wrażliwość na antybiotyk

Wrażliwość na antybiotyk to miara skuteczności danego antybiotyku wobec określonego szczepu bakterii. Określa się ją najczęściej za pomocą antybiogramu, który klasyfikuje bakterie jako wrażliwe (S), średnio wrażliwe (I) lub oporne (R) na dany lek przeciwbakteryjny.

Badanie wrażliwości na antybiotyki jest niezbędnym elementem diagnostyki mikrobiologicznej, umożliwiającym wdrożenie celowanej antybiotykoterapii. Do najczęściej stosowanych metod należą: metoda dyfuzyjno-krążkowa (test Kirby’ego-Bauera), metoda rozcieńczeniowa (określająca minimalną stężenie hamujące – MIC) oraz E-test (łączący cechy obu poprzednich).

Wrażliwość bakterii na antybiotyki zmienia się w czasie, głównie na skutek presji selekcyjnej wywieranej przez stosowanie antybiotyków. Zjawisko narastającej antybiotykooporności stanowi obecnie jedno z największych wyzwań współczesnej medycyny, prowadząc do ograniczenia możliwości terapeutycznych w leczeniu zakażeń bakteryjnych.

Interpretacja wyników badań wrażliwości na antybiotyki powinna uwzględniać zarówno wyniki laboratoryjne, jak i charakterystykę kliniczną pacjenta, lokalizację zakażenia oraz farmakokinetykę i farmakodynamikę leku. Wartości graniczne dla kategorii wrażliwości są regularnie aktualizowane przez organizacje takie jak EUCAST (European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing) czy CLSI (Clinical and Laboratory Standards Institute).

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl