motylica wątrobowa
Motylica wątrobowa (Fasciola hepatica) to pasożyt należący do przywr płaskich, wywołujący chorobę zwaną fascjolozą (fasciolosis). Pasożyt ten atakuje przede wszystkim drogi żółciowe i miąższ wątroby, powodując przewlekłe stany zapalne i uszkodzenie tkanki wątrobowej.
Cykl życiowy motylicy wątrobowej obejmuje stadium pośrednie w organizmie ślimaka oraz stadium dorosłe w wątrobie żywiciela ostatecznego. Do zarażenia człowieka dochodzi najczęściej poprzez spożycie roślin wodnych (np. rzeżuchy) zanieczyszczonych metacerkariami pasożyta lub poprzez wypicie skażonej wody.
Fascjoloza u człowieka przebiega w dwóch fazach: ostrej (wątrobowej) i przewlekłej (dróg żółciowych). W fazie ostrej dominują objawy takie jak gorączka, bóle brzucha, hepatomegalia i eozynofilia. Faza przewlekła charakteryzuje się objawami cholestazy, nawracającymi zapaleniami dróg żółciowych i powikłaniami w postaci marskości wątroby.
Diagnostyka fascjolozy opiera się na badaniach serologicznych (ELISA), wykrywaniu jaj pasożyta w kale oraz badaniach obrazowych wątroby. W leczeniu stosuje się triclabendazol jako lek pierwszego wyboru, a alternatywnie nitazoksanid lub bitionol. Profilaktyka obejmuje unikanie spożywania surowych roślin wodnych z terenów endemicznych oraz odpowiednie mycie warzyw.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rak dróg żółciowych w okolicy wątrobowo-dwunastniczej (cholangiocarcinoma okolicy wątrobowo-dwunastniczej) – Etiologia i przyczyny
Cholangiocarcinoma okolicy wątrobowo-dwunastniczej (guz Klatskina) to agresywny nowotwór wywodzący się z nabłonka dróg żółciowych w obrębie wnęki wątroby, stanowiący ponad 50% przypadków cholangiocarcinoma. Patogeneza opiera się na wieloetapowej transformacji nowotworowej indukowanej przewlekłym stanem zapalnym i zastojem żółci, prowadzącym do mutacji w onkogenach (np. KRAS) i genach supresorowych (np. TP53). Kluczowym czynnikiem ryzyka jest pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych (PSC), które zwiększa ryzyko raka nawet 400-krotnie, z dożywotnią częstością występowania 6-36%. Inne istotne czynniki to wrodzone anomalie dróg żółciowych (ryzyko 6-30%), infekcje przywrami (Clonorchis sinensis, Opisthorchis viverrini), kamica żółciowa (ryzyko wzrostu 4-64-krotnie), przewlekłe choroby wątroby (marskość, wirusowe zapalenia HBV/HCV, NAFLD/NASH) oraz przewlekłe choroby zapalne jelit (ryzyko 4-krotnie wyższe). Mutacje genetyczne IDH1/2 oraz fuzje FGFR2 stanowią potencjalne cele terapeutyczne.
aberracja genetyczna, apoptoza, autoimmunologiczna choroba wątroby, cholangiocarcinoma, cholangiocarcinoma okolicy wątrobowo-dwunastniczej, choroba Caroliego, choroba Leśniowskiego-Crohna, Clonorchis sinensis, cyklooksygenaza-2, czynnik martwicy nowotworów alfa, dichlorek propylenu, dwutlenek toru, fuzja FGFR2, guz Klatskina, hemochromatoza, interleukina-6, kamica przewodowa, kamica wewnątrzwątrobowa, marskość wątroby, mediator zapalny, mikrobiom jelitowy, motylica wątrobowa, mukowiscydoza, mutacja DNA, mutacja KRAS, mutacja TP53, nabłonek dróg żółciowych, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby, niealkoholowe stłuszczeniowe zapalenie wątroby, Opisthorchis viverrini, pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych, przywra wątrobowa, rak jelita grubego niezwiązany z polipowatością, receptor naskórkowego czynnika wzrostu, Thorotrast, tlenek azotu, torbiel dróg żółciowych, transformacja nowotworowa, wirusowe zapalenie wątroby, wnęka wątroby, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zastój żółci, zespół Lyncha, zwłóknienie torbielowate - Leksykon chorób i schorzeń
Dermografizm – Etiologia i przyczyny
Dermografizm, czyli dermatographia urticaria, jest najczęstszym podtypem pokrzywki indukowanej, występującym u 2-5% populacji, najczęściej u młodych dorosłych. Patogeneza opiera się na nieprawidłowej odpowiedzi immunologicznej, gdzie mechaniczne urazy skóry prowadzą do uwalniania histaminy i innych mediatorów zapalnych z mastocytów, co skutkuje powstawaniem bąbli pokrzywkowych. W procesie tym uczestniczą również leukotrieny, heparyna, bradykinina, kalikreina oraz peptydy, w tym substancja P. Istnieją dowody na możliwe podłoże autoimmunologiczne, a także na związek z zaburzeniami mikrobioty jelitowej, gdzie u pacjentów z dermografizmem obserwuje się zmniejszoną ilość bakterii produkujących krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe (np. Verrucomicrobia, Ruminococcaceae) oraz wzrost patogenów (Enterobacteriaceae, Klebsiella). Czas trwania objawów koreluje z obecnością tych bakterii patogennych.
atopowe zapalenie skóry, autoprzeciwciało, bąbel pokrzywkowy, bradykinina, choroba autoimmunologiczna, choroba Behçeta, cukrzyca, dermografizm, Helicobacter pylori, histamina, kalikreina, komórka tuczna, krótkołańcuchowy kwas tłuszczowy, leukotrien, mastocyt, mastocytoza układowa, mediator zapalny, mikrobiota jelitowa, motylica wątrobowa, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, obrzęk skóry, pokrzywka indukowana, przeciwciało IgE, reakcja alergiczna, reumatoidalne zapalenie stawów, rozszerzenie naczyń krwionośnych, substancja P, świerzb, toczeń rumieniowaty układowy, zespół aktywacji komórek tucznych, zespół hipereozynofilowy, zespół paranowotworowy