złamania niskoenergetyczne

Złamania niskoenergetyczne, określane również jako złamania nieadekwatne do urazu, to uszkodzenia kości występujące pod wpływem niewielkiej siły, która w normalnych warunkach nie powinna prowadzić do złamania. Najczęściej są one konsekwencją zmniejszonej wytrzymałości mechanicznej kości spowodowanej przez osteoporozę, ale mogą też wynikać z innych chorób metabolicznych kości, nowotworów czy stanów zapalnych.

Typowymi lokalizacjami złamań niskoenergetycznych są kręgi, bliższy koniec kości udowej (zwłaszcza szyjka), dalsza część kości promieniowej (złamanie Collesa) oraz bliższy koniec kości ramiennej. Złamania te często występują w wyniku upadku z własnej wysokości lub nawet przy codziennych czynnościach, takich jak podnoszenie lekkich przedmiotów czy gwałtowny skręt ciała.

Diagnostyka złamań niskoenergetycznych obejmuje nie tylko identyfikację samego złamania (radiologicznie), ale również ocenę gęstości mineralnej kości (badanie densytometryczne DXA) oraz analizę czynników ryzyka osteoporozy. Każde złamanie niskoenergetyczne powinno skłaniać do przeprowadzenia diagnostyki w kierunku osteoporozy i innych chorób metabolicznych kości.

Leczenie obejmuje zarówno postępowanie związane z samym złamaniem (operacyjne lub zachowawcze), jak i terapię choroby podstawowej, najczęściej osteoporozy. Stosuje się bisfosfoniany, denosumab, teryparatyd oraz suplementację wapnia i witaminy D. Istotna jest również profilaktyka wtórna, mająca na celu zapobieganie kolejnym złamaniom poprzez eliminację czynników ryzyka upadków i stosowanie odpowiedniej farmakoterapii.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl