choroba Caroliego

Choroba Caroliego (zespół Caroliego) to rzadkie schorzenie wrodzone, charakteryzujące się torbielowatym poszerzeniem wewnątrzwątrobowych dróg żółciowych. Stan ten został po raz pierwszy opisany przez Jacquesa Caroliego w 1958 roku i należy do grupy wrodzonych chorób włóknisto-torbielowatych wątroby.

Patofizjologicznie choroba związana jest z zaburzeniem rozwoju płytki zarodkowej i nieprawidłowym kształtowaniem się dróg żółciowych. Najczęściej występuje jako izolowane poszerzenie dróg żółciowych, ale może współistnieć z włóknieniem wątroby, tworząc zespół Caroliego. Choroba może dotyczyć całej wątroby lub być ograniczona do jednego płata.

Objawy kliniczne obejmują nawracające epizody zapalenia dróg żółciowych, ból w prawym podżebrzu, żółtaczkę oraz powiększenie wątroby. U pacjentów występuje zwiększone ryzyko kamicy żółciowej, ropni wątroby oraz raka dróg żółciowych (cholangiocarcinoma). Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych, takich jak ultrasonografia, tomografia komputerowa, cholangiopankreatografia rezonansem magnetycznym (MRCP) oraz endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna (ERCP).

Leczenie zależy od nasilenia objawów i stopnia zaawansowania choroby. W przypadkach ograniczonych do jednego płata wątroby może być wskazana częściowa resekcja wątroby. W rozległych zmianach stosuje się leczenie objawowe, antybiotykoterapię podczas epizodów zapalnych, a w zaawansowanych przypadkach przeszczepienie wątroby. Regularne monitorowanie jest konieczne ze względu na ryzyko rozwoju raka dróg żółciowych.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl