infuzja sterowana stężeniem docelowym
Infuzja sterowana stężeniem docelowym (ang. Target Controlled Infusion, TCI) to zaawansowana metoda podawania leków dożylnych, szczególnie wykorzystywana podczas znieczulenia ogólnego i sedacji. Technika ta umożliwia precyzyjne utrzymanie określonego stężenia leku w osoczu lub w miejscu działania (np. w mózgu) poprzez ciągłą regulację szybkości wlewu.
Proces TCI opiera się na wykorzystaniu specjalnych pomp infuzyjnych połączonych z komputerem, który na podstawie algorytmów farmakokinetycznych i farmakodynamicznych dostosowuje tempo podawania leku. System uwzględnia indywidualne parametry pacjenta, takie jak wiek, płeć, masa ciała i wzrost, aby dokładnie przewidzieć dystrybucję i eliminację leku.
Najczęściej stosowanymi lekami w systemach TCI są propofol i remifentanyl, choć technika ta może być zastosowana również dla innych substancji. Główną zaletą infuzji sterowanej stężeniem docelowym jest możliwość szybkiego osiągnięcia i utrzymania optymalnego poziomu znieczulenia lub sedacji, co przekłada się na większą stabilność hemodynamiczną pacjenta i krótszy czas wybudzania po zabiegu.
Modele farmakokinetyczne wykorzystywane w TCI są stale udoskonalane, a najczęściej stosowane to model Marsha dla propofolu oraz model Minto dla remifentanylu. Wybór odpowiedniego modelu oraz właściwa konfiguracja parametrów są kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa i skuteczności tej metody podawania leków.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Provive 10 mg/ml
Provive (propofol) 10 mg/ml jest podawany dożylnie w formie emulsji do wstrzykiwań lub infuzji, z koniecznością stosowania dodatkowej analgezji. Dawkowanie jest indywidualizowane i zależy od wieku, masy ciała oraz odpowiedzi pacjenta. U dorosłych do 55 lat dawka indukcyjna wynosi 1,5–2,5 mg/kg mc., podawana powoli (20–50 mg/min), z zaleceniem 40 mg co 10 sekund u zdrowych pacjentów i 20 mg co 10 sekund u pacjentów ASA III-IV. U osób powyżej 55 lat dawka i tempo podawania są mniejsze. Do podtrzymania znieczulenia stosuje się infuzję ciągłą 4-12 mg/kg mc./h lub bolusy 25-50 mg. Sedacja na OIT wymaga infuzji 0,3-4,0 mg/kg mc./h, nie przekraczając 4 mg/kg mc./h, bez stosowania systemu TCI. U dzieci powyżej 1 miesiąca dawka indukcyjna wynosi 2,5 mg/kg (u młodszych dzieci 2,5–4 mg/kg), a podtrzymująca 9-15 mg/kg mc./h, z koniecznością monitorowania lipidów ze względu na ryzyko zespołu przeciążenia tłuszczem.
ampułko-strzykawka, analgezja, dawka jednorazowa, depresja krążeniowo-oddechowa, emulsja do wstrzykiwań, farmakokinetyka i farmakodynamika, głębokość znieczulenia, indukcja znieczulenia ogólnego, infuzja ciągła, infuzja sterowana stężeniem docelowym, klasyfikacja ASA, laryngoskopia, objawy odstawienia, podtrzymanie znieczulenia ogólnego, premedykacja, propofol, sedacja podstawowa, sedacja wentylowanych pacjentów, stężenie lipidów w osoczu, Target Controlled Infusion, wstrzyknięcie w bolusie, zespół przeciążenia tłuszczem