dostępność biologiczna ogólnoustrojowa

Dostępność biologiczna ogólnoustrojowa (biodostępność) określa frakcję podanej dawki leku, która dociera do krążenia ogólnoustrojowego w niezmienionej formie. Jest kluczowym parametrem farmakokinetycznym wpływającym na skuteczność terapeutyczną substancji leczniczej.

W przypadku podania dożylnego dostępność biologiczna wynosi 100%, natomiast przy innych drogach podania (np. doustnej, przezskórnej) wartość ta jest zazwyczaj niższa z powodu efektu pierwszego przejścia przez wątrobę, niekompletnego wchłaniania z przewodu pokarmowego czy degradacji leku. Czynniki wpływające na biodostępność obejmują właściwości fizykochemiczne substancji, formulację leku, stan fizjologiczny pacjenta oraz interakcje z pokarmem i innymi lekami.

Znajomość dostępności biologicznej jest niezbędna przy ustalaniu dawkowania, zwłaszcza przy zamianie drogi podania leku. Niska biodostępność może wymagać zwiększenia dawki, by osiągnąć pożądane stężenie terapeutyczne w osoczu. Parametr ten jest standardowo określany w badaniach biorównoważności leków generycznych w porównaniu do leków referencyjnych.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl