zapalenie okrężnicy poantybiotykowe

Zapalenie okrężnicy poantybiotykowe to zaburzenie jelitowe, które rozwija się po terapii antybiotykowej wskutek zaburzenia równowagi mikrobioty jelitowej. Najczęstszą przyczyną jest infekcja bakterią Clostridioides difficile (dawniej Clostridium difficile), która namnaża się w środowisku jelita po eliminacji konkurencyjnych mikroorganizmów przez antybiotyki.

Klinicznie zapalenie poantybiotykowe okrężnicy manifestuje się biegunką o różnym nasileniu, od łagodnej do ciężkiej, krwistej biegunki z gorączką, bólami brzucha i objawami odwodnienia. W najcięższych przypadkach może prowadzić do pseudomembranowego zapalenia okrężnicy, megacolon toxicum, perforacji jelita i posocznicy, stanowiąc zagrożenie życia.

Diagnostyka obejmuje badanie toksyn A i B C. difficile w kale, badania molekularne wykrywające geny toksyn oraz kolonoskopię w wybranych przypadkach. Leczenie zależy od ciężkości objawów – od odstawienia antybiotyku wywołującego zaburzenie, przez celowaną antybiotykoterapię (wankomycyna, fidaksomycyna, metronidazol), po transplantację mikrobioty jelitowej w przypadkach nawrotowych.

Czynnikami ryzyka rozwoju zapalenia okrężnicy poantybiotykowego są: wiek powyżej 65 lat, długotrwała hospitalizacja, stosowanie antybiotyków o szerokim spektrum (zwłaszcza cefalosporyn, klindamycyny, fluorochinolonów), immunosupresja oraz choroby przewlekłe. Profilaktyka obejmuje racjonalną antybiotykoterapię oraz rygorystyczne przestrzeganie zasad higieny w placówkach opieki zdrowotnej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl