autonomiczny gruczolak tarczycy
Autonomiczny gruczolak tarczycy (inaczej nazywany gruczolakiem toksycznym lub gruczolakiem nadczynnym) to łagodny guz tarczycy, który produkuje hormony tarczycy niezależnie od regulacji przez przysadkę mózgową. W warunkach fizjologicznych wydzielanie hormonów tarczycy jest kontrolowane przez TSH (hormon tyreotropowy), jednak w przypadku autonomicznego gruczolaka, produkcja T3 i T4 odbywa się bez tej kontroli.
Autonomiczne gruczolaki tarczycy najczęściej manifestują się klinicznie jako pojedyncze gorące guzki w scyntygrafii tarczycy. Patogeneza tych zmian związana jest z mutacjami aktywującymi receptor TSH lub białko G, co prowadzi do konstytutywnej stymulacji produkcji hormonów. Autonomiczne gruczolaki mogą powodować nadczynność tarczycy (tyreotoksykozę), szczególnie gdy osiągną większe rozmiary.
Diagnostyka autonomicznego gruczolaka tarczycy obejmuje badania laboratoryjne (obniżone stężenie TSH, podwyższone stężenie wolnych hormonów tarczycy), badanie ultrasonograficzne oraz scyntygrafię tarczycy, która wykazuje obszar wzmożonego wychwytu znacznika przy jednoczesnym zahamowaniu wychwytu w pozostałej części gruczołu. Leczenie zależy od nasilenia objawów i może obejmować farmakoterapię, leczenie radiojodem lub leczenie operacyjne.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Jodek potasu – Przeciwwskazania stosowania
Jodek potasu, stosowany zarówno doustnie (tabletki zawierające 65 mg potasu jodku, co odpowiada 50 mg jodu, oraz preparaty o niższej zawartości jodu: Jodid 100 i Jodid 200) jak i miejscowo (np. Vitreolent, Płyn Lugola zawierający 10 mg jodu i 20 mg potasu jodku na 1 g), posiada szereg przeciwwskazań zależnych od dawki, postaci i wskazań terapeutycznych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na jodek potasu lub substancje pomocnicze. Nadczynność tarczycy (jawna i utajona przy dawkach >150 µg/dobę) wyklucza stosowanie preparatów o wysokiej zawartości jodu, a w przypadku miejscowych kropli do oczu Vitreolent przeciwwskazane jest stosowanie przy jakichkolwiek zaburzeniach czynności tarczycy. Dodatkowo, choroby autoimmunologiczne takie jak opryszczkowate zapalenie skóry Duhringa oraz zapalenie naczyń z hipokomplementemią stanowią przeciwwskazania do stosowania preparatów doustnych o wysokiej dawce jodu. Płyn Lugola nie powinien być stosowany na rany, u noworodków, niemowląt, przy gruźlicy płuc i niewydolności nerek.
autonomiczny gruczolak tarczycy, blokada tarczycy, choroba Duhringa, gruźlica płuc, jawna nadczynność tarczycy, jodek potasu, laktoza jednowodna, nadczynność tarczycy, nadczynność tarczycy indukowana jodem, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, opryszczkowate zapalenie skóry Duhringa, płyn lugola, profilaktyka radiacyjna, substancja pomocnicza, utajona nadczynność tarczycy, wole guzkowe, zaburzenie czynności tarczycy, zapalenie naczyń z hipokomplementemią, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Levirox 100 mcg
Levirox, zawierający lewotyroksynę sodową w dawkach od 25 do 150 mikrogramów, jest syntetycznym hormonem tarczycy stosowanym w terapii substytucyjnej i supresyjnej. Wskazania obejmują leczenie łagodnego wola tarczycy u pacjentów eutyreotycznych, zapobieganie nawrotom wola po resekcji chirurgicznej, terapię niedoczynności tarczycy, supresję TSH w raku tarczycy (szczególnie brodawkowatym i pęcherzykowym) oraz terapię skojarzoną „block and replace” w nadczynności tarczycy. Dawkowanie jest indywidualizowane, zależne od stanu klinicznego, wieku, masy ciała i współistniejących chorób, z dawkami 25-100 µg stosowanymi w łagodnym wolu i niedoczynności oraz 100-150 µg w terapii supresyjnej i testach diagnostycznych.
autonomiczny gruczolak tarczycy, eutyreoza, hormon tarczycy, lek przeciwtarczycowy, lek tyreostatyczny, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, oś podwzgórze-przysadka-tarczyca, rak brodawkowaty tarczycy, rak pęcherzykowy tarczycy, rak tarczycy, resekcja chirurgiczna, terapia substytucyjna, terapia supresyjna, test supresyjny, tyreotropina, wole tarczycy, zróżnicowany rak tarczycy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Jodid 200 200 mcg jodu
Preparat Jodid 200 zawiera 200 mikrogramów jodu w postaci jodku potasu i jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z jawną oraz utajoną nadczynnością tarczycy, gdzie dawka jodu przekracza bezpieczny poziom 150 μg/dobę, co może prowadzić do nasilenia tyreotoksykozy. Ponadto, stosowanie leku jest niewskazane u osób z autonomicznym gruczolakiem tarczycy oraz ogniskowym lub rozsianym wolem guzkowym o autonomicznym wydzielaniu, ze względu na ryzyko wywołania efektu Jod-Basedowa i nadmiernej produkcji hormonów tarczycy. Przeciwwskazaniem jest także nadwrażliwość na jodek potasu lub substancje pomocnicze, co może skutkować reakcjami alergicznymi, w tym anafilaksją.
alergia na jod, autonomiczny gruczolak tarczycy, diagnostyka radiologiczna, jawna nadczynność tarczycy, jod, jodek potasu, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, poziom TSH, scyntygrafia tarczycy, środek cieniujący, subkliniczna nadczynność tarczycy, tyreotoksykoza, utajona nadczynność tarczycy, wole guzkowe, wstrząs anafilaktyczny