osłabienie sprawności psychoruchowej

Osłabienie sprawności psychoruchowej (psychomotorycznej) to stan kliniczny charakteryzujący się spowolnieniem procesów myślowych, obniżeniem zdolności koncentracji oraz zaburzeniami aktywności ruchowej. Jest to częsty objaw w wielu schorzeniach neurologicznych i psychiatrycznych, szczególnie w depresji, demencji, chorobie Parkinsona oraz po udarze mózgu.

W ocenie klinicznej osłabienie sprawności psychoruchowej manifestuje się wydłużonym czasem reakcji na bodźce, trudnościami w inicjowaniu działań, spowolnieniem mowy i ruchów, a także obniżeniem tempa procesów poznawczych. Pacjenci często zgłaszają subiektywne poczucie „mgły umysłowej”, trudności z podejmowaniem decyzji oraz wykonywaniem złożonych zadań.

Diagnostyka wymaga kompleksowej oceny neuropsychologicznej, z wykorzystaniem wystandaryzowanych testów oceniających funkcje wykonawcze, pamięć, koncentrację oraz szybkość przetwarzania informacji. W zależności od etiologii, leczenie może obejmować farmakoterapię (leki przeciwdepresyjne, prokognitywne), rehabilitację neuropsychologiczną, fizjoterapię oraz terapię zajęciową ukierunkowaną na poprawę funkcji psychomotorycznych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl