czynność układu krążenia
Czynność układu krążenia to szereg skoordynowanych procesów fizjologicznych zapewniających przepływ krwi przez organizm. Centralnym elementem jest serce – mięśniowy narząd pełniący funkcję pompy, której skurcze zapewniają cyrkulację krwi w naczyniach krwionośnych.
Kluczowym parametrem oceny czynności układu krążenia jest pojemność minutowa serca (rzut serca), która wynosi około 5-6 litrów na minutę w spoczynku. Wartość ta zmienia się w zależności od potrzeb metabolicznych organizmu, zwiększając się nawet kilkukrotnie podczas wysiłku fizycznego.
Regulacja czynności układu krążenia obejmuje mechanizmy nerwowe (autonomiczny układ nerwowy), hormonalne (m.in. adrenalina, angiotensyna II) oraz lokalne (np. tlenek azotu). Prawidłowa czynność układu krążenia zależy również od integralności naczyń krwionośnych, właściwości reologicznych krwi oraz odpowiedniego poziomu elektrolitów.
Ocena czynności układu krążenia w praktyce klinicznej opiera się na badaniu tętna, ciśnienia tętniczego, osłuchiwaniu tonów serca, badaniach obrazowych (echokardiografia, angiografia) oraz badaniach czynnościowych (próba wysiłkowa, EKG). Zaburzenia czynności układu krążenia mogą prowadzić do niewydolności krążenia, choroby wieńcowej, zaburzeń rytmu serca czy wstrząsu.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Terazosyna – Przedawkowanie
Terazosyna, alfa-adrenolityk stosowany w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego oraz nadciśnienia tętniczego, w przypadku przedawkowania wywołuje głównie objawy sercowo-naczyniowe, z dominującym niedociśnieniem tętniczym. Niedociśnienie to wynika z blokady receptorów alfa-adrenergicznych i rozszerzenia naczyń krwionośnych, co może prowadzić do hipoperfuzji narządów kluczowych, takich jak mózg, serce i nerki. Objawy przedawkowania obejmują również zaburzenia rytmu serca, dysfunkcję nerek oraz objawy neurologiczne (zawroty głowy, omdlenia, zaburzenia świadomości) związane z niedostateczną perfuzją mózgową. Terazosyna wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza, co ogranicza skuteczność dializy jako metody eliminacji leku w zatruciu.
alfa-adrenolityk, białko osocza, czynność nerek, czynność układu krążenia, dializa, EKG, hipoperfuzja mózgowa, hipoperfuzja nerek, kurczenie naczyń krwionośnych, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek zwiększający ciśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność wielonarządowa, objętość osocza, omdlenie, receptor alfa-adrenergiczny, rozszerzenie naczyń krwionośnych, terazosyna, uszkodzenie nerek, wazopresor, wstrząs, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenie perfuzji narządów, zaburzenie rytmu, zaburzenie świadomości, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tractiva 20 mg
Przedawkowanie arypiprazolu, substancji czynnej leku Tractiva, stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji. U dorosłych dawki do 1260 mg nie powodowały zgonów, ale wywoływały objawy takie jak wzrost ciśnienia tętniczego, tachykardia, letarg, senność, nudności, wymioty i biegunka, z potencjalnymi powikłaniami w postaci zaburzeń rytmu serca, zaburzeń elektrolitowych i odwodnienia. U dzieci dawki do 195 mg powodowały objawy pozapiramidowe, przejściową utratę świadomości i senność, z ryzykiem zaburzeń neurologicznych. Diagnostyka powinna uwzględniać możliwość przedawkowania wielu leków jednocześnie, co może komplikować obraz kliniczny.
aktywowany węgiel, arypiprazol, badanie elektrokardiograficzne, ciśnienie tętnicze krwi, czynność układu krążenia, diagnostyka różnicowa, drożność dróg oddechowych, hemodializa, letarg, objawy pozapiramidowe, parametry farmakokinetyczne, pole pod krzywą stężenia, stężenie w osoczu, substancja czynna, tachykardia, utrata świadomości, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości