blaszki amyloidowe

Blaszki amyloidowe stanowią charakterystyczne zmiany patologiczne występujące głównie w mózgu osób chorujących na chorobę Alzheimera. Składają się one z nieprawidłowo pofałdowanych białek amyloidu beta (Aβ), które gromadzą się w przestrzeni międzykomórkowej tkanki nerwowej. Tworzenie się tych struktur rozpoczyna się od agregacji monomerów białka Aβ w oligomery, które następnie formują włókna i ostatecznie tworzą nierozpuszczalne złogi.

Proces powstawania blaszek amyloidowych jest ściśle powiązany z rozwojem neurodegeneracji. Wraz z włókienkami neurofibrylarnymi (złożonymi z hiperfosforylowanego białka tau) stanowią one dwa główne markery histopatologiczne choroby Alzheimera. Blaszki te występują przede wszystkim w korze mózgowej, hipokampie i jądrach podstawy – obszarach kluczowych dla funkcji poznawczych.

Diagnostyka blaszek amyloidowych opiera się głównie na badaniach obrazowych takich jak PET z wykorzystaniem znaczników specyficznych dla amyloidu (np. PIB – Pittsburgh Compound B) oraz badaniach płynu mózgowo-rdzeniowego, w którym można oznaczyć poziom białka Aβ42. Pośmiertne badanie histopatologiczne pozostaje jednak złotym standardem rozpoznania. Współczesne strategie terapeutyczne, w tym przeciwciała monoklonalne (np. aducanumab), koncentrują się na redukcji formowania blaszek amyloidowych lub przyspieszeniu ich usuwania z tkanki mózgowej.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl