Specjalne ostrzeżenia
Imipenem/Cilastatin Kabi
Stosowanie leku Imipenem/Cilastatin Kabi wymaga szczegółowej oceny wskazań, zwłaszcza w kontekście ciężkości zakażenia oraz ryzyka rozwoju oporności na karbapenemy. Przed terapią konieczne jest zebranie wywiadu alergologicznego, ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktycznych, szczególnie u pacjentów z nadwrażliwością na beta-laktamy. Monitorowanie funkcji wątroby jest niezbędne z uwagi na potencjalną hepatotoksyczność, mimo że modyfikacja dawkowania u chorych z chorobami wątroby nie jest wymagana. W trakcie leczenia może wystąpić dodatni test Coombsa, co należy uwzględnić w diagnostyce. Imipenem/Cilastatin Kabi nie jest zalecany do leczenia zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych oraz zakażeń skóry i tkanek miękkich bez potwierdzonej wrażliwości patogenu. W przypadku zakażeń MRSA lub Pseudomonas aeruginosa wskazane może być łączenie terapii z lekami przeciwko tym patogenom. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z kwasem walproinowym lub walproinianem sodu.
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Imipenem/Cilastatin Kabi 500 mg + 500 mg
- Reakcje nadwrażliwości
- Monitorowanie czynności wątroby
- Aspekty hematologiczne
- Spektrum przeciwbakteryjne
- Interakcje z kwasem walproinowym
- Zakażenia Clostridium difficile
- Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
- Zaburzenia czynności nerek
- Działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego
- Stosowanie u dzieci
- Kolejne rozdziały
- bakteriemia powiązana z powyższymi zakażeniami
- ciężkie zapalenie płuc
- neutropenia z gorączką prawdopodobnie wywołaną zakażeniem bakteryjnym
- powikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich
- powikłane zakażenie układu moczowego
- powikłane zakażenie w obrębie jamy brzusznej
- szpitalne zapalenie płuc
- zakażenie poporodowe
- zakażenie śródporodowe
- zapalenie płuc związane ze stosowaniem respiratora
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Imipenem/Cilastatin Kabi 500 mg + 500 mg
Stosowanie leku Imipenem/Cilastatin Kabi wymaga uwzględnienia szeregu czynników związanych z bezpieczeństwem terapii. Przed zastosowaniem produktu leczniczego należy dokładnie ocenić, czy użycie antybiotyku z grupy karbapenemów jest właściwe w danym przypadku, biorąc pod uwagę ciężkość zakażenia, rozpowszechnienie oporności na inne antybiotyki oraz ryzyko rozwoju bakterii opornych na karbapenemy.1
Reakcje nadwrażliwości
U pacjentów leczonych antybiotykami beta-laktamowymi odnotowano występowanie ciężkich, a nawet śmiertelnych reakcji nadwrażliwości (anafilaktycznych). Reakcje te występują ze zwiększoną częstotliwością u osób z wcześniejszą wrażliwością na wiele alergenów. Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Imipenem/Cilastatin Kabi konieczne jest zebranie wywiadu alergologicznego, ze szczególnym uwzględnieniem wcześniejszych reakcji nadwrażliwości na karbapenemy, penicyliny, cefalosporyny, inne antybiotyki beta-laktamowe oraz inne substancje alergizujące.2
W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej na lek Imipenem/Cilastatin Kabi, należy natychmiast przerwać podawanie leku. Ciężkie reakcje anafilaktyczne wymagają natychmiastowego wdrożenia leczenia ratunkowego.3
Monitorowanie czynności wątroby
W trakcie terapii imipenemem z cylastatyną należy prowadzić ścisły monitoring czynności wątroby ze względu na ryzyko hepatotoksyczności, które może objawiać się poprzez wzrost aktywności aminotransferaz, niewydolność wątroby lub piorunujące zapalenie wątroby. U pacjentów ze stwierdzonymi wcześniej chorobami wątroby konieczna jest szczególnie skrupulatna kontrola parametrów funkcji wątroby podczas stosowania leku, chociaż modyfikacja dawkowania nie jest w takich przypadkach wymagana.4
Aspekty hematologiczne
Podczas leczenia imipenemem z cylastatyną można zaobserwować dodatni wynik bezpośredniego lub pośredniego testu Coombsa, co należy uwzględnić w diagnostyce.5
Spektrum przeciwbakteryjne
Przed wdrożeniem leczenia empirycznego należy dokładnie przeanalizować spektrum przeciwbakteryjnego działania imipenemu z cylastatyną, zwłaszcza w stanach zagrażających życiu. Szczególną ostrożność należy zachować ze względu na ograniczoną wrażliwość niektórych drobnoustrojów powodujących m.in. bakteryjne zakażenia skóry i tkanek miękkich. Imipenem z cylastatyną nie jest odpowiednim wyborem do leczenia tych zakażeń, chyba że udokumentowano wrażliwość patogenu lub istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że czynnik wywołujący zakażenie będzie wrażliwy na tę terapię.6
W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia zakażenia wywołanego przez oporny na metycylinę szczep Staphylococcus aureus (MRSA), w zatwierdzonych wskazaniach może być wskazane jednoczesne podawanie odpowiedniego leku działającego przeciwko MRSA. Podobnie, w przypadku podejrzenia lub potwierdzenia zakażenia Pseudomonas aeruginosa, można rozważyć jednoczesne zastosowanie antybiotyku aminoglikozydowego.7
Interakcje z kwasem walproinowym
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania imipenemu z cylastatyną z kwasem walproinowym lub walproinianem sodu ze względu na potencjalne interakcje.8
Zakażenia Clostridium difficile
W trakcie lub po zakończeniu leczenia imipenemem z cylastatyną, podobnie jak w przypadku prawie każdego antybiotyku, istnieje ryzyko wystąpienia poantybiotykowego zapalenia okrężnicy i rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy. Zakażenia te mogą mieć przebieg od łagodnego do zagrażającego życiu. Jest to istotne rozpoznanie różnicowe, które należy brać pod uwagę u pacjentów, u których w trakcie lub po leczeniu imipenemem z cylastatyną wystąpiła biegunka.9
W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia takiego rozpoznania należy rozważyć zakończenie podawania imipenemu z cylastatyną oraz zastosowanie celowanej terapii przeciwko Clostridium difficile. Nie należy stosować leków hamujących perystaltykę jelit.10
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
Imipenem/Cilastatin Kabi nie jest zalecany w leczeniu zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.11
Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z osłabioną czynnością nerek dochodzi do kumulacji imipenemu i cylastatyny w organizmie. Brak odpowiedniego dostosowania dawki do funkcji nerek może prowadzić do działań niepożądanych dotyczących ośrodkowego układu nerwowego.12
Działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego
W trakcie stosowania imipenemu z cylastatyną zgłaszano działania niepożądane dotyczące ośrodkowego układu nerwowego, w tym mioklonie, stany splątania oraz drgawki. Występowały one głównie po przekroczeniu zalecanych dawek ustalonych z uwzględnieniem masy ciała i czynności nerek. Obserwowano je najczęściej u pacjentów z:13
- zaburzeniami ośrodkowego układu nerwowego (np. zmiany w mózgu, drgawki w wywiadzie)
- osłabioną czynnością nerek, gdy mogło dojść do kumulacji podanych dawek
Szczególnie istotne jest ścisłe przestrzeganie zalecanych schematów dawkowania, zwłaszcza u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem działań niepożądanych ze strony OUN. U pacjentów z zaburzeniami drgawkowymi należy kontynuować wcześniej stosowane leczenie przeciwdrgawkowe.14
Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy neurologiczne lub drgawki u dzieci, u których występują czynniki ryzyka drgawek lub które jednocześnie przyjmują leki obniżające próg drgawkowy.15
W przypadku wystąpienia ogniskowych drżeń, mioklonii lub drgawek, konieczne jest przeprowadzenie badania neurologicznego oraz wdrożenie leczenia przeciwdrgawkowego, jeśli nie zostało ono wcześniej zastosowane. Jeżeli objawy ze strony OUN utrzymują się mimo leczenia, należy rozważyć zmniejszenie dawki leku Imipenem/Cilastatin Kabi lub jego całkowite odstawienie.16
Produkt leczniczy Imipenem/Cilastatin Kabi nie powinien być podawany pacjentom z klirensem kreatyniny <15 ml/min, chyba że w ciągu 48 godzin będą oni poddani hemodializie. U pacjentów hemodializowanych lek Imipenem/Cilastatin Kabi jest zalecany tylko wtedy, gdy korzyści z leczenia przewyższają potencjalne ryzyko wystąpienia drgawek.17
Stosowanie u dzieci
Ilość danych klinicznych jest niewystarczająca, aby rekomendować stosowanie leku Imipenem/Cilastatin Kabi w następujących grupach pacjentów:Zawartość sodu
Produkt leczniczy Imipenem/Cilastatin Kabi zawiera 37,5 mg sodu w każdej fiolce, co stanowi 1,9% zalecanej przez WHO maksymalnej dobowej dawki sodu wynoszącej 2 g dla osoby dorosłej.19
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania