Wskazania do stosowania leku Ibandronat Polpharma

Lek Ibandronat Polpharma w postaci tabletek powlekanych zawierających 150 mg kwasu ibandronowego (w postaci sodu ibandronianu jednowodnego) jest wskazany w leczeniu osteoporozy u kobiet po menopauzie, które charakteryzują się zwiększonym ryzykiem złamań ¹.

Skuteczność kliniczna w zapobieganiu złamaniom

W badaniach klinicznych potwierdzono efektywność leku w zmniejszaniu ryzyka złamań kręgów. Należy jednak podkreślić, że skuteczność ibandronatu w zapobieganiu złamaniom szyjki kości udowej nie została jednoznacznie ustalona w przeprowadzonych badaniach ².

Charakterystyka produktu leczniczego

Ibandronat Polpharma jest dostępny w postaci białych lub prawie białych, podłużnych, obustronnie wypukłych tabletek powlekanych o długości 14 mm. Tabletki posiadają charakterystyczne oznaczenia – wytłoczenie „I9BE” po jednej stronie oraz „150″ po drugiej stronie, co umożliwia ich identyfikację ³.

Skład leku

Każda tabletka powlekana zawiera substancję czynną – 150 mg kwasu ibandronowego w postaci sodu ibandronianu jednowodnego. Lek zawiera również substancję pomocniczą o znanym działaniu – laktozę jednowodną w ilości 163 mg na tabletkę, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy ⁴.

Zalecenia dotyczące stosowania leku u pacjentek z osteoporozą pomenopauzalną

Lek Ibandronat Polpharma w dawce 150 mg należy zalecać kobietom po menopauzie, u których rozpoznano osteoporozę i występuje zwiększone ryzyko złamań. Szczególnie korzystne efekty terapeutyczne można oczekiwać w zakresie redukcji ryzyka złamań kręgów ⁵.

Kluczowe grupy pacjentek, które mogą odnieść korzyść z leczenia

• Kobiety po menopauzie z potwierdzoną osteoporozą w badaniu densytometrycznym (DXA) ⁶
• Pacjentki z historią złamań niskoenergetycznych, szczególnie złamań kręgów ⁷
• Kobiety po menopauzie z dodatkowymi czynnikami ryzyka osteoporozy i złamań ⁸

Ograniczenia terapii

Przy zalecaniu leku należy zwrócić uwagę, że mimo udokumentowanej skuteczności w zmniejszaniu ryzyka złamań kręgów, nie potwierdzono jednoznacznie jego skuteczności w zapobieganiu złamaniom szyjki kości udowej ⁹. U pacjentek, u których głównym zagrożeniem są złamania pozakręgowe, zwłaszcza bliższego końca kości udowej, należy rozważyć alternatywne opcje terapeutyczne o udokumentowanej skuteczności w tym zakresie.