tiamina pirofosforan
Tiamina pirofosforan (TPP) jest aktywną formą witaminy B1 (tiaminy), powstającą w organizmie w wyniku fosforylacji tiaminy przez enzym tiaminokinazę. Jest to kluczowy koenzym uczestniczący w wielu procesach metabolicznych, szczególnie w przemianach węglowodanów i aminokwasów rozgałęzionych.
W metabolizmie węglowodanów TPP jest niezbędny dla funkcjonowania kompleksu dehydrogenazy pirogronianowej, który katalizuje przekształcenie pirogronianu w acetylo-CoA – kluczowy etap w cyklu Krebsa. Ponadto TPP jest kofaktorem dla transketolazy w szlaku pentozofosforanowym oraz dla dehydrogenazy alfa-ketoglutaranowej w cyklu kwasu cytrynowego.
Niedobór tiaminy prowadzi do zaburzeń neurologicznych i sercowo-naczyniowych, manifestujących się jako choroba beri-beri lub encefalopatia Wernickego i zespół Korsakowa. W praktyce klinicznej suplementacja tiaminy jest szczególnie istotna u pacjentów z alkoholizmem, niedożywieniem, w zespole ponownego odżywienia oraz u pacjentów poddawanych długotrwałemu żywieniu pozajelitowemu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Benfogamma Forte 300 mg
Benfotiamina, aktywny składnik leku Benfogamma Forte, będący lipofilną pochodną tiaminy (witamina B1) o dawce 300 mg, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z wybranymi lekami oraz substancjami. Najważniejszą interakcją jest dezaktywacja tiaminy przez 5-fluorouracyl, który hamuje fosforylację tiaminy do tiaminy pirofosforanu, co prowadzi do obniżenia aktywności biologicznej witaminy B1 i potencjalnego zmniejszenia skuteczności suplementacji u pacjentów onkologicznych. Ponadto, alkohol etylowy wpływa na wchłanianie i metabolizm tiaminy, zwiększając jej zapotrzebowanie i ograniczając biodostępność, co jest szczególnie istotne u osób z przewlekłym alkoholizmem, u których ryzyko encefalopatii Wernickego i polineuropatii alkoholowej jest podwyższone. W związku z tym zaleca się abstynencję alkoholową podczas terapii benfotiaminą w tej grupie pacjentów.
5-fluorouracyl, benfotiamina, biodostępność, chemioterapia, diuretyk pętlowy, encefalopatia Wernickego, fosforylacja tiaminy, furosemid, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, niedobór tiaminy, niedożywienie, niewydolność nerek, polineuropatia alkoholowa, przewlekły alkoholizm, tiamina, tiamina pirofosforan, zaburzenie wchłaniania - Leksykon substancji czynnych
Witamina B1 – Interakcje
Witamina B1 (tiamina) wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają znaczenie kliniczne, zwłaszcza w terapii choroby Parkinsona, gdzie dawki ≥5 mg/dobę mogą obniżać skuteczność lewodopy. Preparaty złożone zawierające tiaminę, takie jak Revalid, mogą wpływać na metabolizm i wchłanianie lewodopy, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub konsultacji lekarskiej. Ponadto, witamina B1 wchodzi w interakcje z lekami zobojętniającymi kwas solny, tetracyklinami, fluorochinolonami, bisfosfonianami, lewotyroksyną, penicyloaminą oraz diuretykami tiazydowymi, co wymaga zachowania odstępu czasowego 2-3 godzin między podawaniem preparatów. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiperkalcemii i zaburzeń rytmu serca przy jednoczesnym stosowaniu preparatów zawierających wapń i glikozydów naparstnicy. Preparaty zawierające kwas p-aminobenzoesowy, np. Revalid, mogą osłabiać działanie sulfonamidów przeciwbakteryjnych, co wymaga odstawienia suplementu podczas terapii tymi lekami.
alkohol etylowy, antybiotyk, ataksja, bisfosfonian, choroba Parkinsona, diuretyk tiazydowy, encefalopatia Wernickego, fluorochinolon, glikozyd naparstnicy, hiperkalcemia, interakcja lekowa, kardiomiopatia alkoholowa, kwas fitynowy, kwas p-aminobenzoesowy, kwas szczawiowy, lek zobojętniający, lewodopa, lewotyroksyna, neuropatia alkoholowa, niedobór tiaminy, obwodowy układ nerwowy, oczopląs, penicyloamina, psychoza Korsakowa, środek dopaminergiczny, sulfonamid przeciwbakteryjny, suplementacja tiaminy, tetracyklina, tiamina, tiamina pirofosforan, transketolaza, zaburzenie rytmu serca, zespół amnestyczny - Leksykon substancji czynnych
Benfotiamina – Interakcje
Benfotiamina, lipofilna pochodna tiaminy (witamina B1), wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają znaczenie kliniczne w kontekście terapii skojarzonej. Szczególnie ważna jest interakcja z 5-fluorouracylem, który hamuje fosforylację tiaminy do aktywnej formy – tiaminy pirofosforanu, co może obniżać skuteczność benfotiaminy u pacjentów onkologicznych. U chorych z niewydolnością serca stosujących furosemid i inne diuretyki pętlowe obserwuje się obniżone stężenia tiaminy, prawdopodobnie z powodu zwiększonego wydalania nerkowego, co uzasadnia rozważenie profilaktycznego suplementowania tiaminy lub benfotiaminy. Spożycie alkoholu etylowego znacząco zmniejsza wchłanianie i magazynowanie tiaminy oraz zaburza jej metabolizm, co wymaga ograniczenia lub abstynencji podczas terapii. Dodatkowo, napoje zawierające siarczyny nasilają rozpad tiaminy, co może obniżać efektywność leczenia.
5-fluorouracyl, antybiotyk, benfotiamina, charakterystyka produktu leczniczego, choroba Parkinsona, choroba Wilsona, cykloseryna, cytostatyk, D-penicylamina, diuretyk pętlowy, doustny środek antykoncepcyjny, estrogen, fosforylacja tiaminy, furosemid, gruźlica oporna, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoniazyd, L-DOPA, lek przeciwgruźliczy, niewydolność serca, pirydoksyna, reumatoidalne zapalenie stawów, siarczyny, tiamina, tiamina pirofosforan, witamina B6