Clobederm
Clobederm to nazwa handlowa preparatu zawierającego propionian klobetazolu, który należy do grupy bardzo silnych kortykosteroidów stosowanych miejscowo w dermatologii. Jest to jeden z najsilniejszych dostępnych kortykosteroidów do stosowania zewnętrznego (klasa IV w klasyfikacji amerykańskiej lub klasa I w klasyfikacji europejskiej).
Propionian klobetazolu wykazuje silne działanie przeciwzapalne, przeciwświądowe, obkurczające naczynia krwionośne oraz immunosupresyjne. Mechanizm działania opiera się na wiązaniu z receptorami glikokortykosteroidowymi, co prowadzi do zahamowania syntezy mediatorów zapalnych, w tym cytokin prozapalnych, prostaglandyn i leukotrienów.
Clobederm znajduje zastosowanie w leczeniu opornych na leczenie dermatoz, takich jak łuszczyca, liszaj płaski, toczeń rumieniowaty krążkowy, atopowe zapalenie skóry, wyprysk kontaktowy oraz inne zapalne choroby skóry. Ze względu na dużą siłę działania, preparat stosuje się zazwyczaj krótkotrwale (do 2-4 tygodni) i na ograniczone obszary skóry.
Podczas terapii Clobedermem należy zachować szczególną ostrożność ze względu na możliwe działania niepożądane, które obejmują zanik skóry, rozstępy, teleangiektazje, dermatitis perioralis, hipopigmentację oraz supresję osi podwzgórze-przysadka-nadnercza przy stosowaniu na dużych powierzchniach lub pod okluzją. Przeciwwskazaniami do stosowania są m.in. bakteryjne, wirusowe i grzybicze zakażenia skóry, trądzik różowaty oraz okolice oczu.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Klobetazol – Dawkowanie i sposób podawania
Klobetazol, należący do najsilniejszych miejscowo stosowanych kortykosteroidów (grupa IV), wymaga precyzyjnego dawkowania i monitorowania ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych przy długotrwałym stosowaniu. Preparaty z klobetazolem stosuje się 1-2 razy na dobę, aplikując niewielką ilość na zmienione chorobowo miejsca, z maksymalną dawką tygodniową do 50 g niezależnie od postaci farmaceutycznej. Czas ciągłej terapii jest ograniczony: Clobederm i Novate do 2 tygodni, Clobetaxon 2-4 tygodni, Dermovate i Infilea do 4 tygodni. Na twarz stosowanie jest ograniczone do 5 dni bez okluzji. W przypadku pemfigoidu pęcherzowego dopuszcza się dawki do 40 g/dobę i leczenie do 1 miesiąca. Po poprawie zaleca się stopniowe odstawianie i stosowanie emolientów, aby uniknąć nawrotów. U dzieci i osób starszych konieczna jest szczególna ostrożność, ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych i zmieniony metabolizm leku.
atopowe zapalenie skóry, chorobowo zmienione miejsce, Clobederm, Clobetaxon, Dermovate, działanie niepożądane, emolient, hiperkeratoza, Infilea, klobetazol, kortykosteroid miejscowy, liszaj, nawrót choroby, Novate, opatrunek okluzyjny, pemfigoid pęcherzowy, propionian klobetazolu, terapia podtrzymująca, toksyczność ogólnoustrojowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Clobederm 0,5 mg/g
Propionian klobetazolu w stężeniu 0,5 mg/g, zawarty w kremie Clobederm, należy do najsilniejszych miejscowo stosowanych kortykosteroidów (grupa IV). Ze względu na jego wysoką skuteczność i potencjał do wywoływania poważnych działań niepożądanych, terapia powinna być prowadzona z zachowaniem szczególnej ostrożności. Maksymalny czas stosowania kremu wynosi 2 tygodnie, z dawkowaniem 1-2 razy dziennie na zmienione chorobowo miejsca skóry. Po uzyskaniu poprawy klinicznej zaleca się przerwanie terapii lub przejście na kortykosteroidy o mniejszej sile działania. Stosowanie u dzieci poniżej 12 lat jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Clobederm 0,5 mg/g
Preparat Clobederm w postaci maści zawiera klobetazolu propionian w stężeniu 0,5 mg/g i jest silnie działającym kortykosteroidem stosowanym miejscowo. Badania kliniczne oraz doświadczenia porejestracyjne wykazały, że lek ten nie wywiera wpływu na ośrodkowy układ nerwowy, a co za tym idzie, nie zaburza funkcji poznawczych ani zdolności psychomotorycznych, w tym prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Przy prawidłowym stosowaniu nie dochodzi do istotnej absorpcji ogólnoustrojowej, co potwierdza brak przeciwwskazań do wykonywania czynności wymagających wzmożonej koncentracji. Lekarz powinien jednak poinformować pacjenta o potencjalnych indywidualnych reakcjach na substancje pomocnicze, takie jak glikol propylenowy, oraz zachęcić do zgłaszania wszelkich nietypowych objawów.
absorpcja ogólnoustrojowa, charakterystyka produktu leczniczego, Clobederm, działanie niepożądane, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, glikol propylenowy, klobetazol propionian, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, maść lecznicza, opatrunek okluzyjny, ośrodkowy układ nerwowy, retinoid, silnie działający kortykosteroid, widzenie zmierzchowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Clobederm 0,5 mg/g
Przedawkowanie klobetazolu propionianu w formie maści, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu (>2-4 tygodni) lub aplikacji na rozległe powierzchnie skóry (>20% powierzchni ciała), prowadzi do zwiększonej absorpcji ogólnoustrojowej glikokortykosteroidu. Klinicznie manifestuje się to objawami endokrynologicznymi i metabolicznymi, typowymi dla jatrogennej postaci zespołu Cushinga, takimi jak obrzęki (retencja sodu i wody), nadciśnienie tętnicze (wzrost oporu naczyniowego), hiperglikemia (zwiększona glukoneogeneza i insulinooporność), zmniejszenie odporności (supresja funkcji immunologicznych) oraz charakterystyczne cechy zespołu Cushinga (twarz księżycowata, otyłość centralna, rozstępy). Szczególnie ryzykowne jest stosowanie preparatu na cienką lub uszkodzoną skórę oraz pod opatrunkami okluzyjnymi, które zwiększają wchłanianie substancji czynnej.
choroba Cushinga, Clobederm, glikokortykosteroid miejscowy, hiperglikemia, klobetazol propionian, konsultacja endokrynologiczna, nadciśnienie tętnicze, obniżona odporność, obrzęk, opatrunek okluzyjny, osłabienie mięśniowe, otyłość centralna, rozstępy skórne, twarz księżycowata, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia miesiączkowania, zespół Cushinga, zespół odstawienia