łożysko tętnicze płuc
Łożysko tętnicze płuc stanowi układ naczyń tętniczych biegnących równolegle z drzewem oskrzelowym, dostarczających krew do pęcherzyków płucnych w celu wymiany gazowej. Jest to część małego (płucnego) krążenia, które rozpoczyna się od prawej komory serca, skąd krew pompowana jest przez pień płucny, a następnie przez tętnice płucne do naczyń włosowatych otaczających pęcherzyki płucne.
Tętnice płucne dzielą się dychotomicznie na mniejsze gałęzie, aż do poziomu tętniczek przedwłośniczkowych, które łączą się z siecią naczyń włosowatych otaczających pęcherzyki płucne. W przeciwieństwie do naczyń systemowych, tętnice płucne charakteryzują się niskim oporem, wysoką podatnością oraz zdolnością do rekrutacji nieaktywnych naczyń w odpowiedzi na zwiększone zapotrzebowanie.
Zaburzenia w obrębie łożyska tętniczego płuc mogą prowadzić do poważnych chorób, takich jak nadciśnienie płucne, które charakteryzuje się przebudową naczyń, zwiększeniem oporu naczyniowego i ostatecznie niewydolnością prawokomorową serca. Diagnostyka patologii łożyska tętniczego płuc obejmuje badania obrazowe (angio-TK, scyntygrafia), badania czynnościowe płuc oraz cewnikowanie prawego serca.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Iloprost – Właściwości farmakodynamiczne
Iloprost, syntetyczny analog prostacykliny z grupy leków przeciwzakrzepowych (kod ATC: B01AC11), wykazuje wielokierunkowe działanie farmakologiczne, w tym hamowanie agregacji płytek krwi, rozszerzanie tętniczek i żyłek oraz modulację mikrokrążenia. Po podaniu wziewnym powoduje bezpośrednie rozszerzenie naczyń płucnych, co skutkuje obniżeniem ciśnienia w tętnicach płucnych, zmniejszeniem płucnego oporu naczyniowego, zwiększeniem rzutu serca oraz poprawą saturacji mieszanej krwi żylnej. Efekt ten utrzymuje się przez 1-2 godziny po inhalacji. W badaniu STEP u pacjentów leczonych bozentanem, średnia dobowa dawka iloprostu wynosiła 27 µg, a liczba inhalacji 5,6 na dobę, co potwierdziło bezpieczeństwo terapii, choć ze względu na ograniczoną wielkość próby nie oceniono skuteczności.
agregacja płytek krwi, analog prostacykliny, choroba tkanki łącznej, ciśnienie w tętnicach płucnych, działanie fibrynolityczne, działanie naczyniorozszerzające, etiologia nadciśnienia płucnego, inhibitor agregacji płytek krwi, klasa NYHA, leczenie skojarzone, lek przeciwzakrzepowy, łożysko tętnicze płuc, naczynie włosowate, nadciśnienie płucne, parametr hemodynamiczny, pierwotne nadciśnienie płucne, płucny opór naczyniowy, podanie wziewne, podwójnie ślepa próba, populacja pediatryczna, przewlekła choroba zakrzepowo-zatorowa, rzut serca, saturacja krwi żylnej, test 6-minutowego marszu, twardzina skóry, wtórne nadciśnienie płucne, wydolność wysiłkowa, zdarzenie niepożądane, zespół CREST