kompulsywne objadanie
Kompulsywne objadanie, znane również jako zaburzenie z napadami objadania (ang. Binge Eating Disorder, BED), to poważne zaburzenie odżywiania charakteryzujące się nawracającymi epizodami spożywania znacznie większej ilości pokarmu niż większość osób zjadłaby w podobnym czasie i okolicznościach, połączone z poczuciem utraty kontroli nad jedzeniem.
W przeciwieństwie do bulimii, osoby cierpiące na zaburzenie z napadami objadania nie stosują regularnie zachowań kompensacyjnych, takich jak prowokowanie wymiotów czy nadmierne ćwiczenia fizyczne. Epizody objadania występują średnio co najmniej raz w tygodniu przez okres trzech miesięcy i towarzyszą im wyraźne cierpienie psychiczne, wstyd, poczucie winy oraz dyskomfort.
Patogeneza BED jest złożona i obejmuje czynniki genetyczne, neurobiologiczne, psychologiczne oraz środowiskowe. Zaburzenia w układzie nagrody mózgu, w szczególności w obwodach dopaminergicznych, mogą przyczyniać się do rozwoju tego zaburzenia. Kompulsywne objadanie często współwystępuje z innymi zaburzeniami psychicznymi, takimi jak depresja, zaburzenia lękowe oraz uzależnienia.
Leczenie zaburzenia z napadami objadania jest wielokierunkowe i obejmuje psychoterapię (zwłaszcza terapię poznawczo-behawioralną i dialektyczną terapię behawioralną), poradnictwo żywieniowe oraz farmakoterapię. Lisdeksamfetamina jest jedynym lekiem zatwierdzonym specyficznie do leczenia BED, choć stosuje się również selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny oraz leki przeciwpadaczkowe jak topiramat.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Abilium 10 mg
Arypiprazol, lek przeciwpsychotyczny II generacji stosowany w schizofrenii i zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych, charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa w porównaniu z lekami I generacji, jednak wymaga monitorowania działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane działania to akatyzja (≥12,1% u pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi, 6,2% u pacjentów ze schizofrenią) oraz nudności (>3%). Objawy pozapiramidowe (EPS) występują u 19-26,6% pacjentów leczonych arypiprazolem, co jest istotnie niższym odsetkiem niż w przypadku haloperydolu (do 57,3%). Dystonia, szczególnie w początkowym okresie terapii, może wystąpić częściej u młodszych pacjentów i mężczyzn. Arypiprazol wykazuje unikalny wpływ na stężenia prolaktyny, powodując zarówno jej wzrost, jak i spadek. Ponadto, u niektórych pacjentów mogą pojawić się zaburzenia kontroli impulsów, takie jak patologiczne uzależnienie od hazardu, hiperseksualność czy kompulsywne objadanie się, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
akatyzja, anafilaksja, anoreksja, arytmia komorowa, drgawki grand mal, dyskineza, dyspepsja, dystonia, epizod maniakalny, hiperprolaktynemia, hiperseksualność, hiponatremia, hipoprolaktynemia, hipotensja ortostatyczna, kompulsywne objadanie, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny II generacji, nudności, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, parkinsonizm, schizofrenia, sedacja, ślinotok, śpiączka hiperosmotyczna, torsade de pointes, uzależnienie od hazardu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia kontroli impulsów, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Norprolac
Norprolac (chinagolid) jest agonistą dopaminy stosowanym w leczeniu hiperprolaktynemii, wymagającym dokładnej diagnostyki przyczynowej przed rozpoczęciem terapii. Lek może powodować niedociśnienie ortostatyczne, szczególnie w początkowym okresie leczenia i podczas zwiększania dawki, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego w pozycji leżącej i stojącej. U kobiet w wieku rozrodczym stosowanie Norprolacu może przywrócić płodność, dlatego konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji. Istnieje ryzyko wystąpienia ostrych psychoz, zwłaszcza u pacjentów z historią zaburzeń psychotycznych, a także senności i nagłych napadów snu, co wymaga ostrożności podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Dawkowanie u dorosłych waha się od 25 do 75 mikrogramów, a u dzieci i osób starszych stosowano dawki od 50 do 600 mikrogramów na dobę z dobrym profilem tolerancji.
agonista dopaminy, chinagolid, choroba Parkinsona, gruczolak przysadki mózgowej, guz podwzgórza, hiperprolaktynemia, hiperseksualność, kompulsywne objadanie, napady snu, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, ostra psychoza, patologiczny hazard, prolaktyna, reumatoidalne zapalenie stawów, senność patologiczna, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia kontroli impulsów, zaburzenia płodności, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pronoran
Pronoran (pirybedyl), jako agonista receptorów dopaminergicznych, wymaga szczególnej ostrożności w terapii ze względu na ryzyko wystąpienia senności oraz nagłych napadów snu, zwłaszcza u pacjentów z chorobą Parkinsona. Nagłe zaśnięcie w ciągu dnia może pojawić się bez objawów ostrzegawczych, co nakłada obowiązek poinformowania pacjentów o zakazie prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w trakcie leczenia. Ponadto, pirybedyl może indukować niedociśnienie ortostatyczne, dlatego konieczne jest monitorowanie ciśnienia tętniczego, szczególnie na początku terapii. U osób starszych zwiększa się ryzyko upadków związanych z tymi efektami. W trakcie leczenia należy także obserwować rozwój zaburzeń kontroli impulsów, takich jak uzależnienie od hazardu, hiperseksualność, kompulsywne zakupy czy napadowe objadanie się, które wymagają zmniejszenia dawki lub odstawienia leku. Dodatkowo, mogą pojawić się zaburzenia zachowania (splątanie, pobudzenie, agresja) oraz objawy psychotyczne (urojenia, majaczenie, omamy), które również wskazują na konieczność modyfikacji terapii.
agonista dopaminergiczny, choroba Parkinsona, czerwień koszenilowa, dyskineza, hiperseksualność, kompulsywne objadanie, lek dopaminergiczny, lewodopa, majaczenie, napad snu, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk obwodowy, pirybedyl, sacharaza-izomaltaza, terapia dopaminergiczna, uzależnienie od hazardu, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie zachowania, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – ApoRopin
Stosowanie ropinirolu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (ApoRopin) u pacjentów z chorobą Parkinsona wiąże się z ryzykiem wystąpienia senności oraz nagłych napadów snu, które mogą pojawić się bez objawów ostrzegawczych. Zaleca się dokładne informowanie pacjentów o konieczności zachowania ostrożności podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, a w przypadku wystąpienia tych objawów rozważenie redukcji dawki lub przerwania terapii. Wskazane jest także monitorowanie pacjentów pod kątem zaburzeń kontroli impulsów (patologiczny hazard, hiperseksualność, kompulsywne wydawanie pieniędzy, objadanie się) oraz objawów manii, które mogą wymagać zmniejszenia dawki lub odstawienia leku. Nagłe przerwanie terapii może prowadzić do złośliwego zespołu neuroleptycznego, dlatego odstawianie powinno odbywać się stopniowo. Tabletki uwalniają substancję czynną przez 24 godziny, a przy przyspieszonym pasażu jelitowym istnieje ryzyko zmniejszenia skuteczności leczenia.
agonista dopaminy, brak laktazy, choroba Parkinsona, choroba układu krążenia, hiperseksualność, kompulsywne objadanie, lewodopa, mania, nagły napad snu, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność naczyń wieńcowych, omamy, patologiczny hazard, przyspieszony pasaż żołądkowo-jelitowy, ropinirol, senność, zaburzenia psychotyczne, zaburzenie panowania nad popędami, zachowania kompulsywne, zespół odstawienia agonisty dopaminy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny