Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Imipenem

Przed zastosowaniem imipenemem z cylastatyną należy dokładnie ocenić wskazania kliniczne, uwzględniając ciężkość zakażenia, oporność drobnoustrojów oraz ryzyko rozwoju oporności na karbapenemy. Konieczne jest zebranie szczegółowego wywiadu alergicznego, zwłaszcza w kierunku nadwrażliwości na beta-laktamy, gdyż imipenem może wywołać ciężkie reakcje anafilaktyczne. Monitorowanie czynności wątroby jest niezbędne ze względu na ryzyko hepatotoksyczności, w tym wzrost aktywności aminotransferaz i zapalenie wątroby. U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤5-15 ml/min/1,73 m²) stosowanie imipenemem jest przeciwwskazane bez hemodializy w ciągu 48 godzin, ze względu na ryzyko kumulacji i działań niepożądanych OUN, takich jak mioklonie, splątanie i drgawki. Dawkowanie u pacjentów z chorobami wątroby nie wymaga modyfikacji, jednak wymagana jest ścisła kontrola funkcji wątroby.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania – ostrzeżenia ogólne

Przed wyborem imipenemu jako opcji terapeutycznej należy rozważyć, czy zastosowanie antybiotyku z grupy karbapenemów jest właściwe w konkretnym przypadku klinicznym. Decyzja powinna opierać się na takich czynnikach jak ciężkość zakażenia, rozpowszechnienie oporności na inne odpowiednie leki przeciwbakteryjne oraz ryzyko rozwoju bakterii opornych na karbapenemy.12

Nadwrażliwość i reakcje alergiczne

U pacjentów leczonych antybiotykami beta-laktamowymi, w tym imipenemem, zgłaszano przypadki ciężkich, a niekiedy śmiertelnych reakcji nadwrażliwości (anafilaktycznych). Reakcje te występują częściej u osób, u których w przeszłości stwierdzono wrażliwość na wiele alergenów.13

Przed rozpoczęciem leczenia imipenemem należy dokładnie zebrać wywiad dotyczący wcześniejszych reakcji nadwrażliwości na karbapenemy, penicyliny, cefalosporyny, inne antybiotyki beta-laktamowe oraz inne alergeny.2 W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej na imipenem, leczenie należy natychmiast przerwać.4 Ciężkie reakcje anafilaktyczne wymagają natychmiastowego zastosowania odpowiedniego leczenia ratunkowego.23

Czynność wątroby

Podczas leczenia imipenemem z cylastatyną należy ściśle monitorować czynność wątroby ze względu na ryzyko hepatotoksyczności. Możliwe działania niepożądane obejmują zwiększenie aktywności aminotransferaz, niewydolność wątroby oraz piorunujące zapalenie wątroby.12

U pacjentów ze stwierdzonymi wcześniej chorobami wątroby należy szczególnie uważnie monitorować czynność wątroby podczas terapii imipenemem z cylastatyną. Modyfikacja dawki leku u tych pacjentów nie jest konieczna.34

Zaburzenia hematologiczne

Podczas leczenia imipenemem z cylastatyną może wystąpić dodatni wynik bezpośredniego lub pośredniego testu Coombsa.12 Należy mieć to na uwadze przy interpretacji wyników badań hematologicznych.

Spektrum przeciwbakteryjne

Podejmując decyzję o leczeniu empirycznym imipenemem, należy uwzględnić jego spektrum przeciwbakteryjne, zwłaszcza w stanach zagrożenia życia.1 Należy zachować ostrożność ze względu na to, że niektóre drobnoustroje, szczególnie powodujące zakażenia skóry i tkanek miękkich, wykazują ograniczoną wrażliwość na działanie imipenemu z cylastatyną.4

Stosowanie imipenemu z cylastatyną w tych przypadkach jest właściwe tylko wtedy, gdy:

  • udokumentowano drobnoustrój chorobotwórczy i wiadomo, że jest on wrażliwy na imipenem2
  • istnieje duże prawdopodobieństwo, że drobnoustrój wywołujący zakażenie będzie wrażliwy na to leczenie3

Leczenie skojarzone w przypadku MRSA

Jeśli podejrzewa się lub stwierdzi, że zakażenie wywołał szczep Staphylococcus aureus oporny na metycylinę (MRSA), może być wskazane jednoczesne zastosowanie odpowiedniego leku przeciw MRSA w zatwierdzonych wskazaniach.14

Leczenie skojarzone w przypadku Pseudomonas aeruginosa

W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia zakażenia Pseudomonas aeruginosa, może być wskazane jednoczesne zastosowanie antybiotyku aminoglikozydowego w zatwierdzonych wskazaniach.13

Interakcje z kwasem walproinowym

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania imipenemu z cylastatyną z kwasem walproinowym lub walproinianem sodu.12 Szczegółowe informacje na temat interakcji między tymi lekami znajdują się w odpowiednich punktach charakterystyki produktu leczniczego.

Clostridioides difficile

W związku ze stosowaniem imipenemu z cylastatyną, podobnie jak w przypadku większości leków przeciwbakteryjnych, zgłaszano przypadki poantybiotykowego zapalenia okrężnicy i rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy. Zapalenie może mieć różny przebieg – od lekkiego do zagrażającego życiu.14

Należy rozważyć to rozpoznanie u pacjentów, u których wystąpi biegunka w trakcie lub po zakończeniu leczenia imipenemem z cylastatyną.2 W takich przypadkach należy rozważyć zakończenie stosowania imipenemu z cylastatyną oraz wdrożenie leczenia ukierunkowanego na Clostridioides difficile.3 Nie należy podawać produktów leczniczych hamujących perystaltykę jelit.1

Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych

Imipenem nie jest zalecany w leczeniu zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.12

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek dochodzi do kumulacji imipenemu i cylastatyny w organizmie. Jeśli dawka nie jest dostosowana do wydolności nerek, mogą wystąpić działania niepożądane, szczególnie ze strony ośrodkowego układu nerwowego.14

Nie należy podawać imipenemu pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤5-15 ml/min/1,73 m²), jeżeli nie będą oni poddani hemodializie w ciągu następnych 48 godzin.1<sup data-drug="Imipenem/Cilastatin Kabi" data-section="Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania" title="Nie należy podawać produktu leczniczego Imipenem/Cilastatin Kabi pacjentom z klirensem kreatyniny wynoszącym 3

U pacjentów hemodializowanych imipenem jest zalecany tylko wtedy, gdy korzyści z zastosowania leku przewyższają ryzyko wystąpienia drgawek.14

Ośrodkowy układ nerwowy

Podczas leczenia imipenemem z cylastatyną zgłaszano występowanie działań niepożądanych dotyczących ośrodkowego układu nerwowego, takich jak:

12

Działania niepożądane dotyczące OUN obserwowano najczęściej u pacjentów:

  • z uprzednio istniejącymi zaburzeniami OUN (np. zmianami w mózgu lub napadami drgawkowymi w wywiadzie)
  • i/lub u pacjentów z osłabioną czynnością nerek, zwłaszcza gdy możliwe było kumulowanie się podanych dawek34

Postępowanie w przypadku objawów neurologicznych

U pacjentów ze stwierdzonymi zaburzeniami drgawkowymi należy kontynuować leczenie przeciwdrgawkowe podczas terapii imipenemem.1 Należy zwrócić szczególną uwagę na objawy neurologiczne lub drgawki u dzieci, u których występują czynniki ryzyka napadów drgawkowych lub które przyjmują jednocześnie produkty lecznicze obniżające próg drgawkowy.2

Jeśli wystąpią ogniskowe drżenia, mioklonie lub drgawki, należy:

  1. Przeprowadzić badanie neurologiczne pacjenta
  2. Wdrożyć leczenie przeciwdrgawkowe, jeśli nie zostało ono wcześniej zastosowane
  3. Rozważyć zmniejszenie dawki imipenemu lub jego odstawienie, jeśli objawy ze strony OUN utrzymują się34

Stosowanie u dzieci

Ilość danych klinicznych dotyczących stosowania imipenemu jest niewystarczająca, by zalecać jego podawanie:

  • dzieciom w wieku poniżej 1 roku życia
  • dzieciom z zaburzeniami czynności nerek (stężenie kreatyniny w surowicy >2 mg/dl)2 mg/dL).”>12 mg/dl).”>3

U dzieci należy zwrócić szczególną uwagę na możliwość wystąpienia działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego, jak wspomniano w poprzedniej sekcji.2

Informacje o substancjach pomocniczych

Produkty lecznicze zawierające imipenem zawierają sód:

  • Imipenem + Cilastatin AptaPharma, 500 mg + 500 mg – zawiera 37,5 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 1,9% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych1
  • Imipenem + Cylastatyna ELC, 500 mg + 500 mg – zawiera 37,6 mg sodu (1,6 mEq) na fiolkę2
  • Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, 500 mg + 500 mg – zawiera 37,5 mg (1,63 mmol) sodu na fiolkę4
  • Imipenem/Cilastatin Kabi, 500 mg + 500 mg – zawiera 37,5 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 1,9% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych3

Należy to uwzględnić u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl