo-naczyniowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba małych naczyń – Objawy
Choroba małych naczyń (SVD) obejmuje zmiany patologiczne w mikrokrążeniu serca i mózgu, manifestujące się różnorodnymi objawami klinicznymi zależnymi od lokalizacji i stopnia uszkodzenia. W sercowej postaci SVD dominują objawy dławicowe, takie jak ból w klatce piersiowej trwający od 10 do 30 minut lub dłużej, duszność wysiłkowa, tachykardia (>100/min), kołatania serca oraz objawy wegetatywne. Mózgowa SVD (CSVD) charakteryzuje się zaburzeniami poznawczymi (pamięć, koncentracja), deficytami motorycznymi (zaburzenia chodu i równowagi), zaburzeniami nastroju (depresja, apatia) oraz ryzykiem udaru niedokrwiennego i krwotocznego. Progresja CSVD wiąże się ze wzrostem objętości hiperintensywności istoty białej (WMH) w tempie 2,50-3,02 cm³/rok, powstawaniem mikrokrwawień, lakunarnych udarów i zanikiem mózgu. Czynniki ryzyka przyspieszające progresję to wiek (wzrost ryzyka 2,08x na każde 10 lat), nadciśnienie tętnicze (1,55x), dyslipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu oraz obturacyjny bezdech senny. Terapia statynami wykazuje istotne działanie spowalniające progresję zmian obrazowych (HR: 0,446-0,608).
angiopatia amyloidowa, bezdech senny, ból w klatce piersiowej, choroba małych naczyń, choroba małych naczyń mózgowych, cukrzyca, depresja, dławica piersiowa, duszność wysiłkowa, dysfagia, dyslipidemia, hiperintensywność istoty białej, kołatanie serca, lek przeciwpłytkowy, migotanie przedsionków, mikrokrwawienie mózgowe, mózgowa choroba małych naczyń, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrazowanie tensora dyfuzji, otępienie naczyniowe, parkinsonizm, rezonans magnetyczny, statyny, tachykardia, udar lakunarny, udar mózgu, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie nastroju, zaburzenie poznawcze, zanik mózgu