zmiany kośćca płodu
Zmiany kośćca płodu to kompleks procesów obejmujących ossyfikację (kostnienie) i rozwój szkieletu podczas życia prenatalnego. Proces ten rozpoczyna się w pierwszym trymestrze ciąży i kontynuowany jest przez cały okres rozwoju wewnątrzmacicznego, a także po urodzeniu.
Kluczowym etapem rozwoju kośćca płodu jest transformacja mezenchymy w tkankę chrzęstną, a następnie w tkankę kostną. Proces ten rozpoczyna się około 8. tygodnia ciąży. W pierwszej kolejności kostnieją kości czaszki, obojczyki oraz kości długie kończyn. Do końca pierwszego trymestru widoczne są już zarysy większości elementów szkieletu.
Monitorowanie rozwoju kośćca płodu ma istotne znaczenie diagnostyczne. Ocena wieku kostnego płodu stanowi ważny element badań ultrasonograficznych. Nieprawidłowości w procesie kostnienia mogą wskazywać na wady genetyczne, zaburzenia metaboliczne lub inne patologie rozwojowe, takie jak dysplazje kostne, achondroplazja czy osteogenesis imperfecta.
Zmiany patologiczne kośćca płodu mogą obejmować także anomalie strukturalne (np. polidaktylia, syndaktylia), defekty mineralizacji oraz zaburzenia w proporcjach poszczególnych elementów szkieletu. Diagnostyka prenatalna tych zmian opiera się głównie na badaniach obrazowych (USG, MRI) oraz, w wybranych przypadkach, na inwazyjnych badaniach genetycznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib Krka 140 mg
Profil bezpieczeństwa dazatynibu został szczegółowo oceniony w badaniach nieklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, w tym myszach, szczurach, małpach i królikach. Główne działania toksyczne dotyczyły przewodu pokarmowego (toksyczność jelitowa ograniczająca dawkę), układu krwiotwórczego (minimalne do lekkiego zmniejszenie parametrów czerwonokrwinkowych oraz zmiany w szpiku kostnym) oraz układu limfatycznego (zmniejszenie liczby limfocytów i masy narządów limfoidalnych u szczurów). Zmiany te miały charakter odwracalny po przerwaniu leczenia. W badaniach długoterminowych u małp stwierdzono jedynie zwiększoną śródmiąższową mineralizację nerek, bez innych istotnych patologii nerkowych. Wpływ na hemostazę obejmował hamowanie agregacji płytek in vitro oraz wydłużenie czasu krwawienia in vivo u szczurów, jednak bez wywoływania samoistnych krwotoków. Potencjalne wydłużenie odstępu QT obserwowano in vitro, ale nie potwierdzono tego efektu w badaniach in vivo na małpach.
agregacja płytek krwi, brodawczak, czas krwawienia, dazatynib, działanie klastogenne, EKG, fototoksyczność, genotoksyczność, gruczolak prostaty, hemostaza, immunosupresja, implantacja zarodka, kanał potasowy hERG, mineralizacja śródmiąższowa nerek, obumieranie płodu, obumieranie zarodka, odstęp QT, parametry czerwonokrwinkowe, potencjał kancerogenny, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja serca, rozwój zarodkowy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność nerkowa, toksyczność przewodu pokarmowego, układ krwiotwórczy, układ krzepnięcia, układ limfatyczny, węzły chłonne, włókna Purkinjego, zmiany kośćca płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib Sandoz 100 mg
Dazatynib, inhibitor kinazy tyrozynowej, wykazuje w badaniach przedklinicznych toksyczność głównie w obrębie przewodu pokarmowego, układu krwiotwórczego i limfatycznego, z jelitem jako głównym narządem docelowym oraz zmniejszeniem parametrów czerwonokrwinkowych i liczby limfocytów u szczurów i małp. Zmiany te są odwracalne po przerwaniu terapii. Długoterminowe podawanie dazatynibu u małp prowadziło do śródmiąższowej mineralizacji nerek, a badania hemostazy wykazały hamowanie agregacji płytek i wydłużenie czasu krwawienia, jednak bez samoistnych krwotoków. Elektrofizjologiczne testy in vitro sugerowały potencjalne wydłużenie odstępu QT, lecz badania in vivo na małpach nie potwierdziły tych efektów. Ocena genotoksyczności wykazała brak mutagenności w teście Amesa i genotoksyczności in vivo, natomiast stwierdzono efekt klastogenny in vitro. W badaniach reprodukcyjnych dazatynib powodował obumieranie zarodków i zmiany kośćca płodów u szczurów i królików przy dawkach odpowiadających ekspozycji klinicznej, co wskazuje na toksyczność selektywną w okresie organogenezy.
agregacja płytek krwi, brodawczak, dazatynib, działanie fototoksyczne, działanie genotoksyczne, efekt klastogenny, gruczolak prostaty, hemostaza, immunosupresja, inhibitor kinazy tyrozynowej, kanał potasowy hERG, mineralizacja śródmiąższowa nerek, narząd limfoidalny, obumieranie zarodków, odstęp QT, parametry czerwonokrwinkowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja komór, rozwój embrionalno-płodowy, rozwój embrionalny, szpik kostny, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, układ pokarmowy, węzeł chłonny, włókno Purkinjego, zapis EKG, zmiany kośćca płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Daruph 55 mg
Profil bezpieczeństwa dazatynibu został szczegółowo oceniony w badaniach nieklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, w tym myszach, szczurach, małpach i królikach. Główne układy narażone na toksyczność to pokarmowy, krwiotwórczy oraz limfatyczny, z jelitem jako głównym narządem docelowym u szczurów i małp. Zaobserwowano odwracalne zmiany w parametrach krwinek czerwonych i szpiku kostnym oraz redukcję liczby limfocytów i masy narządów limfatycznych. W badaniach na małpach stwierdzono śródmiąższową mineralizację nerek po 9 miesiącach terapii. Dazatynib hamował agregację płytek i wydłużał czas krwawienia, jednak nie wywoływał samoistnych krwotoków. Pomimo potencjału wydłużania odstępu QT w badaniach in vitro, badania in vivo na małpach nie wykazały istotnych zaburzeń elektrokardiograficznych. Lek nie wykazywał mutagenności w testach Amesa i mikrojądrowym, choć wykazał efekt klastogenny in vitro na komórkach CHO.
agregacja płytek krwi, badania rakotwórczości, brodawczak macicy, czas krwawienia, dazatynib, dysfagia, działanie fototoksyczne, efekt klastogenny, gruczolak prostaty, immunosupresja, kanał potasowy hERG, krwinki czerwone, krwotok skórny, mineralizacja nerek, obumieranie embrionów, obumieranie płodów, odstęp QT, płodność, potencjał rakotwórczy, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja komór, rozwój embrionalno-płodowy, śledziona, szpik kostny, toksyczne działanie leku, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, układ pokarmowy, węzły chłonne, włókna Purkinjego, zmiany kośćca płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib Sandoz 140 mg
Dazatynib, substancja czynna leku Dasatinib Sandoz, wykazuje w badaniach przedklinicznych toksyczność głównie w obrębie przewodu pokarmowego, układu krwiotwórczego oraz limfatycznego. Toksyczność przewodu pokarmowego, ograniczająca dawkowanie, dotyczyła jelita u szczurów i małp, natomiast hematologiczne zmiany obejmowały minimalne do lekkich obniżenia parametrów czerwonokrwinkowych oraz zmiany w szpiku kostnym, głównie u szczurów. W układzie limfatycznym obserwowano zmniejszenie liczby limfocytów i masy narządów limfoidalnych u szczurów. Zmiany te miały charakter odwracalny po zaprzestaniu podawania leku. Długotrwałe podawanie dazatynibu u małp (do 9 miesięcy) wiązało się z ograniczonymi zmianami nerkowymi, głównie śródmiąższową mineralizacją. Ponadto, dazatynib hamuje agregację płytek krwi i wydłuża czas krwawienia u szczurów, jednak nie wywołuje samoistnych krwotoków. Badania elektrofizjologiczne serca wykazały potencjał wydłużania odstępu QT in vitro, lecz nie potwierdzono tego efektu in vivo u małp po pojedynczej dawce.
