zakażenia skóry i tkanek miękkich
Zakażenia skóry i tkanek miękkich (ZSTM) to różnorodna grupa stanów zapalnych obejmujących skórę oraz struktury podskórne, w tym tkankę podskórną, powięź i mięśnie. Zaliczamy do nich m.in. zapalenie tkanki łącznej (cellulitis), róża, ropnie, czyraki, zanokcica, martwicze zapalenie powięzi oraz zgorzel.
Etiologia ZSTM jest zróżnicowana, ale najczęstszymi patogenami są bakterie Gram-dodatnie, głównie Staphylococcus aureus i paciorkowce z grupy A (Streptococcus pyogenes). Coraz większym problemem stają się szczepy metycylinooporne S. aureus (MRSA). W przypadku zakażeń ran pooperacyjnych lub pourazowych oraz u pacjentów z immunosupresją, istotną rolę odgrywają również bakterie Gram-ujemne i beztlenowce.
Diagnostyka ZSTM opiera się na obrazie klinicznym, badaniach laboratoryjnych (OB, CRP, leukocytoza) oraz badaniach mikrobiologicznych. W ciężkich przypadkach niezbędne są badania obrazowe (USG, TK, MRI) dla oceny rozległości zakażenia i wykluczenia powikłań, takich jak ropnie czy martwica.
Leczenie zależy od ciężkości zakażenia i obejmuje antybiotykoterapię empiryczną, a następnie celowaną po uzyskaniu wyników posiewów. W przypadku zakażeń powierzchownych często wystarczająca jest terapia doustna, natomiast głębokie zakażenia wymagają antybiotyków dożylnych. Ropnie wymagają chirurgicznego drenażu, a w przypadku martwiczego zapalenia powięzi konieczne jest pilne szerokie chirurgiczne opracowanie rany.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Imipenem/Cilastatin Kabi
Stosowanie leku Imipenem/Cilastatin Kabi wymaga szczegółowej oceny wskazań, zwłaszcza w kontekście ciężkości zakażenia oraz ryzyka rozwoju oporności na karbapenemy. Przed terapią konieczne jest zebranie wywiadu alergologicznego, ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktycznych, szczególnie u pacjentów z nadwrażliwością na beta-laktamy. Monitorowanie funkcji wątroby jest niezbędne z uwagi na potencjalną hepatotoksyczność, mimo że modyfikacja dawkowania u chorych z chorobami wątroby nie jest wymagana. W trakcie leczenia może wystąpić dodatni test Coombsa, co należy uwzględnić w diagnostyce. Imipenem/Cilastatin Kabi nie jest zalecany do leczenia zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych oraz zakażeń skóry i tkanek miękkich bez potwierdzonej wrażliwości patogenu. W przypadku zakażeń MRSA lub Pseudomonas aeruginosa wskazane może być łączenie terapii z lekami przeciwko tym patogenom. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z kwasem walproinowym lub walproinianem sodu.
aminoglikozydy, aminotransferazy, antybiotyki beta-laktamowe, Clostridium difficile, drgawki, hemodializa, hepatotoksyczność, karbapenemy, klirens kreatyniny, kwas walproinowy, leki przeciwdrgawkowe, mioklonie, MRSA, niewydolność wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, piorunujące zapalenie wątroby, poantybiotykowe zapalenie okrężnicy, Pseudomonas aeruginosa, reakcje anafilaktyczne, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, stan splątania, test Coombsa, zaburzenia drgawkowe, zakażenia skóry i tkanek miękkich, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Azycyna 200 mg/5 ml
Azycyna w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej o stężeniu 200 mg/5 ml wymaga precyzyjnego dawkowania dostosowanego do masy ciała pacjenta oraz wskazania terapeutycznego. W zakażeniach dróg oddechowych, zapaleniu ucha środkowego oraz zakażeniach skóry i tkanek miękkich (z wyłączeniem rumienia wędrującego) stosuje się dawkę 30 mg/kg mc., podawaną jako 10 mg/kg mc. raz na dobę przez 3 dni. Dawkowanie u dzieci jest szczegółowo określone w tabeli, np. dla masy ciała 10-14 kg dawka jednorazowa wynosi 100 mg (2,5 ml zawiesiny), a całkowita dawka terapeutyczna 300 mg. W terapii rumienia wędrującego dawka całkowita wynosi 60 mg/kg mc., z dawką nasycającą 20 mg/kg mc. w dniu 1 oraz 10 mg/kg mc. raz na dobę w dniach 2-5. U pacjentów w podeszłym wieku stosuje się dawki jak u dorosłych, jednak z uwagi na ryzyko arytmii, w tym torsade de pointes, wymagana jest ostrożność.
arytmia, Azycyna, azytromycyna, dawka nasycająca, działania niepożądane, klirens kreatyniny, niewydolność wątroby, rumień wędrujący, tkanki miękkie, torsade de pointes, wchłanianie substancji czynnej, wskazania terapeutyczne, wydalanie z żółcią, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zakażenia dróg oddechowych, zakażenia skóry i tkanek miękkich, zapalenie ucha środkowego, zawiesina doustna