lek przeciwglaukomowy

Lek przeciwglaukomowy to środek farmakologiczny stosowany w terapii jaskry (glaukomy), schorzenia charakteryzującego się podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, które nieleczone prowadzi do uszkodzenia nerwu wzrokowego i nieodwracalnej utraty widzenia.

Główne grupy leków przeciwglaukomowych obejmują: beta-blokery (np. timolol, betaksolol), które zmniejszają wytwarzanie cieczy wodnistej; analogi prostaglandyn (np. latanoprost, bimatoprost), zwiększające odpływ cieczy wodnistej drogą naczyniówkowo-twardówkową; inhibitory anhydrazy węglanowej (np. dorzolamid, acetazolamid), zmniejszające produkcję cieczy wodnistej; oraz agoniści receptorów alfa-adrenergicznych (np. brymonidyna), które działają dwukierunkowo – zmniejszają produkcję i zwiększają odpływ cieczy wodnistej.

Wybór leku przeciwglaukomowego zależy od typu jaskry, stopnia zaawansowania choroby, wartości ciśnienia wewnątrzgałkowego, wieku pacjenta oraz chorób współistniejących. Terapia zazwyczaj rozpoczyna się od monoterapii, a w przypadku niedostatecznej kontroli ciśnienia wewnątrzgałkowego stosuje się leczenie skojarzone. Nowoczesne preparaty często zawierają kombinacje różnych substancji czynnych, co zwiększa skuteczność leczenia i poprawia compliance pacjenta.

Skuteczność leczenia przeciwglaukomowego monitoruje się poprzez regularne pomiary ciśnienia wewnątrzgałkowego, ocenę tarczy nerwu wzrokowego oraz badania pola widzenia. Celem terapii jest obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego do poziomu, który zapobiega dalszemu uszkodzeniu nerwu wzrokowego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl