Leki zawierające w składzie
imipenem

Imipenem to antybiotyk z grupy karbapenemów, należący do β-laktamów. Działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, wiążąc się z białkami wiążącymi penicylinę (PBP). Charakteryzuje się wyjątkowo szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, obejmującym bakterie Gram-dodatnie, Gram-ujemne oraz beztlenowce, w tym szczepy wytwarzające β-laktamazy o rozszerzonym spektrum (ESBL).

W praktyce klinicznej imipenem jest stosowany zawsze w połączeniu z cylastatyną, która hamuje działanie enzymu dehydropeptydazy-1 w kanalikach nerkowych, zapobiegając szybkiemu rozkładowi imipenenemu i zwiększając jego stężenie w układzie moczowym. Preparaty dostępne w Polsce zawierające imipenem to m.in.: Imipenem/Cilastatin Kabi, Imipenem/Cilastatin Fresenius, Imipenem + Cilastatin Aurovitas.

Największą zaletą imipenenemu jest jego skuteczność w leczeniu ciężkich, zagrażających życiu zakażeń wywołanych przez bakterie wielolekooporne. Jest często stosowany jako antybiotyk ostatniej szansy w przypadkach zakażeń szpitalnych, zapalenia płuc, zakażeń wewnątrzbrzusznych, powikłanych zakażeń układu moczowego oraz posocznicy. Jego szerokie spektrum działania umożliwia rozpoczęcie empirycznej terapii przed uzyskaniem wyników antybiogramu.

Do najpoważniejszych zagrożeń związanych ze stosowaniem imipenenemu należą reakcje nadwrażliwości (w tym u osób uczulonych na inne β-laktamy), neurotoksyczność (drgawki, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub chorobami OUN), oraz ryzyko selekcji szczepów opornych, zwłaszcza Pseudomonas aeruginosa czy Acinetobacter baumannii wytwarzających metalo-β-laktamazy. Ze względu na potencjał wywoływania oporności, imipenem powinien być stosowany rozważnie, głównie w leczeniu ciężkich zakażeń, gdy inne antybiotyki są nieskuteczne.