bliznowacenie płuc

Bliznowacenie płuc, określane również jako włóknienie płuc, to proces patologiczny charakteryzujący się nadmiernym tworzeniem tkanki łącznej włóknistej w miąższu płucnym. Proces ten prowadzi do zastąpienia prawidłowego miąższu płucnego przez tkankę bliznowatą, co skutkuje zmniejszeniem elastyczności płuc i upośledzeniem wymiany gazowej.

Przyczyny bliznowacenia płuc są różnorodne i obejmują choroby śródmiąższowe płuc (jak idiopatyczne włóknienie płuc), ekspozycję na substancje szkodliwe (azbest, krzemionka), polekowe uszkodzenie płuc, radioterapię, zakażenia oraz choroby układowe (jak sarkoidoza czy choroby tkanki łącznej). Niezależnie od przyczyny, końcowy efekt patologiczny jest podobny – destrukcja prawidłowej architektury płuc.

Klinicznie bliznowacenie płuc manifestuje się postępującą dusznością wysiłkową, przewlekłym kaszlem oraz zmniejszoną tolerancją wysiłku. W badaniu fizykalnym często stwierdza się trzeszczenia przypodstawne, a w zaawansowanych przypadkach – objawy prawokomorowej niewydolności serca. Diagnostyka obejmuje badania obrazowe (RTG, HRCT), badania czynnościowe płuc oraz niekiedy biopsję płuca.

Leczenie bliznowacenia płuc zależy od przyczyny, jednak w większości przypadków proces ten jest nieodwracalny. Terapia może obejmować leki przeciwzapalne, immunosupresyjne, przeciwfibrotyczne (nintedanib, pirfenidon w przypadku idiopatycznego włóknienia płuc), tlenoterapię oraz rehabilitację oddechową. W wybranych przypadkach rozważa się przeszczepienie płuc.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl