euphyllin long

Euphyllin Long to preparat zawierający teofilinę w postaci o przedłużonym uwalnianiu, stosowany w terapii chorób obturacyjnych dróg oddechowych, takich jak astma oskrzelowa czy przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP). Jego działanie polega na rozszerzaniu oskrzeli, zwiększaniu siły skurczu mięśni oddechowych oraz zmniejszaniu reaktywności dróg oddechowych na czynniki prowokujące.

Specyfika formy o przedłużonym uwalnianiu pozwala na utrzymanie stabilnego stężenia teofiliny w surowicy krwi, co zwiększa skuteczność leczenia i zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Euphyllin Long stosuje się zwykle raz lub dwa razy na dobę, co poprawia współpracę pacjenta w procesie leczenia.

Warto pamiętać, że teofilina ma wąskie okno terapeutyczne, dlatego konieczne jest monitorowanie jej stężenia w surowicy krwi, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby, niewydolnością serca, u osób starszych oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na jej metabolizm. Optymalne stężenie terapeutyczne teofiliny mieści się w przedziale 8-20 μg/ml.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przeciwwskazania – Euphyllin long 200 mg

Euphyllin long, zawierający 200 mg teofiliny w postaci twardych kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na teofilinę lub składniki pomocnicze, w tym 13,5 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego oraz ostrymi zaburzeniami rytmu serca z tachykardią, gdyż teofilina może pogarszać gojenie i nasilać arytmie. Preparat nie jest wskazany u dzieci poniżej 6. roku życia ze względu na niekorzystny profil farmakokinetyczny i zwiększone ryzyko działań niepożądanych.
euphyllin long, farmakokinetyka teofiliny, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na teofilinę, nietolerancja laktozy, schorzenia sercowo-naczyniowe, tachykardia, teofilina, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zmodyfikowane uwalnianie
Leksykon leków
Interakcje leku – Euphyllin long 300 mg

Teofilina, substancja czynna preparatu Euphyllin long, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jej stężenie w osoczu oraz bezpieczeństwo terapii. Leki takie jak chinolony (cyprofloksacyna, enoksacyna) wymagają zmniejszenia dawki teofiliny odpowiednio do 60% i 30% standardowej dawki, ze względu na ryzyko toksyczności i konieczność ścisłego monitorowania stężenia. Inne grupy leków, w tym makrolidy (erytromycyna), blokery kanału wapniowego (werapamil, diltiazem), beta-blokery (propranolol), leki przeciwarytmiczne (meksyletyna, propafenon) oraz leki przeciwwrzodowe (cymetydyna, ranitydyna), również zwiększają stężenie teofiliny, co wymaga rozważenia redukcji dawki i monitorowania poziomu leku. Z kolei induktory enzymów wątrobowych, takie jak barbiturany, karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna czy ziele dziurawca, obniżają stężenie teofiliny, co może wymagać zwiększenia dawki i kontroli terapeutycznej. Palenie tytoniu również przyspiesza metabolizm teofiliny, co może skutkować koniecznością zwiększenia dawki.
antybiotyki makrolidowe, beta-blokery, beta-sympatykomimetyki, blokery kanału wapniowego, chinolony, cyprofloksacyna, dawkowanie teofiliny, doustne środki antykoncepcyjne, działania niepożądane, działanie synergistyczne, enoksacyna, erytromycyna, euphyllin long, hipokaliemia, indeks terapeutyczny, ksantyny, leki moczopędne, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwdepresyjne, leki przeciwgruźlicze, leki przeciwpadaczkowe, leki przeciwwirusowe, leki przeciwwrzodowe, leki przeciwzakrzepowe, monitorowanie terapii, nikotynizm, ośrodkowy układ nerwowy, preparaty ziołowe, przedawkowanie, środek znieczulający, stężenie osoczowe, stężenie teofiliny, terapia skojarzona, zaburzenia rytmu serca
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Euphyllin long 200 mg

Teofilina, zawarta w produkcie Euphyllin long w dawce 200 mg, charakteryzuje się całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym oraz kontrolowanym uwalnianiem z kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu, co wpływa na stabilny profil stężeń w osoczu. Zakres terapeutyczny stężenia teofiliny wynosi 5-20 µg/ml, a przekroczenie 20 µg/ml zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Lek wiąże się z białkami osocza w 40-60%, z mniejszym wiązaniem u noworodków i pacjentów z chorobami wątroby, co może zwiększać stężenie wolnej frakcji leku. Metabolizm wątrobowy jest główną drogą eliminacji, z metabolitami: kwasem 1,3-dimetylomoczowym (40%), 3-metyloksantyną (36%, aktywną farmakologicznie) oraz kwasem 1-metylomoczowym (17%). Tylko 7-13% dawki jest wydalane niezmienione z moczem. Zmienność międzyosobnicza klirensu i okresu półtrwania (3-24 h) jest znaczna i zależy od wieku, palenia tytoniu, chorób współistniejących oraz innych czynników.
3-dimetylomoczowy, 3-metyloksantyna, astma, bariera łożyskowa, choroba wątroby, choroba współistniejąca, działanie niepożądane, euphyllin long, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, kumulacja metabolitów, kwas 1, kwas 1-metylomoczowy, łuszczyca, metabolizm wątrobowy, mleko matki, niedoczynność tarczycy, niewydolność serca, okres półtrwania, profil farmakokinetyczny, rozszerzenie oskrzeli, stężenie terapeutyczne, szybkość eliminacji, teofilina, wiązanie z białkami osocza, wydalanie metabolitów, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Euphyllin long 200 mg

Stosowanie teofiliny, substancji czynnej preparatu Euphyllin long 200 mg (kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu), może istotnie upośledzać zdolności psychomotoryczne pacjenta, w tym szybkość reakcji, nawet przy prawidłowym dawkowaniu. Efekt ten ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn wymagających koncentracji i precyzyjnej koordynacji ruchowej. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko związane z wykonywaniem prac na wysokościach lub wymagających utrzymania stabilnej pozycji ciała. Lekarz powinien poinformować pacjenta o potencjalnym wpływie teofiliny na ośrodkowy układ nerwowy oraz o konieczności unikania sytuacji wymagających wzmożonej kontroli motorycznej.
alternatywna opcja terapeutyczna, działanie niepożądane teofiliny, efekt synergistyczny, euphyllin long, interakcja teofiliny, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, koordynacja ruchowa, ośrodkowy układ nerwowy, schemat dawkowania, szybkość reakcji, teofilina, upośledzenie szybkości reakcji, zdolność psychomotoryczna
Leksykon leków
Skład i postać leku – Euphyllin long 200 mg

Produkt leczniczy Euphyllin long w postaci twardych kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 200 mg teofiliny w każdej kapsułce, co umożliwia kontrolowane i stopniowe uwalnianie substancji czynnej po podaniu doustnym, zapewniając utrzymanie terapeutycznego stężenia leku w organizmie przez dłuższy czas. Formulacja zawiera substancje pomocnicze takie jak metyloceluloza 15 mPas, celuloza mikrokrystaliczna, karmeloza sodowa, celulozy octan, trietylu cytrynian, laktoza jednowodna (13,5 mg na kapsułkę) oraz talk, które odpowiadają za odpowiednią strukturę, właściwości mechaniczne i profil uwalniania teofiliny. Otoczka kapsułki składa się z żelatyny, dwutlenku tytanu (E 171) oraz wody, a nadruk wykonany jest czarnym tuszem zawierającym m.in. szelak i tlenek żelaza (E 172).
celuloza mikrokrystaliczna, cytrynian trietylu, dwutlenek tytanu, euphyllin long, glikol propylenowy, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, karmeloza sodowa, kontrolowane uwalnianie, laktoza jednowodna, metyloceluloza, niezgodność farmaceutyczna, octan celulozy, szelak, teofilina, tlenek żelaza czarny, wodorotlenek amonu, zmodyfikowane uwalnianie
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Euphyllin long 300 mg

Teofilina, substancja czynna preparatu Euphyllin long 300 mg, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, gdzie brak jest wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo jej stosowania. W drugim i trzecim trymestrze teofilina może być stosowana jedynie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, ze względu na jej przenikanie przez barierę łożyskową i potencjalny efekt sympatykomimetyczny u płodu. W trakcie ciąży zmienia się farmakokinetyka leku – zmniejsza się wiązanie z białkami osocza oraz klirens, co może wymagać redukcji dawki, aby uniknąć działań niepożądanych. Szczególną uwagę należy zwrócić na końcowy okres ciąży, gdyż teofilina może hamować skurcze macicy, co ma znaczenie podczas porodu. Noworodki matek stosujących teofilinę powinny być poddane ścisłej obserwacji pod kątem objawów toksyczności.
bariera łożyskowa, drugi i trzeci trymestr ciąży, efekt sympatykomimetyczny, euphyllin long, farmakokinetyka teofiliny, karmienie piersią, klirens leku, końcowy okres ciąży, objawy niepożądane, opcje terapeutyczne, parametry farmakokinetyczne, pierwszy trymestr ciąży, redukcja dawki, skurcz macicy, stężenie terapeutyczne, teofilina, wiązanie z białkami osocza
Leksykon leków
Działania niepożądane – Euphyllin long 300 mg

Preparat Euphyllin long, zawierający 300 mg teofiliny w kapsułkach o zmodyfikowanym uwalnianiu, wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych obejmujących różne układy i narządy. Najczęściej obserwowane są zaburzenia serca, takie jak tachykardia i arytmie, oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności, wymioty, biegunka i zmniejszenie napięcia dolnego zwieracza przełyku. Reakcje nadwrażliwości występują niezbyt często, natomiast zaburzenia metaboliczne, neurologiczne, nerkowe, psychiczne i naczyniowe mają częstość nieznaną. Szczególnie niebezpieczne są objawy toksyczności teofiliny przy stężeniach w osoczu przekraczających 25 mg/l, które mogą manifestować się drgawkami, ciężkimi zaburzeniami rytmu serca, nagłym spadkiem ciśnienia tętniczego oraz krwawieniami z przewodu pokarmowego.
bezsenność, ból głowy, diureza, drgawka, drżenie kończyn, działanie niepożądane, euphyllin long, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipokaliemia, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, kołatanie serca, komorowe zaburzenie rytmu, kreatynina w surowicy, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadwrażliwość na teofilinę, niedociśnienie, niepokój ruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, stężenie teofiliny, tachykardia, teofilina, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zwieracz przełyku
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Euphyllin long 200 mg

Dawkowanie teofiliny powinno być indywidualnie dostosowane na podstawie monitorowania stężenia leku w osoczu, z docelowym zakresem terapeutycznym 8-20 µg/ml u dorosłych oraz 5-12 µg/ml u dzieci. W niektórych sytuacjach klinicznych dopuszcza się stężenia do 20 µg/ml, jednak przekroczenie tej wartości zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Dobowa dawka podtrzymująca u dorosłych wynosi około 11-13 mg/kg beztłuszczowej masy ciała, a u dzieci i młodzieży dawki wahają się od 18 do 24 mg/kg/dobę w zależności od wieku. Leczenie najlepiej rozpoczynać wieczorem, stopniowo zwiększając dawkę w ciągu 2-3 dni. Przy zamianie preparatów o różnym uwalnianiu konieczne może być zmniejszenie dawki dobowej. W przypadku objawów przedawkowania zaleca się pominięcie lub zmniejszenie dawki o 50%, a wszelkie modyfikacje dawkowania powinny być poprzedzone oznaczeniem stężenia teofiliny w osoczu.
beztłuszczowa masa ciała, ciężkie zaburzenie czynności nerek, duszność nocna, dysfagia, działanie toksyczne, euphyllin long, grupa pacjentów, infekcja wirusowa, klirens, metabolit teofiliny, niedotlenienie, niewydolność serca, pacjent w podeszłym wieku, przedawkowanie leku, stężenie teofiliny, szczepienie przeciw grypie, teofilina, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie płuc
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Euphyllin long 300 mg

Terapia teofiliną wymaga indywidualnego dostosowania dawki z uwzględnieniem monitorowania stężenia leku w osoczu, które powinno mieścić się w zakresie 8-20 µg/ml u dorosłych oraz 5-12 µg/ml u dzieci. W wybranych przypadkach terapeutycznych dopuszcza się stężenia do 20 µg/ml, jednak przekroczenie tej wartości zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Dawka dobowa podtrzymująca dla dorosłych wynosi około 11-13 mg/kg beztłuszczowej masy ciała, a w przypadku preparatu Euphyllin long 300 mg standardowa dawka to 1-2 kapsułki (300 mg każda) podawane 1-2 razy na dobę, nie przekraczając 900 mg/dobę. Wdrażanie leczenia zaleca się rozpoczynać wieczorem, z stopniowym zwiększaniem dawki przez 2-3 dni. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów powyżej 60. roku życia, z zaburzeniami czynności wątroby i nerek oraz u osób z niewydolnością serca, ciężkim niedotlenieniem czy infekcjami wirusowymi, ze względu na spowolniony metabolizm teofiliny i konieczność częstszego monitorowania stężenia leku.
beztłuszczowa masa ciała, dawka podtrzymująca, dostosowanie dawki, duszność, dysfagia, działanie niepożądane, euphyllin long, infekcja wirusowa, klirens teofiliny, kumulacja metabolitów, metabolizm teofiliny, niedotlenienie, niewydolność serca, niezmodyfikowane uwalnianie, palenie tytoniu, przedawkowanie, stężenie teofiliny w osoczu, terapia teofiliną, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakres terapeutyczny, zapalenie płuc, zmodyfikowane uwalnianie
Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Euphyllin long 300 mg

Produkty lecznicze zawierające teofilinę, takie jak Euphyllin long 300 mg w postaci kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu, mogą wpływać na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania urządzeń mechanicznych. Nawet przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami i w stężeniach terapeutycznych, teofilina może powodować zaburzenia szybkości reakcji psychomotorycznych oraz równowagi, co jest szczególnie istotne u pacjentów wykonujących zawody wymagające pełnej sprawności psychomotorycznej. Ryzyko to wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu leków o działaniu sedatywnym, takich jak leki przeciwhistaminowe I generacji, benzodiazepiny, opioidy, leki przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne oraz miorelaksanty ośrodkowe. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie teofiliny z alkoholem etylowym, które może znacząco nasilić zaburzenia koordynacji ruchowej i wydłużyć czas reakcji.
alkohol etylowy, benzodiazepina, dysfunkcja zawodowa, euphyllin long, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, lek nasenny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, lek przeciwpsychotyczny, miorelaksant ośrodkowy, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, schorzenie neurologiczne, stężenie terapeutyczne leku, teofilina, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie poznawcze, zaburzenie psychomotoryczne, zaburzenie równowagi