agregacja płytek krwi, czas krwawienia, dazatynib, efekt klastogenny, elektrofizjologia serca, grasica, gruczolak prostaty, immunosupresja, kanał potasowy hERG, mineralizacja śródmiąższowa nerek, narządy limfoidalne, obumieranie zarodków, przewód pokarmowy, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja komór, rozwój embrionalno-płodowy, śledziona, test Amesa, test mikrojądrowy, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, węzły chłonne, włókna Purkinjego, zmiany kośćca płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib Zentiva 100 mg
Profil bezpieczeństwa dazatynibu został szczegółowo oceniony w badaniach przedklinicznych in vitro i in vivo na różnych gatunkach zwierząt, w tym myszach, szczurach, małpach i królikach. Wykazano, że układ pokarmowy, zwłaszcza jelito, jest głównym narządem docelowym toksyczności, z odwracalnymi zmianami ograniczającymi dawkę u szczurów i małp. Układ krwiotwórczy u szczurów i małp wykazywał odwracalne zmiany parametrów czerwonokrwinkowych i szpiku kostnego, a układ limfatyczny u szczurów charakteryzował się zmniejszeniem liczby limfocytów i masy organów limfatycznych. U małp obserwowano śródmiąższową mineralizację nerek bez innych objawów nefrotoksyczności. Dazatynib wpływał na hemostazę, hamując agregację płytek i wydłużając czas krwawienia, jednak bez samoistnych krwotoków. Badania kardiologiczne wykazały brak istotnych zmian odstępu QT i EKG in vivo u małp po jednorazowej dawce.
agregacja płytek krwi, badanie rakotwórczości, brodawczak macicy, czas krwawienia, efekt klastogenny, EKG, ekspozycja w osoczu, fototoksyczność, gruczolak prostaty, immunosupresja, kanał potasowy hERG, krwotok skórny, limfocyty, mineralizacja śródmiąższowa nerek, nerka, obumieranie embrionów, obumieranie płodów, odstęp QT, organogeneza, parametry czerwonokrwinkowe, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja komór, rozwój embrionalno-płodowy, selektywna toksyczność, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność przewodu pokarmowego, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, układ pokarmowy, węzły chłonne, włókna Purkinjego, zmiany kośćca płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib Zentiva 20 mg
Dazatynib wykazuje toksyczność pierwotną przede wszystkim w układzie pokarmowym (jelito jako główny organ docelowy), krwiotwórczym oraz limfatycznym, co potwierdzono w badaniach na szczurach i małpach. Zmiany hematologiczne obejmowały nieznaczne do umiarkowanych zaburzenia parametrów erytrocytów oraz odwracalne zmiany w szpiku kostnym. W układzie limfatycznym obserwowano zmniejszenie liczby limfocytów i masy narządów limfatycznych, również odwracalne po zakończeniu terapii. U małp stwierdzono śródmiąższową mineralizację nerek po leczeniu do 9 miesięcy, bez innych istotnych objawów nefrotoksyczności. Dazatynib hamuje agregację płytek in vitro i wydłuża czas krwawienia in vivo u szczurów, co wskazuje na działanie przeciwpłytkowe, jednak krwotoki samoistne nie występowały. Pomimo wpływu na kanał potasowy hERG i włókna Purkinje’go in vitro, badania telemetryczne EKG u małp nie wykazały wydłużenia odstępu QT ani innych zaburzeń rytmu serca.
agregacja płytek krwi, brodawczaki macicy, dazatynib, działanie przeciwpłytkowe, efekt klastogenny, fototoksyczność, genotoksyczność, gruczolak prostaty, immunosupresja, kanał hERG, komórki bakteryjne, nerki, obumieranie zarodka, rak płaskonabłonkowy, rakotwórczość, rozwój embrionalno-płodowy, szpik kostny, test mikrojądrowy, toksyczność pierwotna, układ limfatyczny, węzły chłonne, włókna Purkinjego, wydłużenie repolaryzacji komór, zmiany kośćca płodu