depolaryzacja płytki nerwowo-mięśniowej

Depolaryzacja płytki nerwowo-mięśniowej to kluczowy proces w przekazywaniu impulsu nerwowego z neuronu do mięśnia, umożliwiający skurcz mięśniowy. W stanie spoczynku błona komórkowa włókna mięśniowego jest spolaryzowana, utrzymując różnicę potencjałów między wnętrzem a zewnętrzem komórki.

Proces rozpoczyna się, gdy potencjał czynnościowy dociera do zakończenia aksonu neuronu ruchowego, powodując uwolnienie acetylocholiny (ACh) do szczeliny synaptycznej. ACh wiąże się z receptorami nikotynowymi na błonie postsynaptycznej płytki, otwierając kanały jonowe i umożliwiając napływ jonów sodowych do wnętrza komórki mięśniowej.

Napływ jonów sodowych zmienia potencjał błonowy z ujemnego na dodatni, co określamy jako depolaryzację. Ta lokalna depolaryzacja płytki końcowej (LDEPP – lokalny depolaryzacyjny potencjał płytki końcowej) rozprzestrzenia się na sąsiednie obszary błony mięśniowej. Gdy osiągnie wartość progową, wyzwala potencjał czynnościowy w mięśniu, który propaguje się wzdłuż błony i inicjuje skurcz.

Zaburzenia depolaryzacji płytki nerwowo-mięśniowej mogą prowadzić do chorób nerwowo-mięśniowych, takich jak miastenia gravis (autoimmunologiczne niszczenie receptorów ACh) czy zatrucie toksyną botulinową (hamowanie uwalniania ACh). Leki blokujące depolaryzację (niedepolaryzujące leki zwiotczające) lub wywołujące przedłużoną depolaryzację (depolaryzujące leki zwiotczające) są wykorzystywane w anestezjologii do kontrolowanego zwiotczenia mięśni.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl