wysokogórski obrzęk płuc

Wysokogórski obrzęk płuc (HAPE – High Altitude Pulmonary Edema) to poważne, zagrażające życiu powikłanie choroby wysokogórskiej, które rozwija się na skutek hipoksji wywołanej przebywaniem na dużych wysokościach, zwykle powyżej 2500-3000 m n.p.m. Stan ten charakteryzuje się nagromadzeniem płynu w przestrzeni pęcherzykowej i śródmiąższowej płuc, co prowadzi do upośledzenia wymiany gazowej.

Patofizjologia HAPE obejmuje nierównomierny skurcz naczyń płucnych wywołany hipoksją, co prowadzi do wzrostu ciśnienia w tętnicy płucnej i uszkodzenia śródbłonka naczyniowego. W rezultacie dochodzi do przecieku płynu bogatego w białko do przestrzeni pęcherzykowej. Objawy kliniczne obejmują duszność (początkowo wysiłkową, później spoczynkową), kaszel (początkowo suchy, później z odkrztuszaniem różowej, pienistej plwociny), osłabienie, tachykardię, tachypnoe oraz sinicę.

Diagnostyka opiera się głównie na obrazie klinicznym oraz badaniu przedmiotowym, w którym stwierdza się trzeszczenia nad polami płucnymi. W badaniach obrazowych charakterystyczne są obustronne, plamiste nacieki, początkowo w dolnych polach płucnych. Leczenie obejmuje natychmiastowe zejście na niższą wysokość (co najmniej 500-1000 m), tlenoterapię, stosowanie nifedypiny (bloker kanałów wapniowych) oraz w ciężkich przypadkach zastosowanie przenośnej komory hiperbarycznej. Profilaktyka obejmuje stopniową aklimatyzację oraz rozważenie farmakoprofilaktyki (acetazolamid, nifedypina) u osób z wywiadem HAPE.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl