ostre rozdęcie okrężnicy
Ostre rozdęcie okrężnicy (łac. megacolon toxicum) to ciężkie powikłanie chorób zapalnych jelit, charakteryzujące się gwałtownym poszerzeniem światła okrężnicy powyżej 6 cm, z towarzyszącym stanem zapalnym błony śluzowej i ściany jelita. Najczęściej występuje jako powikłanie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, choroby Leśniowskiego-Crohna lub infekcyjnego zapalenia okrężnicy, szczególnie wywołanego przez Clostridioides difficile.
W obrazie klinicznym dominują: silny ból brzucha, wzdęcia, zatrzymanie gazów i stolca, gorączka, tachykardia oraz objawy odwodnienia. Stan pacjenta szybko się pogarsza, mogą wystąpić objawy wstrząsu septycznego. Najgroźniejszym powikłaniem jest perforacja jelita, prowadząca do zapalenia otrzewnej i zagrażająca życiu pacjenta.
Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne (podwyższone parametry zapalne, zaburzenia elektrolitowe), badanie radiologiczne jamy brzusznej, które uwidacznia rozdęte jelito grube, oraz tomografię komputerową. Leczenie początkowe ma charakter zachowawczy: odbarczenie przewodu pokarmowego przez założenie sondy nosowo-żołądkowej, antybiotykoterapia o szerokim spektrum działania, wyrównanie zaburzeń wodno-elektrolitowych oraz intensywna steroidoterapia.
W przypadku braku poprawy po leczeniu zachowawczym, wystąpienia perforacji jelita lub objawów zapalenia otrzewnej konieczne jest pilne leczenie operacyjne, najczęściej w formie subtotalnej kolektomii. Śmiertelność w ostrym rozdęciu okrężnicy sięga 30-50%, dlatego wymaga natychmiastowej interwencji i leczenia w warunkach intensywnej terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Klozapol 25 mg
Klozapina, lek przeciwpsychotyczny o specyficznym profilu farmakologicznym, wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym agranulocytozy, napadów padaczkowych, zaburzeń sercowo-naczyniowych oraz gorączki. Agranulocytoza, najpoważniejsze powikłanie, występuje najczęściej w pierwszych 18 tygodniach terapii z częstością 32,0 przypadków na 100 000 osobo-tygodni, a jej ryzyko znacząco spada po tym okresie. Monitorowanie morfologii krwi, zwłaszcza liczby leukocytów, jest kluczowe dla bezpieczeństwa leczenia. Ponadto klozapina może powodować zaburzenia metaboliczne, takie jak hiperglikemia, cukrzyca, otyłość oraz dyslipidemię, a także działania neurologiczne, w tym senność, zawroty głowy i napady drgawkowe, których ryzyko wzrasta przy szybkim zwiększaniu dawki i u pacjentów z padaczką w wywiadzie.
agranulocytoza, akatyzja, arytmia, aspiracja pokarmu, cukrzyca de novo, cukrzyca typu 2, częstoskurcz, depresja oddechowa, drgawka miokloniczne, dysfagia, działanie sercowo-naczyniowe, enzymy wątrobowe, eozynofilia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipertermia, hipertriglicerydemia, jadłowstręt, kardiomiopatia, klozapina, kołatanie serca, kwasica ketonowa, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, marskość wątroby, morfologia krwi, nadciśnienie, nadmierne wydzielanie śliny, nadpłytkowość, napad padaczkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie jelita, niedokrwistość, niedrożność jelit, nietrzymanie moczu, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nudność, objawy pozapiramidowe, omdlenie, ostre rozdęcie okrężnicy, ostre zapalenie trzustki, piorunująca martwica wątroby, porażenna niedrożność jelita, późna dyskineza, priapizm, próg drgawkowy, psychoza w przebiegu choroby Parkinsona, schizofrenia oporna na leczenie, senność polekowa, śpiączka hiperosmolarna, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, stłuszczenie wątroby, suchość błony śluzowej jamy ustnej, uogólniony napad padaczkowy, wymioty, wysięk osierdziowy, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie tolerancji glukozy, zaburzenie układu chłonnego, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie płuc, zapalenie wątroby, zaparcie, zapaść krążeniowa, zapis EEG, zapis EKG, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, zatrzymanie oddychania, zawał jelita, zawał mięśnia sercowego, zespół cholinergiczny, zespół iglica-fala, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka cholestatyczna, zwłóknienie wątroby, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Stoperan FAST 2 mg
Loperamid chlorowodorek w dawce 2 mg, stosowany w postaci liofilizatu doustnego Stoperan FAST, wykazuje skuteczność w leczeniu ostrej i przewlekłej biegunki, potwierdzoną w 31 badaniach klinicznych obejmujących 3076 pacjentów dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia oraz 13 badaniach pediatrycznych (607 pacjentów w wieku od 10 dni do 13 lat). Najczęstsze działania niepożądane w leczeniu ostrej biegunki to zaparcia (2,7%), wzdęcia (1,7%), bóle głowy (1,2%) i nudności (1,1%), natomiast w przewlekłej biegunce dominują wzdęcia (2,8%), zaparcia (2,2%), nudności (1,2%) i zawroty głowy (1,2%). Profil bezpieczeństwa u dzieci jest zbliżony do obserwowanego u dorosłych. Wśród działań niepożądanych o niskiej częstości występowania (rzadko i bardzo rzadko) należy zwrócić uwagę na poważne powikłania, takie jak reakcje anafilaktyczne, niedrożność jelita, ostre rozdęcie okrężnicy oraz ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella, rumień wielopostaciowy).
aspartam, glossodynia, hipertonia, liofilizat doustny, loperamidu chlorowodorek, maltodekstryna, niedrożność jelita, niedrożność porażenna, obrzęk naczynioruchowy, ostre rozdęcie okrężnicy, ostre zapalenie trzustki, otępienie, perforacja jelit, posocznica, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne rozdęcie okrężnicy, wstrząs anafilaktyczny, zatrzymanie moczu, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, zwężenie źrenicy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ayupil 200 mg
Klozapina, substancja czynna leku Ayupil, charakteryzuje się złożonym profilem bezpieczeństwa, wymagającym ścisłego monitorowania klinicznego i laboratoryjnego. Najpoważniejszym działaniem niepożądanym jest agranulocytoza, występująca najczęściej w pierwszych 18 tygodniach terapii z częstością około 32,0 przypadków na 100 000 osobo-tygodni, co wymaga regularnej kontroli morfologii krwi. Inne istotne działania niepożądane obejmują napady padaczkowe związane z obniżeniem progu drgawkowego, kardiologiczne powikłania takie jak zapalenie mięśnia sercowego (głównie w pierwszych 2 miesiącach leczenia), kardiomiopatia, częstoskurcz oraz niedociśnienie ortostatyczne. Często obserwuje się również senność, zawroty głowy, zaparcia i nadmierne wydzielanie śliny. Zaburzenia metaboliczne, w tym hiperglikemia prowadząca do kwasicy ketonowej lub śpiączki hiperosmolarnej, choć rzadkie, wymagają uwagi, zwłaszcza u pacjentów bez wcześniejszych czynników ryzyka cukrzycy.
agranulocytoza, akatyzja, aspiracja pokarmu, częstoskurcz, depresja oddechowa, dysfagia, dyzartria, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, kardiomiopatia, klozapina, kwasica ketonowa, leukopenia, liczba leukocytów, majaczenie, marskość wątroby, nadmierne wydzielanie śliny, napad miokloniczny, napad padaczkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie jelita, niedrożność jelit, niewydolność nerek, objaw pozapiramidowy, ostre rozdęcie okrężnicy, piorunująca martwica wątroby, porażenna niedrożność jelita, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, śpiączka hiperosmolarna, śródmiąższowe zapalenie nerek, stłuszczenie wątroby, układowy toczeń rumieniowaty, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, wytrysk wsteczny, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie tolerancji glukozy, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie okrężnicy, zapalenie osierdzia, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół bezdechu sennego, zespół iglica-fala, zespół niespokojnych nóg, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka cholestatyczna, zwłóknienie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Loperamide Grindeks 2 mg
Loperamide Grindeks, zawierający loperamidu chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu ostrej i przewlekłej biegunki u pacjentów powyżej 12 roku życia oraz dzieci od 10 dni życia. Analiza bezpieczeństwa opiera się na danych z 31 badań klinicznych obejmujących 3076 pacjentów, z czego 2755 leczono z powodu ostrej biegunki, a 321 z powodu przewlekłej. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi w leczeniu ostrej biegunki były zaparcia (2,7%), wzdęcia (1,7%), ból głowy (1,2%) oraz nudności (1,1%). W terapii biegunki przewlekłej dominowały wzdęcia (2,8%), zaparcia (2,2%), nudności (1,2%) i zawroty głowy (1,2%). Profil działań niepożądanych u dzieci jest zbliżony do obserwowanego u dorosłych i młodzieży.
biegunka ostra, biegunka ostra i przewlekła, biegunka przewlekła, ból brzucha, ból głowy, działanie niepożądane, hipertonia, loperamidu chlorowodorek, mioza, niedrożność jelit, nudność, obniżony poziom świadomości, obrzęk naczynioruchowy, ostre rozdęcie okrężnicy, ostre zapalenie trzustki, pokrzywka, porażenna niedrożność jelita, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, senność, suchość w jamie ustnej, toksyczna rozpływna martwica naskórka, toksyczne rozdęcie okrężnicy, utrata przytomności, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka pęcherzowa, wzdęcie, zaburzenie koordynacji, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół Stevena-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ayupil 12,5 mg
Klozapina, substancja czynna leku Ayupil, jest stosowana w leczeniu schizofrenii opornej na leczenie oraz psychozach w przebiegu choroby Parkinsona, jednak jej stosowanie wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych. Najistotniejsze z nich to agranulocytoza (częstość 0,78%, szczególnie w pierwszych 18 tygodniach terapii), napady padaczkowe, zaburzenia sercowo-naczyniowe (częstoskurcz, niedociśnienie ortostatyczne, zapalenie mięśnia sercowego) oraz gorączka. Częstość przerywania leczenia z powodu działań niepożądanych wynosi od 7,1% do 15,6%, a najczęstsze przyczyny to leukopenia, senność, zawroty głowy i zaburzenia psychotyczne. Klozapina może również indukować zaburzenia metaboliczne, takie jak hiperglikemia prowadząca do kwasicy ketonowej lub śpiączki hiperosmolarnej, a także zwiększenie masy ciała, hipercholesterolemię i hipertriglicerydemię.
agranulocytoza, akatyzja, częstoskurcz, depresja oddechowa, dysfagia, działanie niepożądane sercowo-naczyniowe, eozynofilia, granulocyt obojętnochłonny, hipercholesterolemia, hipertermia, hipertriglicerydemia, jadłowstręt, kardiomiopatia, klozapina, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny, leukocytoza, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, marskość wątroby, morfologia krwi, nadmierne wydzielanie śliny, nadpłytkowość, napad miokloniczny, napad padaczkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niedrożność jelit, nietrzymanie moczu, objaw cholinergiczny, objawy pozapiramidowe, ostre rozdęcie okrężnicy, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, piorunująca martwica wątroby, porażenna niedrożność jelita, późna dyskineza, priapizm, psychoza w przebiegu choroby Parkinsona, schizofrenia oporna na leczenie, sedacja, śpiączka hiperosmolarna, stłuszczenie wątroby, uogólniony napad padaczkowy, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, wytrysk wsteczny, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie tolerancji glukozy, zakrzepica z zatorowością, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie moczu, zespół niespokojnych nóg, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clopizam 100 mg
Klozapina, substancja czynna leku Clopizam, charakteryzuje się złożonym profilem bezpieczeństwa, z najpoważniejszym działaniem niepożądanym w postaci agranulocytozy, której skumulowana częstość wynosi 0,78%, a około 70% przypadków występuje w pierwszych 18 tygodniach terapii. Konieczne jest ścisłe monitorowanie morfologii krwi, aby zapobiec powikłaniom zagrażającym życiu, takim jak posocznica. Inne istotne działania niepożądane obejmują napady padaczkowe, zaburzenia sercowo-naczyniowe (częstoskurcz, niedociśnienie ortostatyczne, zapalenie mięśnia sercowego, kardiomiopatię) oraz zaburzenia metaboliczne, w tym hiperglikemię prowadzącą do kwasicy ketonowej lub śpiączki hiperosmolarnej. Najczęściej obserwowane działania to senność, zawroty głowy, zaparcia (występujące bardzo często i mogące prowadzić do niedrożności jelit) oraz nadmierne wydzielanie śliny. Znaczący odsetek pacjentów (7,1-15,6%) przerywa terapię z powodu działań niepożądanych, głównie leukopenii, senności i zawrotów głowy.
agranulocytoza, akatyzja, aspiracja pokarmu, badanie EEG, badanie EKG, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, cukrzyca typu 2, częstoskurcz, depresja oddechowa, dysfagia, dystymia, dyzartria, działanie sercowo-naczyniowe, hiperglikemia, kardiomiopatia, kwasica ketonowa, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpsychotyczny, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, majaczenie, marskość wątroby, martwica jelit, mielosupresja, migotanie przedsionków, morfologia krwi, napad padaczkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, niewydolność wątroby, objaw pozapiramidowy, ośrodkowy układ nerwowy, ostre rozdęcie okrężnicy, ostre zapalenie trzustki, perforacja jelit, piorunująca martwica wątroby, pleurototonus, porażenna niedrożność jelita, posocznica, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, śpiączka hiperosmolarna, śródmiąższowe zapalenie nerek, stłuszczenie wątroby, toczeń rumieniowaty układowy, uogólniony napad drgawkowy, wklinowanie kałowe, wysięk opłucnowy, wytrysk wsteczny, zaburzenie psychotyczne, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie wątroby, zapaść krążeniowa, zatrzymanie pracy serca, zawał jelita, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Methotrexat-Ebewe 10 mg/ml
Methotrexat-Ebewe (10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) to lek o silnym działaniu cytotoksycznym i immunosupresyjnym, którego działania niepożądane są ściśle związane z dawką, drogą podania i czasem terapii. Najczęstsze działania niepożądane obejmują hematologiczne zaburzenia, takie jak małopłytkowość i leukopenia (występujące bardzo często, 4-14 dni po podaniu), oraz toksyczne zapalenie błon śluzowych, zwłaszcza wrzodziejące zapalenie jamy ustnej pojawiające się w ciągu 24-48 godzin. Wśród objawów neurologicznych dominują ból głowy i zawroty głowy (bardzo często), a cięższe powikłania, takie jak encefalopatia czy niedowłady, występują niezbyt często. Metotreksat zwiększa ryzyko zakażeń, w tym oportunistycznych i wirusowych, co może prowadzić do zgonu. Wątroba i nerki wymagają regularnego monitorowania ze względu na ryzyko hepatotoksyczności (wzrost AlAT, AspAT, bilirubiny) oraz nefrotoksyczności (zmniejszony klirens kreatyniny). Działania skórne, takie jak łysienie (bardzo często) i wysypki (często), również są powszechne, a ciężkie reakcje skórne, np. zespół Stevensa-Johnsona, zdarzają się niezbyt często.
agranulocytoza, azotemia, bezmocz, białkomocz, ból gardła, chłoniak złośliwy, działanie immunosupresyjne, hiperurykemia, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, krwiomocz, leukoencefalopatia, małopłytkowość, marskość wątroby, metotreksat, napady drgawek, niedoczulica, niedokrwistość megaloblastyczna, niedowład połowiczy, niewydolność nerek, ostre rozdęcie okrężnicy, ostre zapalenie wątroby, owrzodzenie pęcherza moczowego, pancytopenia, parestezje, półpasiec, posocznica, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, smoliste stolce, stłuszczenie wątroby, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej, zaburzenia limfoproliferacyjne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakażenia oportunistyczne, zapalenie błon śluzowych, zapalenie otrzewnej, zapalenie trzustki, zespół Lyella, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dissenten 2 mg
Lek Dissenten zawiera chlorowodorek loperamidu w dawce 2 mg i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze. Nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 6 roku życia ze względu na ryzyko zaburzeń perystaltyki jelit i niedrożności. Przeciwwskazania obejmują także ostre stany zapalne przewodu pokarmowego, takie jak ostra czerwonka z gorączką i krwawieniem, ostre wrzodziejące zapalenie jelita grubego, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego związane z antybiotykoterapią oraz bakteryjne zapalenie jelita grubego wywołane przez inwazyjne szczepy Salmonella, Shigella i Campylobacter. W tych przypadkach hamowanie perystaltyki przez loperamid może prowadzić do zatrzymania patogenów, nasilenia stanu zapalnego i powikłań ogólnoustrojowych.
Stosowanie Dissenten jest również przeciwwskazane w sytuacjach, gdzie zmniejszenie motoryki przewodu pokarmowego może powodować poważne powikłania, takich jak niedrożność jelit, okrężnica olbrzymia (megacolon) oraz ostre rozdęcie okrężnicy (toxic megacolon). Pacjent powinien być poinformowany o konieczności natychmiastowego przerwania terapii w przypadku wystąpienia zaparcia, wzdęcia brzucha lub objawów niedrożności jelit, które stanowią bezpośrednie zagrożenie zdrowia i życia. Wskazane jest szybkie zgłoszenie się do lekarza nawet po zakończeniu leczenia, aby zapobiec poważnym powikłaniom związanym z hamowaniem perystaltyki jelit przez loperamid.
bakteria Campylobacter, bakteria Salmonella, bakteria Shigella, chlorowodorek loperamidu, choroba zapalna jelit, Clostridioides difficile, czerwonka, hamowanie perystaltyki jelit, lek przeciwbiegunkowy, megacolon, nadwrażliwość na loperamid, niedrożność jelit, niedrożność jelita, okrężnica olbrzymia, ostre rozdęcie okrężnicy, reakcja nadwrażliwości, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, toksyczne rozdęcie okrężnicy, toxic megacolon, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wzdęcie brzucha, zaburzenie pasażu jelitowego, zaburzenie perystaltyki jelit, zaparcie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Methotrexat-Ebewe 100 mg/ml
Methotrexat-Ebewe (100 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji) zawiera metotreksat, którego toksyczność i działania niepożądane są ściśle związane z dawką, drogą podania oraz czasem terapii. Ciężkie działania niepożądane mogą wystąpić nawet po małych dawkach i na każdym etapie leczenia, co wymaga regularnego monitorowania pacjenta, zwłaszcza parametrów hematologicznych, czynności wątroby i nerek. Najczęstsze działania niepożądane to małopłytkowość, leukopenia, bóle głowy, zawroty głowy, kaszel, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej), podwyższone enzymy wątrobowe, łysienie oraz zmęczenie. Wczesnym objawem toksyczności jest wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, a poważne powikłania hematologiczne (leukopenia, małopłytkowość) pojawiają się zwykle w ciągu 4-14 dni od podania. W przypadku znacznego spadku liczby krwinek konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii.
chłoniak, enzymy wątrobowe, hiperbilirubinemia, hipogammaglobulinemia, klirens kreatyniny, krwawienie pęcherzykowe, krwotok skórny, leukoencefalopatia, leukopenia, marskość wątroby, martwica kości szczęki, metotreksat, mielopatia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość megaloblastyczna, niedowład połowiczy, niewydolność nerek, ostre rozdęcie okrężnicy, owrzodzenie jamy ustnej, owrzodzenie żołądka, przewlekła leukoencefalopatia, rumień wielopostaciowy, sepsa, śródmiąższowe zapalenie płuc, stłuszczenie wątroby, wgłobienie mózgu, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia limfoproliferacyjne, zaburzenia spermatogenezy, zahamowanie szpiku kostnego, zakażenie oportunistyczne, zakrzepica siatkówki, zapalenie błony śluzowej, zapalenie mózgu, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowych, zapalenie osierdzia, zapalenie otrzewnej, zapalenie pajęczynówki, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie przeciążeniowe, zwłóknienie płuc